 باره صحبت کرد، پيامبر فرمود : (أتشفع في حد من حدود الله؟) «آيا در مورد حدي از حدود خدا سفارش مي‌کني؟». سپس بلند شد و خطبه خواند و فرمود : (يا أيها الناس إنما ضل من کان قبلکم أنهم کانوا إذا سرق الشريف ترکوه و إذا سرق الضعيف فيهم أقاموا عليه الحد، و أيم الله لو أنفاطمة بنت محمد سرقت لقطع محمد يدها)[1] «اي مردم! پيشينيان شما به اين دليل گمراه شدند که وقتي انساني شريف سرقت مي‌کرد، بر او حد جاري نمي‌کردند ولي هر گاه ضعيفي از آنها سرقت مي‌کرد حد را بر اوجاري مي‌کردند. قسم به خدا اگر فاطمه دختر محمد سرقت کند محمد دست او را مي‌برد».
.........................
[1]) متفق عليه : خ (6788/87/12)، م (1688/1315/3)، د (4351/31/12)، نس (74/8)، ت (1455/442/2)، جه (2547/851/2).پوشاندن عيب مؤمن مستحب است

از ابوهريره روايت است : پيامبر ص فرمود : (من ستر مسلما ستره الله في الدنيا و الآخرة)[1] هر کس عيب مسلماني را بپوشاند، خدا عيب او را در دنيا و آخرت مي‌پوشاند».
و نيز مستحب است که بنده عيب خودش را بپوشاند؛ به دليل فرموده پيامبر ص : (کل أمتي معافي إلا المجاهرين، وإن من المجاهرة أن يعمل الرجل بالليل عملا، ثم يصبح و قد ستره الله عليه، فيقول : يا فلان عملت البارحة کذا و کذا و قد بات يستره ربه و يصبح يکشف سترالله عليه)[2] «تمام امتم موردعفو قرار مي‌گيرند مگر کساني که (گناهي انجام مي‌دهند و آنرا) آشکار مي‌کنند، و از جمله آشکار کردن گناه اين است که کسي، شب گناهي را انجام دهد و تا صبح خدا گناهش را پوشيده دارد اما او در روز بگويد : فلاني : ديشب فلان گناه و فلان گناه را انجام داده‌ام، در حالي که پروردگارش آن را پوشانه، ولي او پوششي را که خدا بر عيب او قرار داده بر مي‌دارد (گناهش را آشکار مي‌کند)».
..........................
[1]) صحيح : [مختصر م 1888]، م (2699/2074/4)، ت (1449/539/2)، جه (225/82/1)، د (4925/289/13).
[2]) متفق عليه : خ (6069/486/10)، م (2990/2291/4).حدود، کفاره گناهان هستند

از عباده بن صامت رض روايت است : در مجلسي با پيامبر ص بوديم، فرمود : (بايعوني علي أن لاتشرکوا بالله شيئا ولاتسرقوا ولاتزنوا) «با من بيعت کنيد بر اينکه هيچ کسي و هيچ چيزي را شريک خدا قرار ندهيد و سرقت و زنا نکنيد» سپس تمام آيه (مربوط به بيعت زنان را) تلاوت کرد وگفت : (فمن وفي منکم فأجره علي الله، و من أصاب من ذلک شئا فعوقب به فو کفارته، و من أصاب من ذلک شيئا فستره الله عليه فهو إلي الله، إن شاء غفرله و إن شاء عاقبه)[1] «هر کس به اين بيعت وفا کرد پاداشش نزد خداوند است و هر کس مرتکب يکي از اين گناهان شد و کيفر آن را ديد، (اجراي حد) کفاره آن است، و هر کس گناهي انجام داد و خداوند گناه اورا پوشاند، حکم آن به خدا برمي‌گردد اگر بخواهد او را عفو کند و اگر بخواهد عذابش دهد».
.......................
[1]) متفق عليه : خ (18/64/1)، م (1709/1333/3)، نس (148/7).چه کسي حدود را اجرا کند[1]

اجراي حدود تنها بر عهده امام و جانشين او است؛ چون پيامبر ص و خلفاي بعداز او در زمان حياتشان شخصاً حدود را اجرا مي‌کردند و پيامبر ص گاهي در اجراي حدود براي خود جانشين تعيين مي‌کرد و مي‌گفت : (واغد يا أنيس إلي امرأة هذا فإن اعترفت فارجمها)[2] «اي انيس فردا نزد زن اين مرد برو، اگر اعتراف کرد او را رجم کن».
سيد مي‌تواند حد را بر برده خود اجرا کند، به دليل فرموده پيامبر ص: (إذا زنت الأمة فتبين زناها فليجلدها الحد ولايثرب عليها، ثم إن زنت الثانية فليجلدها الحد ولايثرب عليها، ثم إن زنت الثالثة، فليبعها ولو بحبل من شعر)[3] «هرگاه ثابت شد کنيزي مرتکب زنا شده است، (سيدش) بايد حد تازيانه را بر او اجرا کند و بيش از آن او را توبيخ نکند، پس اگر براي بار دوم زنا کرد دوباره بايد او را تازيانه بزند و از توبيخ او خودداري نمايد، و اگر براي بار سوم زنا کرد، بايد او را بفروشد هرچند به قيمت ريسماني از مو هم باشد».
.......................
[1]) منار السبيل (361/2).
[2]) بزودي در بيان قصه‌اي خواهد آمد.
[3]) متفق عليه : خ (6839/165/12)، م (1703/1328/3).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:359.txt">پيشگفتار</a><a class="text" href="w:text:360.txt">اقسام زناکاران</a><a class="text" href="w:text:361.txt">حد برده</a><a class="text" href="w:text:362.txt">بر مكره بر زنا حدي نيست</a><a class="text" href="w:text:363.txt">حد ازدواج نكرده</a><a class="text" href="w:text:364.txt">كيفيت ثبوت حد</a><a class="text" href="w:text:365.txt">اعتراف شخص بر زنا</a><a class="text" href="w:text:366.txt">ثبوت زنا با شهادت شهود </a><a class="text" href="w:text:367.txt">حکم کسي که با يکي از محارمش زنا کند</a></body></html>زنا حرام و از بزرگترين گناهان کبيره است:
خداوند متعال مي‌فرمايد : 
)وَلاَتَقرَبُوا الزِّنَا إنَّهُ کَانَ فَاحِشَةً وَ سَاءَ سَبِيلاً((اسراء : 32)
«و (با انجام مراحل و انگيزه‌هاي زنا) به زنا نزديک نشويد که زنا گناه بسيار زشت و راه و روشي بد است».

از عبدالله بن مسعود رض روايت است : از پيامبر ص سؤال کردم کدامين گناه بزرگتر است؟ فرمود : (أن تجعل لله ندا و هو خلقک) «اينکه براي خدا شريک قرار دهي در حالي که او تو را آفريده است» گفتم : بعد از آن چي؟ فرمود : (أن تقتل ولدک مخافة أن يطعم معک) «فرزندت را از ترس اينکه با تو غذا بخورد بکشي» گفتم بعد از آن چي؟ فرمود : (أن تزني بحليلة جارک)[1] «با زن همسايه‌ات زنا کني».

خداوند متعال مي‌فرمايد : 
)وَالَّذِين لاَيَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إلَهاً آخَرَ وَ لاَيَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لاَيَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذَلِکَ يَلْقَ أَثَامًا. يُضَاعَفْ لَهُ الْعذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَاناً. إِلاَّ مَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صَالِحاً فَأُوْلَئِکَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ((فرقان : 68 - 70)

«و کساني که با خدا معبو ديگري را به فرياد نمي‌خوانند وعبادت نمي‌کنند و انساني که الله خونش را حرام کرده به قتل نمي‌رسانند مگر به حق و زنا نمي‌کنند، چرا که هر کس اين (کارهاي ناشايست) را انجام دهد،کيفر آنرا مي‌بيند و در روز قيامت عذابش مضاعف مي‌شود و براي ابد در جهنم به ذليلي مي‌ماند مگر کسي که توبه کند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد که خداوند بديها و گناهان ايشان را به خوبيها ونيکي‌ها تبديل مي‌کند».

در حديث طولاني‌اي که سمره بن جندب درباره رؤياي پيامبر ص روايت کرده آمده که پيامبر ص فرمود : (فانطلقنا فأتينا علي مثل التنور، قال : وأحسب أنه کان يقول : فإذا فيه لغط و أصوات، قال : فاطلعنا فيه، فإذا رجال و نساء عراة، و إذا هم يأتيهم لهب ن أسفل منهم، فإذا أتاهم ذلک اللهب ضوضوا، قال : قلت لهما : ما هؤلاء، قالا : و أما الرجالو النساء العراة الذين في مثل التنور فهم الزناة والزواني)[2] «رفتيم تا به (چاهي) مانند تنور رسيديم، (راوي) گويد : گمان مي‌کنم پيامبرr فرمود : که از آن سروصداهايي به گوش مي‌رسيد، فرمود به آن نگاه کرديم، زنان و مردان عرياني را ديديم که شعله‌هاي آتش از زير آنها بلند مي‌شد و وقتي که به آنها مي‌رسيد، داد و فرياد مي‌زدند. پيامبر به آندو (فرشته همراه) گفت : اينان چ