‌، هر كس‌ او را به‌ خشم‌ آورد، مرا خشمگين‌ كرده‌ است‌».
9) عن‌ ابن‌ زبير عن‌ رسول‌ الله (ص) قال‌: «فاطمة بضعة مني‌، يُؤذيني‌ ما آذاها ويُنصبُني‌ ما اَنْصَبَها»(8). 
فاطمه‌ پاره‌ تن‌ من‌ است‌، آنچه‌ او را بيازارد، مرا آزرده‌ است‌ و آنچه‌ او را ناراحت‌ كند، مرا ناراحت‌ كرده‌ است‌.
10) عن‌ سعد بن‌ أبي‌ وقاص‌ (رض) قال‌: «لما نزلت‌ هذه‌ الآية ﴿تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ...﴾ دعا رسول‌ الله (ص) عليّاً وفاطمة وحسناً وحسيناً فقال‌: «اللّهُم‌َّ هؤلاء أهل‌ُ بيتي‌» (9).
حضرت‌ سعد بن‌ ابي‌ وقاص‌ (رض) يكي‌ از عشره‌ي‌ مبشره‌ ـ گويد: 
هنگامي‌ كه‌ آيه‌ي‌ مباهله‌ ﴿تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ...﴾ نازل‌ شد، پيامبر (ص) علي‌، فاطمه‌، حسن‌، حسين‌ را فرا خوانده‌ و فرمود: پروردگارا! اينها اهل‌ بيت‌ من‌ هستند.
11) عن‌ أم المؤمنين‌ عائشة(رض)قالت‌: 
«خرج‌ النبي‌ّ (ص) غداة وعليه‌ مرط مرحل‌ من‌ شعر أسود، فجاء الحسن‌ بن‌ علي‌ فأدخله‌، ثم‌ جاء الحسين‌ فدخل‌ معه‌، ثم‌ جاءت‌ فاطمة فأدخلها ثم‌ جاء علي‌ فأدخله‌ ثم‌ قال‌: ﴿إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَکُمْ تَطْهِيرًا).
مادر مؤمنان‌ عايشه‌ي‌ صديقه‌ ـ رضي‌الله عنهاـ گويد: 
«يك‌ روز صبح‌ پيامبر (ص) از منزل‌ خارج‌ شد و گليم‌ منقش‌ سياه‌ رنگ‌ كه‌ از موي‌ بافته‌ شده‌ بود بر دوش‌ داشت‌، ناگهان‌ حسن‌ آمد، پيامبر (ص) او را زير آن‌ گليم‌ برد، سپس‌ حسين‌ آمد بعد از او فاطمه‌ و سپس‌ علي‌، همگي‌ را داخل‌ آن‌ گليم‌ كرده‌ و آنان‌ را پوشاند، و فرمود: «پروردگار مي‌خواهد پليدي‌ را از شما اهل‌ بيت‌ دور كند...»
12) عن‌ عائشة(رض)قالت‌: 
«كُنا ـ أزواج‌ النبي‌ (ص) ـ عنده‌ فأقبلت‌ فاطمة ما تخفي‌ مشيتها من‌ مشية رسول‌ الله (ص) فلما رآها قال‌: «مرحباً بابنتي‌». ثم‌َّ أجلسها، ثم‌َّ سارَّها، بكت‌ بكاءً شديداً، فلما رأى‌ حُزنها سارَّها الثانية، فإذا هي‌ تضحك‌، فلما قام‌ رسول‌ الله (ص) سألتها: عمّا سارَّك‌؟ قالت‌: ما كنت‌ لأفشي‌ على‌ رسول‌ الله (ص) سِرَّه‌ُ. 
فلمَّا توفِّي‌َ قلت‌ُ: عزمت‌ُ عليك‌ بما لي‌ عليك‌ من‌ الحق‌ لما أخبرتني‌. قالت‌: أما الآن‌ فنعم‌؛ أما حين‌ سارَّ بي‌ في‌الأمر الأول‌ فإنه‌ أخبرني‌: «أن‌ِّ جبريل‌ كان‌ يعارضني‌ القرآن‌ كل‌َّ سنة مرَّة. وإنَّه‌ عارضني‌ به‌ العام‌ مَرَّتين‌، ولا أرى‌ الأجل‌ إلا قد اقترب‌، فاتِّقي‌ اللهَ واصبري‌، فإني‌ نعم‌ السلف‌ أنا لك‌». فبكيت‌ُ. فلما رأى جزعي‌ سارَّني‌ الثانية قال‌: «يا فاطمة! ألا ترضين‌ أن‌ تكوني‌ سيدة النساء أهل‌ الجنة أو نساء المؤمنين‌؟» وفي‌ الرواية: «فسارَّني‌ فأخبرني‌ أنه‌ يُقبض‌ في‌ وجعه‌، فبكيت‌ُ، ثم‌ سارَّني‌ فأخبرني‌ أني‌ أوّل‌ أهل‌ بيته‌ أتبعه‌، فضحكت‌» (11). 
عايشه‌ ـ رضي‌الله عنهاـ مادر مؤمنان‌ گويد:
ما همسران‌ پيامبر (ص) در محضرش‌ نشسته‌ بوديم‌ فاطمه‌ ـ كه‌ راه‌ رفتنش‌ با راه‌ رفتن‌ پيامبر (ص) يكي‌ بود ـ وارد شد، همين‌ كه‌ پيامبر (ص) او را ديد فرمود: دخترم‌! خوش‌آمدي‌، سپس‌ او را كنار خويش‌ نشاند و در گوش‌ او چيزي‌ گفت‌ كه‌ فاطمه‌ گريه‌ي‌ شديدي‌ سر داد. وقتي‌ پيامبر (ص) ناراحتي‌ فاطمه‌ را مشاهده‌ كرد دوباره‌ او را نزد خود خوانده‌ و در گوش‌ او چيزي‌ فرمود كه‌ سبب‌ خوشحالي‌ فاطمه‌ شد. بعد از آن‌ مجلس‌ از فاطمه‌ دليل‌ واقعه‌ را پرسيدم‌، گفت‌: تا وقتي‌ پيامبر (ص) در قيد حيات‌ است‌ رازش‌ را فاش‌ نخواهم‌ كرد. اما پس‌ از رحلت‌ پيامبر (ص) از واقعه‌ي‌ آن‌ روز پرسيدم‌، جواب‌ داد: در مرحله‌ي‌ اول‌ كه‌ مرا فرا خواند، فرمود: جبرييل‌ هر ساله‌ يك‌ بار براي‌ دور قرآن‌ نزدم‌ مي‌آمد، اما امسال‌ دوبار آمده‌ است‌، احساس‌ مي‌كنم‌ اجلم‌ نزديك‌ است‌. به‌ همين‌ علت‌ گريه‌ سر دادم‌. اما وقتي‌ پيامبر (ص) شدت‌ ناراحتي‌ مرا ديد دوباره‌ به‌ من‌ گفت‌: اي‌ فاطمه‌! آيا دوست‌ داري‌ سرور زنان‌ اهل‌ بهشت‌ و يا زنان‌ مؤمنين‌ باشي‌؟ و در روايت‌ ديگر آمده‌: «تو اولين‌ فرد از اهل‌ بيتم‌ خواهي‌ بود كه‌ به‌ من‌ ملحق‌ مي‌شوي‌. پس‌ من‌ خوشحال‌ شدم‌».
13) عن‌ جميع‌ بن‌ عُمَير قال‌: 
«دخلت‌ُ مع‌ عَمَّتي‌ على‌ عائشة فسألت‌ُ أي‌ُّ الناس‌ كان‌ أحَبَّ إلى‌ رسول‌ الله (ص)؟ قالت‌: فاطمة. فقيل‌: من‌ الرجال‌؟ قالت‌: زوجها (12).
جُميع‌ بن‌ عُمير (كه‌ يكي‌ از تابعين‌ است‌) گويد: 
«همراه‌ عمه‌ام‌ نزد عايشه‌ رفتيم‌، از او سؤال‌ كردم‌: محبوب‌ترين‌ فرد نزد پيامبر (ص) چه‌ كسي‌ بود؟ عايشه‌ گفت‌: فاطمه‌. گفته‌ شد: از ميان‌ مردان‌ چه‌ كسي‌؟ گفت‌: شوهر فاطمه‌ (علي‌ مرتضي‌)».
اين‌ حديث‌ نشان‌ دهنده‌ي‌ انصاف‌ و محبّت‌ حضرت‌ عايشه‌ ـ رضي‌الله عنهاـ با حضرت‌ فاطمه‌ و علي (رض)‌ مي‌باشد، اگر هم‌ اين‌ سؤال‌ را از فاطمه‌(رض)مي‌پرسيدند؛ جواب‌ مي‌داد: عايشه‌ و پدرش‌.
اين‌ نشان‌ از رابطه‌ي‌ نزديك‌ و صميمي‌ اين‌ عزيزان‌ دارد، بر خلاف‌ آنچه‌ خيانتكاران‌ تاريخ‌ نوشته‌اند و آنان‌ را دشمن‌ يكديگر قرار داده‌اند.
اگر نگاه‌ دقيقي‌ بر احاديث‌ داشته‌ باشيم‌، خواهيم‌ ديد كه‌ بسياري‌ از احاديثي‌ كه‌ در فضل‌ و بزرگي‌ حضرت‌ فاطمه‌ ـ رضي‌الله عنهاـ روايت‌ شده‌، راوي‌ آن‌ عايشه‌ي‌ صديقه(رض)‌ مي‌باشد. اگر بين‌ اين‌ دو بزرگوار محبّت‌ و صميميت‌ نمي‌بود، مگر عايشه(رض)مجبور بود آن‌ احاديث‌ را كه‌ مقام‌ فاطمه‌(رض)را بالاتر مي‌برد، نقل‌ كند؟! بدون‌ اينكه‌ حضرت‌ عايشه‌ تحت‌ فشار و اجباري‌ باشد با كمال‌ خرسندي‌ مي‌فرمايد: «من‌ كسي‌ را در صداقت‌ و راستي‌ شبيه‌ پيامبر نديدم‌ مگر فاطمه‌ را. فاطمه‌ در حركت‌ و سخن‌ گفتنش‌ و... كاملاً شبيه‌ پيامبر (ص) بود و...». 
به‌ راستي‌ بسيار عجيب‌ است‌ جز كوردلان‌ و منافقان‌ چه‌ كسي‌ از رابطه‌ي‌ نيك‌ و صميمي‌ فاطمه‌ و عايشه‌ (رض) ضرر مي‌بيند. پس‌ به‌ خاطر حفظ‌ موقعيّت‌ خويش‌ اجازه‌ نمي‌دهند مردم‌ جامعه‌ از واقعيّات‌ آگاه‌ شوند؛ چراكه‌ پرده‌ از دروغ‌ و افترايشان‌ برداشته‌ مي‌شود و بازارشان‌ تعطيل‌ خواهد شد. فلعنة الله على‌ الكافرين‌ والمشركين‌ والمنافقين‌ والكاذبين‌.
14) عن‌ زيد بن‌ أرقم‌ (رض) قال‌: «أن‌َّ رسول‌َ الله (ص) قال‌ لعلي‌ّ وفاطمة والحسن‌ والحسين‌: «أنا حرب‌ٌ لمَن‌ حارَبهم‌، و سلم‌ٌ لمن‌ سالمهم‌» (13).
زيد پسر ارقم‌ گويد: پيامبر (ص) به‌ علي‌، فاطمه‌، حسن‌ و حسين‌ نگاه‌ كرد و فرمود:
هر آن‌ كس‌ كه‌ با شما در جنگ‌ باشد، با او در جنگم‌ و هر آن‌ كس‌ كه‌ با شما از در صلح‌ و آشتي‌ در آيد، من‌ نيز با او در صلح‌ و صفا خواهم‌ بود.
--------------