قیناً کسانی که چنین فتوایی داده‌اند، حدیث فوق به دست آنها نرسیده است و گرنه به خود اجازه چنین فتوایی را نمی‌دادند.
2.بخاری و مسلم.رسول‌الله ص به «مسییء الصلاة» فرمود که سوره فاتحه را در هر رکعت بخواند چنانکه فرمود: «ثمّ افعل ذلک فی صلاتک کلّها»[1] (در تمام نماز‌هایت این عمل را انجام بده) و در روایتی دیگر فرمود: «فی کل رکعة»[2].
گاهی رسول‌الله ص در نمازهای سری، بعضی از آیات را طوری می‌خواند که مقتدیانش می‌شنیدند[3]. چنانکه آنها صدای زمزمة ایشان را هنگام خواندن «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلى‏» و «هَلْ أَتَئكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَة» می‌شنیدند[4].
گاهی نیز سوره‌های «والسماء ذات البروج» و «والسماء و الطارق» و مشابه آنها را می‌خواند[5]. همچنین گاهی سوره «و اللیل اذا یغشی» و مانند آن را می‌خواند[6].

--------------------------------------
1.بخاری و مسلم.
2.احمد با سند جید.
3.بخاری و مسلم.
4.ابن خزیمه و ضیاء در مختاره با سند صحیح.
5.بخاری در جزء قرائت و ترمذی با تصحیح.
6.مسلم و طیالسی.رسول‌الله ص در هر یک از دو رکعت اول نماز عصر، سوره فاتحه را با سوره‌ای دیگر، تلاوت می‌کرد و معمولاً رکعت اول را از رکعت دوم، طولانی‌تر می‌نمود[1]. به گمان حاضرین، چنین می‌کرد تا مردم به رکعت اول برسند[2] و در هر یک از آنها به اندازة پانزده آیه می‌خواند یعنی نصف آنچه که در رکعت اول نماز ظهر خوانده بود. و دو رکعت آخر نماز عصر را به مقدار نصف دو رکعت اول، کاهش می‌داد[3].
در دو رکعت آخر، فقط سوره فاتحه را می‌خواند[4].
و گاهی در نماز عصر، طوری قرائت می‌خواند که مقتدیان، بعضی از آیات را می‌شیندند[5].
در نماز عصر، نیز از همان سوره‌‌هایی که در بحث نماز ظهر بیان گردید، تلاوت می‌کرد.

--------------------------------------
1.بخاری و مسلم.
2.ابوداود با سند صحیح و ابن خزیمه.
3.احمد و مسلم.
4.بخاری و مسلم.
5.بخاری و مسلم.رسول خدا ص، گاهی در نماز مغرب، یکی از سوره‌های قصار مفصل را قرائت می‌کرد[1] حتی گاهی پیش می‌آمد که نماز تمام می‌شد و شخص (از مسجد) بیرون می‌رفت و اگر می‌خواست، می‌توانست تیرش را به هدف بزند2 (اشاره به روشنی هوا دارد).
ثابت است که در سفر، سوره «والتین و الزیتون» را در رکعت دوم نماز مغرب، قرائت نموده است[3].
احیاناً از سوره‌های طوال مفصل و همچنین اواسط مفصل، نیز قرائت می‌کرد، چنانکه گاهی (سوره محمد) «إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبيلِ اللَّه‏»[4] و نیز «والطور»[5] را تلاوت می‌فرمود.
همچنین سوره «والمرسلات» (77؛ 50) را در آخرین نماز مغرب، قرائت نمود[6].
احیاناً از دو سوره طولانی (اعراف و انعام)، طولانی‌ترینشان یعنی اعراف را در هر دو رکعت می‌خواند[7].
و گاهی نیز سوره «انفال» را در دو رکعت اول، قرائت می‌کرد[8].

--------------------------------------
1.ببخاری و مسلم.
2.نسائی و احمد با سند صحیح.
3.طیالسی و احمد با سند صحیح.
4.ابن خزیمه و طبرانی و مقدسی با سند صحیح.
5.بخاری و مسلم.
6.بخاری و مسلم.
7.بخاری و ابوداود.
8.طبرانی در «الکبیر» با سند صحیح.وقتی کتاب جامعی در این مورد نیافتم، بر خود لازم دانستم تا برای آن دسته از برادران مسلمانم که برای آنان پیروی از پیامبرنشان در عبادات، مهم است، کتابی تألیف کنم که در برگیرنده مسائل مربوط به نماز پیامبر ص از تکبیر تا سلام باشد. و برای دوستداران واقعی رسول‌الله ص زمینه عملی نمودن به این دستور پیامبر خدا ص که فرمود: «صلّوا کما رأیتمونی أصلّی» فراهم گردد.
برای حصول این مطلب، آستین همت، بالا زدم و کلیه احادیثی را که در مورد نماز پیامبر ص، در کتاب‌های مختلف، وجود داشت، بررسی و گردآوری نمودم و به صورت کتابی درآوردم که اکنون پیش روی شما قرار دارد.
در ضمن، با خود عهد کردم که فقط احادیثی را گردآوری نمایم که مطابق اصول مسلم و قوانین علم حدیث، صحیح و ثابت باشند. بنابراین از آوردن هر گونه حدیث ضعیف چه در کیفیت نماز چه در اذکار و فضائل آن، جداً خودداری نموده‌ام زیرا معتقدم که در هر موضوع، احادیث ثابت[1] به قدر نیاز وجود دارد که ما را از آوردن حدیث ضعیف، بی‌نیاز می‌سازد.
باید دانست که حدیث ضعیف، ظن‌آفرین است و راه به جایی نمی‌برد، همانطور که خداوند می‌فرماید:
«وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً» (نجم: 28).
«ظن و گمان به حق و یقین نمی‌رساند».
رسول خدا ص نیز در این مورد می‌فرماید: «إیّاکم و الظّنّ فإنّ الظّنّ أکذب الحدیث»[2] (از گمان بپرهیزید زیرا گمان، بدترین نوع دروغ است).
همچنین باید دانست که عمل نمودن به حدیث ضعیف، نزد خداوند، عبادت محسوب نمی‌شود. همانطور که رسول اکرم ص فرموده است «إتّقو الحدیث عنّی إلاّ ما علمتم»[3] (از من حدیث بیان نکنید مگر یقین داشته باشید که سخن من است). پس وقتی که رسول خدا ص روایت حدیث ضعیف را نمی‌پسندد و از آن نهی می‌کند، چگونه عمل به آن را خواهد پسندید؟!
کتاب حاضر را به دو بخش تقسیم نمودم؛ بخش نخست را به عنوان متن کتاب در بالای صفحه و قسمت دوم را به عنوان شرح آن در پایین قرار دادم. در بخش نخست، متن احادیث به گونه‌ای که در کتب سنت آمده‌اند، طبق مناسبت هر بحث، بیان گردیده و احیاناً اگر مطلبی در حدیث دیگر در کالبد کلمه یا کلماتی دیگر بیان شده است آن را در میان دو هلال بدین صورت گنجانیده‌ام (و فی لفظ : کذا و کذا) یا (و فی روایه: کذا و کذا). و در بخش دوم کتاب، به بیان طرق مختلف و ایراد شواهد و بحث بر روی سند و صحت و سقم احادیث آمده در بخش نخست، پرداخته‌ام. چنانکه اگر از راوی، تفردی دیده شده است آن را در میان دو قلاب به اصل حدیث اضافه نموده‌ام البته بدون اینکه اسمی از شخص تفرد‌کننده برده باشیم.
همچنین در این بخش، مذاهب علما را پیرامون حدیث که آورده‌ام با ذکر دلایل آنان بیان نموده، سپس نقد و بررسی کرده و از میان آنان یکی را ترجیح داده‌ام.
از آنجا که زمینه انتشار هر دو قسمت کتاب، به خاطر گرفتاری‌هایی که پیش آمد، فراهم نشد، به ناچار قسمت اول کتاب را جداگانه و بنام «صفة صلاة النبّیّ من التّکبیر إلی التّسلیم کأنّک تراها» چاپ و منتشر نمودم.
به امید اینکه خداوند آن را از ما بپذیرد و برای برادران مسلمان، سودمند قرار دهد و او شنوا و پذیرنده است.

--------------------------------------
1.حدیث ثابت نزد محدثین، اصطلاحی است که شامل احادیث صحیح و حسن و اقسام آنها می‌باشد.
2.بخاری و مسلم، (تخریج الحلال و الحرام، 412).
3.ترمذی، احمد و ابن ابی‌شیبه.رسول‌الله ص در نمازهای سنت مغرب، سوره «کافرون و اخلاص» را تلاوت می‌نمود[1].

--------------------------------------
1.احمد و نسائی و طبرانی و المقدسی و ابن نصر.رسول‌الله ص در دو رکعت اول نمازهای ‌عشاء ‌از سوره‌های اوساط مفصل، قرائت می‌فرمود[1].
مثلاً گاهی سوره «شمس» (91؛ 15) یا مانند آن را در نماز، تلاوت می‌کرد[2]. گاهی سوره «انشقاق» (84؛ 25) را می‌خواند و با آن سجده می‌کرد[3].
یک بار در سفر، سوره «والتین و الزیتون» (95؛ 8) را در رکعت اول تلاوت نمود[4].
و از طولانی کردن 