كنند.  ليكن  بدون  اجازه  مسلمانان  حق  دخول  در  مساجد  ندارند  و  اين  راي  شافعي  است  و  ابوحنيفه  مي‌گويد  بدون  اجازه مي‌توانند  داخل  مسجد  شوند  و  مالك  و  احمد  مي‌گويند  بهيچ  حال  حق  دخول  در مساجد  را  ندارند.  غنا‌ئم  و انفا‌ل  و تعريف ‌آنها 

غنائم  جمع  غنيمت  بمعني  چيزي  است‌كه  انسان  با  سعي  و  تلاش  بدان  مي‌رسد. 
شاعر  مي‌گويد:  
وقد طوفت في الآفاق حتى              رضيت من الغنيمة بالاياب  

[درآفاق  زمين  بسيار گرديدم  تا  اينكه  بازگشت  را  بجاي  غنيمت  پذيرفتم  و بازگشتن  را  غنيمت  شمردم‌]‌.  و  در  اصطلاح  فقه  عبارت  از  اموالي  است‌كه  در  جنگ  و  پيكار  از  دشمن‌گرفته  مي‌شود  و  انواع  زير  را  دربر  مي‌گيرد:
1-‌اموال  منقول  ٢-‌اسيران  ٣-‌زمين  و  خاك  دشمن  

غنايم  را  انفال  نيز مي‌گويند كه  جمع  “‌‌نفل‌”  بمعني  زيادت  است‌،‌كه  غنايم  موجب  افزايش  اموال  مسلمانان  است‌.  قبايل  عربي  پيش  از  اسلام  هرگاه  مي‌جنگيدند  و  برخي  بر  برخي  ديگر  غالب  مي‌شدند،  اموال  غنايم  را كه  از  دشمن‌گرفته  بودند،  بر  جنگجويان  خود  تقسيم  مي‌كردند  وسهم  بزرگي  را  از آن  براي  رئيس  قبيله  اختصاص  مي‌دادند،  كه  يكي  از  شاعران  بدان  اشاره  كرده  وگفته  است‌:
لك المرباع   منها والصفايا            وحكمك والنشيطة   والفضول  
  [اي  رئيس  يك  چهارم  غنيمت  و  آنچه  تو  خود  انتخاب  مي‌كني  و  آنچه‌كه  پيش  از  جنگ  بدست  جنگجويان  مي‌افتد  و  آنچه ‌كه  بعد  از  تقسيم‌،  اضافه  مي‌ماند،  همه‌اش  از  آن  تو  است‌]‌.

غنيمت  تنها  در  دين  اسلام  براي  مسلمانان  حلال گرديده  است
خداوند  غنيمت  را  براي  اين  امت  احلال ‌كرده  است  و  خداوند گرفتن  آن  را  حلال  كرده  است  كه  مي‌فرمايد:"  فكلوا مما غنمتم حلالا طيبا واتقوا الله إن الله غفور ريحم     [‌از  آنچه‌كه  از  غنيمت  نصيب  شما  مي‌شود،  بخوريد  پاك  و  حلال  است  و  تقواي  خدا پيشه‌كنيد  از  اينكه  خيانت‌كنيد.  براستي  خداوند  غفور  و  رحيم  است‌]‌".

در  حديث  صحيح  آمده  است‌كه  اين  حلال  بودن  غنيمت  خاص  امت  اسلامي  است  و  در  ديگر  اديان  الهي  نبوده  است  و  چيزي  از  غنايم  براي  ايشان  حلال  نبوده است.  

بخاري  و  مسلم  از  جابر  بن  عبدالله  روايت  كرده‌اند  كه  پيامبر صلي الله عليه و سلم    گفت‌:  " " أعطيت خمسا لم يعطهن نبي قبلي:نصرت بالرعب مسيرة شهر.وجعلت لي الارض مسجدا وطهورا، فأيما رجل من أمتي أدركته الصلاة، فليصل.وأحلت لي الغنائم، ولم تحل لاحد قبلي.وأعطيت الشفاعة.وبعثت إلى الناس عامة [به  من  پنج  چيزاعطا  شده  است‌كه  به  هيچ  يك  از پيامبران  پيش  از  من  اعطا  نشده‌اند:  بفاصله  مسافت  يكماه  راه‌،  ترس  از من  بدل دشمن  مي‌افتد.  همه  روي  زمين  براي  من  مسجد  و  پاك  شده  است‌،‌ كه  هركس  هرگاه  و هر جا  وقت  نمازش  فرا  رسد،  بايد  نمازش  را  بخواند  نيازي  به  مسجد  خاص  و آب   نيست‌،  و  براي  من  غنائم  حلال  شده  است‌،  در  حاليكه  براي  هيچكس  پيش  ازمن  حلال  نشده  است‌،  و  مقام  شفاعت  عظمي  بمن  داده  شده  است  و  من  براي  همه  مردم  روي  زمين  مبعوث  شده‌ام‌،  در  حاليكه  پيامبران  پيشين  براي  قومي  خاص  مبعوث  مي‌شدند]‌’‌’‌.  چون  خداوند  عجز  و  ناتواني  ما  را  ديد  پس  غنايم  را  براي  ما  حلال  كرده  است‌.  

مصارف  غنائم
نخستين  برخورد  مسلحانه  بين  پيامبر صلي الله عليه و سلم    و  مشركان  قريش  در  روز  هفدهم  ماه  رمضان  سال  دوم  هجرت  در بدر روي  داد  و نتيجه  اين  پيكار بزرگ  به  پيروزي  قطعي  و  بزرگي‌،  براي  پيامبر صلي الله عليه و سلم    و  مسلمانان  منتهي  گرديد.  و  براي  اولين  بار  از  زمان  بعثت‌،  مسلمانان  حلاوت  و  شيريني  پيروزي  را  احساس‌كردند  و  خداوند  آنان  را  بر  دشمناني  پيروز  و مسلط‌كرد،‌كه  در  طي  زبانزده  سال  بر آنان  ظلم  و  ستم‌كرده  بودند  و  آنان  را  بنا حق  از  خانه  و  ديارشان  بيرون  رانده  و  تسلط  بر  اموالشان  پيداكرده  بودند  و تنها  جرمشان  از  نظر  مشركان  اين  بودكه‌:  مي‌گفتند:  پروردگار ما  “‌الله‌”  است‌.  مشركان  شكست  خورده  فراري‌،  در اين  جنگ  اموال  بسياري  را  از خود  بجاي‌گذاشته  بودند،  كه  مسلمانان  پيروز آنها  را  جمع  آوري‌كرده  و  سپس  درميان  خود  اختلاف‌كردند،‌كه  اين  اموال  از آن‌ كيست‌؟  آيا  از  آن‌كساني  است  كه  بدنبال  دشمن  و  براي  تعقيب  وي  بيرون  رفته‌اند؟  يا  از آن ‌كساني  است‌كه  پيرامون  پيامبر صلي الله عليه و سلم    جمع  شده  و  از او  در مقابل دشمن  حمايت  كرده‌اند؟  

براي  پاسخ  بدين  پرسشها  است‌كه  قرآن  مجيد  راهنمائي  مي‌كند  و  مي‌فرمايد  حكم  در  غنايم  و  تقسيم  آن  بخدا  و  پيامبر صلي الله عليه و سلم    برمي‌گردد  و  بدست  خدا  و  رسول  او  است‌،‌كه  درآيه  اول  سوره  انفال  خداوند  مي‌فرمايد:" يسألونك عن الانفال، قل الانفال لله والرسول     [اي  محمد  درباره  تقسيم  غنايم  و  انفال  از  تو  سوال  مي‌كنند،  بگو  غنايم  از  آن  خدا  و  پيامبر  او  است  و  حكمش  بدست  آنان  است‌]"‌.

چگونگي  تقسيم  غنايم
براستي  خداوند  چگونگي  تقسيم  غنايم  را  بيان‌كرده  است‌:" واعلموا أنما غنمتم   من شئ فإن لله خمسه وللرسول ولذي القربى واليتامى والمساكين وابن السبيل   إن كنتم آمنتم بالله وما أنزلنا على عبدنا يوم الفرقان يوم التقى الجمعان والله على كل شئ قدير     انفال٤١  [و  بدانيد  آنچه‌كه  در  جنگ  از  قبيل  طلا  و  نقره  و كالا  و  اسيران‌،  از  دشمن  به  غنيمت  مي‌گيريد  بدرستي  يك  پنجم  آن  از آن  خدا  و رسول  خدا  و خويشاوندان  رسول  خدا  و  يتيمان  و  بينوايان  و  راهگذران  مستحق  مي‌باشد  اينست  حكم  غنايم ‌كه  بايد  به  پنج  قسمت  تقسيم  شودكه  يك  قسمت  در  اختيار  پيامبر است  و  چهار  قسمت  ديگر  بين  مجاهدان  تقسيم  مي‌شود  اگر  بخداوند  ايمان  داريد  و  همچنين  اگر  ايمان  داريد  بدانچه  در  روز  جنگ  بدر  بر  بنده  خويش  محمد  نازل‌كرديم‌،  از  ملايكه  و  آيات  و  پيروزي  درآن  روز، ‌كه  جدائي  ميان  حق  و باطل  بود  و روز برخورد  و  بهم  رسيدن‌،  دو گروه ‌كافر و  مسلمان  بود  و  خدا  بر  همه  چيز توانا  است  و  از توانائي  او  بود كه  شما  را  با  شمار  اندك  و  سلاح  اندك  و  سواره  اندك  بر كافران  پيروزي  داد]"‌.

در  اين  آيه  تصريح  شده  است  بدينكه  خمس  و  يك  پنجم  غنايم  براي  خدا  و  پيامبر صلي الله عليه و سلم   و  خويشاوندان  پيامبر صلي الله عليه و سلم   و  يتيمان  مومنان  و  فقيران  و  راهگذران  دور  مانده از  وطن  خويش  و  بي‌هزينه  مي‌باشد.  و  ذكر  نام  الله  براي  تبرك  است‌.

سهم  خدا  و  رسول  درجهت  مصرف  “‌فيئي‌”  مصرف  مي‌شود،  بنابراين  آن  را  براي  دستگيري  فقيران  و  تهيه  اسلحه  جنگي  و  ساز و  برگ  نظامي  و  جهاد  و  ديگر مصالح  عمومي  هزينه  مي‌كنند.

ابوداود  و  نسائي  از  عمرو  بن  ‌عبسه  روايت‌كرده‌اند  كه  گفت‌:  “‌پيامبر صلي الله عليه و سلم    برايمان  نم