جد:  
بر  جنب  حرام  است  كه  در  مسجد  توقف  كند  زیرا  عایشه  رضی  الله  عنها گفته  است‌:" : جاء رسول الله صلى الله عليه وسلم، ووجوه بيوت أصحابه شارعة في المسجد فقال (وجهوا هذه البيوت عن المسجد) ثم دخل رسول الله صلى الله عليه وسلم ولم يصنع القوم شيئا، رجاء أن ينزل فيهم رخصة، فخرج إليهم فقال: (وجهوا هذه البيوت عن المسجد فإني لا أحل المسجد لحائض ولا لجنب)   [‌پیامبر صلی الله علیه و سلم آمد  در حالیكه  خانه‌های  اصحاب  او رو  به  مسجد  بود  و  درشان  به  مسجد  گشوده  می‌شد  و  راه  آنها  از  مسجد  می‌گذشت‌،  پیامبر صلی اله علیه و سلم  فرمود:  روی  این  خانه‌ها  را  از  مسجد  بگردانید  (‌در آنها  را  تغییر  دهید)‌.  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم  داخل  شد  و  مردم  به  امید  اینكه  رخصتی  در باره‌ي آنان  از  آسمان  نازل ‌گردد،  هیچ  كاری  نكردند.  پیامبر  به  سویشان  بیرون  آمد  و  فرمود:  روی  این  خانه‌ها  را  از مسجد  بگردانید  (‌در آنها را  تغییر  دهید)  زیرا  من  توقف  در  مسجد  را  برای  زن  قاعده  و كسی  كه  جنب  باشد  حلال  نمی‌دانم‌]‌‌".  ابوداود  آنرا  روایت ‌كرده  است‌.  از  ام  سلمه  رضی  الله  عنها  روایت  است‌ كه‌:  پیامبرصلی الله علیه و سلم،  به  عرصه‌ي این  مسجد  (‌مسجد  النبی‌)  در آمد  و  با  بلندترین  صدایش  ندا  درداد:" (ان المسجد لا يحل لحائض ولا لجنب) [‌توقف  در  مسجد  حلال  نیست  برای  زنی ‌كه  قاعده  باشد  ونه  برای‌ كسی‌ كه  جنب  باشد]"‌‌‌.  ابن  ماجه  و  طبرانی آنرا  روایت ‌كرده‌اند.  این  دو  حدیث  بر  آن  دلالت  دارند كه  ماندن  و  توقف  در  مسجد  برای  زن  قاعده  و  برای  هر كس ‌كه  جنب  باشد  حلال  نیست‌،  لكن  بدانان  این  رخصت  داده  شده  است  كه  از  آن  عبور  نمایند،  زیرا  در  قرآن  می فرماید:" (يا أيها الذين آمنوا لا تقربوا الصلاة وأنتم سكارى حتى تعلموا ما تقولون، ولا جنبا إلا عابري سبيل حتى تغتسلوا)[1] [ای ‌كسانی‌ كه  ایمان  آورده‌اید  در  حالی‌ كه  مست  هستید  به  نماز نزدیك نشوید  تا  بدانید  چه  می‌گوئید  و  همچنین  هنگامی ‌كه  جنب  هستید  داخل  مسجد  نشوید  مگر  اینكه  راهگذر  باشید  تا  غسل‌ كنید...]"‌،  ازجابر رضی الله عنه روایت  است‌ كه‌ گفته‌: “‌‌یكی  از  ما  در  حال  جنابت  بطور  عبوری  از  مسجد  می‌گذشت‌“‌‌،  ابن  ابی  شیبه  و  سعید  بن  منصور  در سنن  خود،  آنرا  روایت‌ كرده‌اند.  از زید  بن  اسلم  روایت  است‌ كه  گفته‌:  “‌ ‌یاران  پیامبر  در  حال  جنابت  از  مسجد  مي‌گذشتند”‌‌.  ابن  المنذر  آنرا  روایت كرده  است‌.  از  یزید  بن  حبیب  روایت  شده  است‌ كه‌:  مردانی  از  انصار  درهای  خانه‌شان  به  مسجد  گشوده  مي‌شد، ‌گاهی  جنب  می‌شدند  وآب  پیدا  نمی‌كردند،  و  راهی  برای  رسیدن  به  آب  نبود  مگر  اینكه  از  مسجد  بگذرند،‌ كه  خداوند  این  آیه  را:  "‌‌٠٠٠ولا جنبا إلا عابري سبیل  ٠‌٠٠”  نازل‌ كرد.  شوكانی  بدنبال  این  می‌گوید:  این  احادیث  بنحو  مطلوب  دلالت  می‌كند كه  جائی  برای  شك  باقی  نمی‌ماند.  ازعایشه  رضی  الله  عنها  روایت  است‌ كه ‌گفته‌:  “‌پیامبر صلی الله علیه و سلم‌،  به  من  فرمود:"  ناوليني الخمرة من المسجد [ آن خمره = (‌‌حصیر كوچكی  كه  بر  آن  نماز  می‌خوانند)  را كه  در  مسجد  است  به  من  بده‌]"‌‌. گفتم  من  قاعده  هستم‌،  فرمود:" إن حيضتك ليست في يدك  [حیض  و  قاعدگی  شما  در  دست  تو  نیست‌]"‌‌.  جز  بخاری  جماعت  محدثین  آنرا  روایت  كرده‌اند.  از  میمونه  رضی  الله  عنها  روایت  است ‌كه ‌گفته‌:" كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يدخل على إحدانا وهي حائض فيضع رأسه في حجرها فيقرأ القرآن وهي حائض، ثم تقوم إحدانا بخمرته فتضعها في المسجد وهي حائض  [‌پیامبر صلی الله علیه و سلم،  به  نزد  یكی  از  ما  می‌آمد  در  حالیكه  او  قاعدگی  داشت‌،  پیامبر  سر  بر  بالین  او  می‌گذاشت  و  قرآن  می‌خواند  و  حال  آنكه  او  قاعدگی  داشت‌،  سپس  یكی  از  ما  حصیر  جانمازی  پیامبر صلی الله علیه و سلم را  می‌برد  و  در  مسجد  می‌گذاشت  و  حال  آنكه  قاعدگی  داشت‌]"‌‌.  احمد  و  نسائی  آنرا  روایت  كرده‌اند  و نسائی  شواهدی  را  نیز  دارد. 
--------------------------------------------------------------------------------
[1] نسا/43. برای تفصیل و شرح كامل عابر سبیل به تفسیر نمونه 3/395-401، تفسیر مراغی 5/45-50،مراجعه شود."مترجم"نما‌ز  خواندن  بر  میت  

1-‌حكم  نماز  میت‌:
باتفاق  پیشوایان  فقه  نماز  میت  فرض  كفایه  است‌،  زیرا  پیامبر صلی الله علیه و سلم    بدان  دستورداده  است  و  مسلمانان  نیز  همواره  این  عمل  را  انجام  داده‌اند.  بخاری  و  مسلم  از  ابوهریره  روایت  كرده‌اند:  كه  هرگاه  مرده  بدهكاری  را  پیش  پیامبر صلی الله علیه و سلم   می‌آوردند،  سئوال  می‌كرد،‌كه  آیا  چیزی  برای  بازپرداخت  وام  و  بدهی  خود  به  جای  نهاده  است‌؟  اگر  پاسخ  می‌دادندكه  او  به  اندازه  بدهیش  چیزی  از  خود  بجای  نهاده  است‌،  بر  او  نماز  می‌خواند.  در  غیر  این  صورت  به  مسلمانان  می‌گفت‌:" صلوا على صاحبكم     [‌بر  دوستتان  نماز  بگذارید  ]"‌.

٢-فضیلت  آن‌:
1-‌محدثین  از  ابوهریره  روایت‌كرده‌اندكه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌: " من تبع جنازة وصلى عليها، فله قيراط ومن تبعها حتى يفرغ منها فله قيراطان، أصغرهما مثل أحد " أو  " أحدهما مثل أحد   [هركس  جنازه‌ای  را  تشییع  نماید  و  بر  وی  نماز  نیز  بگذارد،  باندازه  یك  قیراط  (‌-‌درهم‌)  به  وی  پاداش  می‌رسد  و  هركس  جنازه  را  تشییع‌كند  واورا  دنبال  نماید  تا اینكه  بخاك  سپرده  می‌شود  پاداش  او  باندازه  دو  قیراط  است  كه  هر  قیراط  از  نظر  سنگینی  وزن  در  ترازوی  پاداش  اعمال  در  روز  رستاخیز  به  اندازه  كوه  احد  می  باشد  ]"‌.

٢-‌مسلم  از  خباب  روایت‌كرده  است‌كه  به  عبدالله  بن  عمرگفت‌:  مگر  نمی‌شنوی  كه  ابوهریره  چه  می‌گوید؟  او  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم    شنیده  است‌كه  می‌گفت‌:"  من خرج مع جنازة من بيتها وصلى عليها ثم تبعها حتى تدفن كان له قيراطان من أجر، كل قيراط مثل أحد.
ومن صلى عليها ثم رجع   كان له مثل أحد.     [‌هركس  همراه  جنازه‌ای  بیرون  رفت  از  خانه‌اش  و  برآن  جنازه  نماز  خواند،  سپس  تا  مراسم  تدفین  بپایان  می‌رسد،  او  را  دنبال  كرد،  پاداش  این  عمل  او  اگرمجسم‌گردد  دو  برابركوه  احد  خواهد  شد.  هركس  برآن  جنازه  نمازخواند  سپس  برگشت  پاداش  این  عمل  او  اگرمجسم‌گردد  باندازه‌كوه‌اُ‌حد  است  ]"‌.

خباب  ابن  عمررا  به  حضورحضرت  عایشه  فرستاد  تا  درباره  سخن  ابوهریره  ازاو  سئوال‌كند  و  نتیجه  را  به  وی  بازگوید.  ابن  عمرگفت‌:  عایشه  سخن  ابوهریره  را  تصدیق  كرده  است‌.  سپس  ابن  عمرگفت‌:  بنابراین  قیراطهای  فراوانی  را  از  دست داده‌ایم  وكوتاهی  نموده‌ایم  و  پاداش  فراوانی  از  دستمان  رفته  است‌.  

2-‌شراط  نماز  میت‌:  
چون  واژه  “‌نماز”  بر  نماز  میت  نیز  اطلاق  می‌شود  بنابراین  باید  همه  شرایط  