ستن  پاك  نمی‌شود،  آن  را  به  پنج  بار  یا  هفت  بار  افزایش  دهد.  در  خبر  صحیح  آمده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" اغسلنها وترا: ثلاثا أو خمسا أو سبعا، أو أكثر من ذلك إن رأيتن    [اورا  طاق  بشوئید:  سه  باریا  پنج  باریا  هفت  بار  یا  بیشتر  اگر  تشخیص  دادیدكه  مورد  نیاز  است‌]"‌.

ابن  المنذرگفته  است‌:  در  صورت  نیاز  باید  بدانان  اجازه  دادكه  دفعات  شستشو  را  بیشتر كنند،  مشروط  بر  اینكه  طاق  باشد.  اگر  میت  زن  باشد  مستحب‌است‌كه  مرده‌شورمویهای  او  را  بازكند  و  بشوید  سپس  آنها  را  مجدداً  ببافد  و  درپشت  سرش  قراردهد.  درحدیث  ام  عطیه  آمده  است‌كه  آنان  (‌زنان  غسل  دهنده‌)  موی  سر  دختر  پیامبر  را  سه  قسمت‌كرده  و  بافتند.  من  از  او  پرسیدم‌،  آیا  آنها  را  بازگردند  و  پس  از  شستن  به  سه  قسمت  بافتند؟‌گفت‌:  آری‌.  درمتن  مسلم  ازقول  ام  عطیه  آمده  است  كه‌:  ما  مویهای  او  را  درسه  قسمت  بافتیم‌كه  دوگیسوی  طرفین  و  یك‌گیسوی  پیشانی  او  بود.  و  درصحیح  ابن  حبان  آمده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    دستوردادكه  مویهای  اورا  در  سه‌گیس  ببافند...  وقتی‌كه  غسل  میت  تمام  شد  لازم  است  با  پارچه‌ای  تمیز  خشك  شود  تاكفنهایش  تروخیس  نگردد  وخوب  است‌كه  چیزخوشبوئی  روی  آن  نهاد.  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌: " إذا أجمرتم  الميت فأوتروا    [هرگاه  میت  را  با  بوی  خوش  بخوردادید  آن  را  طاق  انجام  دهید]"‌.  بروایت  بیهقی  و  الحاكم  و  ابن  حبان‌كه  دو  نفر  اخیر  آن  را  “‌صحیح‌”  دانسته‌اند.

ابو  وائل‌گفته  است‌:  “‌علی  بن  ابی‌طالب  مقداری  مشك  داشت  كه  سفارش  كرد  جسد  وی  را  با  آن  خوشبوكنند  وگفت‌:  آن  مقدا‌ر  باقمیانده  مشكی  است‌ كه  جسد پیامبر صلی الله علیه و سلم   با  آن  خوشبو  شده  است‌”‌.  

 جمهور علما  برآنند كه ‌گرفتن  ناخن  و كوتاه‌ كردن  موی  سبیل  یا  زیرربغلی  یا  موی  شرمگاه  مرده‌كراهت  دارد،  و  ابن  حزم  آن  را  جایز  دانسته  است‌.

علما  اتفاق  دارند  بر  اینكه  اگر  بعد  از  غسل  و  پیش  ازكفن‌كردن‌،  چیزآلوده‌ای  از  شكم  مرده  خارج  شد،  باید  محل  اصابت  نجاست  را  شست  ولی  دراینكه  آیا  تجدید  غسل  لازم  می‌باشد  یا  خیر،  اختلاف  است‌.  بعضی  گفته‌اند  طهارت  مجدد  لازم  نیست  و  بعضی  برآنندكه  وضوی  مجدد  لازم  است  و  برخی  می‌گویند:  اعاده  غسل  واجب  است‌.  بیشترین  چیزی‌كه  درباره‌كیفیت  غسل  میت  مورد  توجه  علما  قرار  گرفته  است  حدیثی  است‌كه‌گروه  محدثین  آن  را  از  ام  عطیه  روایت‌كرده‌اندكه‌گفته  است‌:  وقتی‌كه  دخت  پیامبر صلی الله علیه و سلم    وفات‌كرده  بود  او  بر  ما  وارد  شد  وگفت‌:" اغسلنها ثلاثا، أو خمسا، أو أكثر من ذلك - إن رأيتن - بماء وسدر واجعلن في الاخيرة كافورا، أو شيئا من كافور، فإذا فرغتن فآذنني    " فلما فرغن آذناه، فأعطانا حقوه فقال: " أشعرنها   إياه   [‌او  را  سه  بار  یا  پنج  بار  یا  بیشتر  با  آب  و  سدربشوئید  وآخرین  بار  او  را  با  آب  وكافوربشوئید.  هرگاه  او  را  غسل  دادید  مرا  خبركند.  چون  ما  فارغ  شدیم  او  را  خبركردیم‌.  او  لنگ  خود  را  بما  داد  وگفت  آن  را  به  وی  بپوشانید]"‌.  دانشمندان‌گفته‌اند:  بدانجهت‌كافور بر  تن  مرده  پاشیده  می‌شودكه  خوشبو  و  خنك‌كننده  است  و  در  تن  مرده  بسرعت  نفوذ  می‌كند  و  موجب  استحكام  بدن  میت  می‌گردد  و  جانوران  موذی  را  ازاو  می‌راند  و  مانع  می‌شودكه  تن  مرده  بزودی  متلاشی‌گردد.  اگركافور  نباشد  هر  ماده‌ای  دیگركه  این  خواص  را  داشته  باشدكافی  است‌.اگر آب  نبا‌شد  مّیت  را  تیمم  می‌دهند

اگر آب  موجود  نباشد  بجای  غسل‌،  میت  را  تیمم  می‌دهند.  زیرا  خداوند  می‌فرماید:" فإن لم تجدوا ماء فتيمموا    [‌اگر  آب  نیافتید  تیمم  كنید]"‌.  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم    می‌گوید: " جعلت لي الارض مسجدا وطهورا     [‌همه  خاك  روی  زمین  برای  من  سجده‌گاه  و  پاك‌كننده  است‌]"‌.  اگر  تن  مرده  بگونه‌ای  باشد  كه  با  شستن  با  آب  متلاشی  می‌شود،  باید  آن  را  تیمم  داد.  همچنین  اگر  زنی در  میان  مردگان  بیگانه  و  نامحرم  فوت‌كند،  یا  مردی  درمیان  زنان  بیگانه  و  نامحرم  فوت  نماید،  باید  تیمم  داده شوند.  ابوداود  در  میان  احادیث  مرسل  خود  و  بیهقی  هم  از  مكحول  روایت‌كرده‌اند  كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفته  است‌:  " إذا ماتت المرأة مع الرجال، ليس معهم امرأة غيرها، والرجل مع النساء، ليس معهن رجل غيره، فإنهما ييممان ويدفنان، وهما بمنزلة من لم يجد الماء    [‌هرگاه  زنی  همراه  مردان  بود  و  فوت‌كرد  و  زنی  دیگر  همراه  نداشتند  و  مردی  همران  زنان  بود  و  فوت‌كرد  و  مرد  دیگری  همراه  نداشتند،  هر  دو  باید  تیمّم  داده  شوند  و  دفن  گردند.  آنان  بمنزله‌كسی  هستندكه  آب  را  نیافته  است‌]"‌.  بایدكسی  زن  را  تیمّم  دهد  كه  نسبت  به  وی  محرم  و  خویشاوند  باشد.  اگرمحرمی  نباشد  دیگری  می‌تواند  پارچه‌ای  بر  دست  خود  بپیچد  و  آن  را  تیمّم  دهد.  این  بود  رای  امام  ابوحنیفه  و  امام  احمد.  

امام  مالك  و  امام  شافعی  می‌گویند:  اگر  مرد  محرمی  باشد  باید  آن  زن  مرده  را  غسل  دهد  نه  تیمم  چون  آن  زن  مرده  از  بابت  خلوت  و  عورت‌،  نسبت  به  محرم‌،  حكم  مرد  را  دارد.  ازامام  مالك  نقل  شده  است‌كه‌:  اهل  علم  می‌گویند:  اگرزنی  مرد  و  درآنجا  زنانی  وجود  نداشتندكه  او  را  غسل  دهند  و  همچنین‌كسی  از  محارم  او  یا شوهرش  نیز  وجود  نداشتند،  باید  او  را  تیمّم  دهند  و  بر  صورت  و  دستان  او  خاك  بمالند  همانگونه‌كه  دیگران  تیمّم  می‌كنند.  واگرمردی  فوت‌كرد  و  تنها  زنان  همراه  او  بودند،  باید  زنان  او  را  تیمّم  دهند.  و  ابن  حزم  می‌گوید  در  این  صورت  بناچار  مردان  زن  مرده  را  وزنان  مرد  مرده  را  باید  بشویند  و  پارچه  ضخیمی  بردست  بپیچند  وآب  بربدن  مرده  می‌ریزند  بدون  این‌كه  مستقیماً  دست  برتن  وی  بزنند  وتیمم  جای  آب  را  نمی‌گیرد.آیا زن  و شوهر می‌توانند  همدیگر را  غسل‌ دهند؟  

فقها  اتفاق  نظر دارند  بر اینكه  همسر می‌تواند  شوهرش  را  غسل  دهد.  امام  احمد  و ابوداود  و  حاكم  بصورت  صحیح  از  حضرت  عایشه  روایت‌كرده‌اند:  “‌اگرآنگونه‌كه  الان  می‌دانم  قبلا  می‌دانستم‌،‌كسی  به  جز  زنانش  جسد  پیامبر صلی الله علیه و سلم    را  پس  از  فوت  غسل  نمی‌داد“‌.  درباره  غسل  دادن  جسد  زن  از  طرف  همسرش  اختلاف ‌كرده‌اند،‌ كه  جمهور  فقها  آن  را  جایز  می‌دانند،  زیرا  روایت  شده  است‌كه  حضرت  علی  فاطمه  دخت  پیامبر  و  همسرش  را  غسل  داد.  دارقطنی  و  بیهقی  آن  را  نقل‌كرده‌اند.  پیامبر صلی الله علیه و سلم    به  حضرت  عایشه‌گفت‌: " لو مت قبلي لغسلتك وكفنتك    [اگرتو  پیش  ازمن  می‌مردی  من  ترا  غسل  می‌دادم  وكفن  می‌كردم‌]"‌.  بروایت  ابن  ماجه‌.

حنفی‌هاگفته‌اند:  مرد  نمی‌توا