امهای  عادی  ازآنجا  به  سوی  مروه  پائین  آمد  تا  اینكه  ازمروه  نیزبالا  رفت  و  به  خانه‌كعبه  نگاه‌كرد  و  بربالای‌كوه  مروه‌،  همان  دعاهائی  را  خواندكه  بركوه  صفا  خوانده  بود.  نافع‌گوید:  ازعبدالله  بن  عمر  شنیدم‌كه  بركوه  صفا  دعا  می‌كرد  و  می‌گفت‌: " اللهم إنك قلت: (ادعوني أستجب لكم) وإنك لاتخلف الميعاد، وإني أسألك - كما هديتني للاسلام - أن لا تنزعه مني حتى تتوفاني وأنا مسلم.   [خداوندا  تو گفته‌ای‌: مر‌ا  بخوانید،  دعای  شما  را  اجابت  می‌كنم‌،  و  بدون  شك  توخلاف  وعده  نمی‌كنی  و  من  از  تو  مسئلت  دارم‌،  همانگونه ‌كه  مرا  بدین  اسلام  و  پذیرش  آن  هدایت  كرده‌اید،  تا  زمانی‌كه  می‌میرم  آن  را  از  من  نگیرید  و  من  در  حالی  بمیرم‌كه  مسلمان  باشم‌]"‌.دعای  بین  صفا  و مروه  

مستحب  است‌ كه  در  بین  صفا  و  مروه  دعا  و  ذكر نمود  و  قرآن  خواند.  و  روایت  شده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  در سعی‌  خویش  می‌فرمود:" رب اغفر وارحم واهدني السبيل الاقوم   [خداوندا  مرا  بیامرز  و  به  من  رحم‌كن  و  مرا  به  راه  راست  و  استوار  هدایت  كن‌]"‌.  و  روایت  شده  است‌كه  می‌گفت‌:" رب اغفر وارحم، إنك أنت الاعز الاكرم    [‌با  انجام  طواف  و  سعی  بین  صفا  و  مروه  اعمال  عمره  پایان  می‌پذیرد]‌"‌.

وكسی  كه  احرام  دارد،  اگر  بصورت  "تمتع‌“  احرام  بسته  باشد،  با  تراشیدن  و  یا  كوتاه‌كردن  موی  خود،  احرام  را  پایان  می‌دهد  وآزاد  است‌،  و  اگر بصورت  “‌مقارن‌“  -‌و  یا  مفرد  -‌احرام  بسته  باشد،  همچنان  به  حال  احرام  می‌ماند  تا  روزعیدكه  بعد  ازآن‌،  از  احرام  آزاد  می‌شود،  در  اینصورت  همین  سعی‌  بین  صفا  و  مروه‌كه  بهنگام  طواف  القدوم  انجام  داده  است  برایش‌كافی  است  و  لازم  نیست‌كه  بعد  از  طواف  فرض -  طواف  الافاضه  -‌ دوباره  سعی ‌كند.  ولی  اگر  متمتع  باشد  بعد  از  طواف  الافاضه  باید  مجدداً  سعی‌  بین  صفا  ومروه  را  انجام  دهد  و  تا  روز یوم  الترویه =  هشتم  ذی  الحجه‌،  در  مكه  بماند.  و  روز  هشتم  احرام  به  حج  می‌بندد  و  تمام  مناسك  حج  را  انجام  می  د  هد.رفتن ‌به  منی

سنت  است ‌كه  روز  هشتم  ذی ‌الحجه  =  یوم  الترویه‌،  به  منی  رفت‌.  اگر  بصورت  افراد  ومفرد،  یا  بصورت  قران  -مقارن‌،  احرام  بسته  باشد،  باید  در  حال  احرام  به  منی  برود،  و  اگر  متمتع  باشد  روزهشتم  ازمكه  احرام  به  حج  می‌بندد  و  همانگونه‌ كه  در  میقات  رفتار  می‌نمود،  رفتار  می‌نماید.  سنت  است‌ كه  از  همان  منزلی‌كه  در  آن  فرود  آمده  است‌،  احرام  ببندد.  اگردرمكه  است  ازآنجا  احرام  می‌بندد  و  اگردر  خارج  مكه  است  ازآنجا  احرام  می‌بندد.  در  حدیث  آمده  است‌:" من كان منزله دون مكة فمهله من أهله، حتى أهل مكة يهلون من مكة     [هركس  منزلش  خارج  مكه  است  ازهمان‌-‌منزل  خودش  احرام  ببندد  و  آنجا  میقات  او  است  و  اهل  مكه  از  خود  مكه  احرام  می‌بندند]‌"‌.  مستحب  است‌كه  بهنگام  رفتن  به  منی  بسیاردعاكند  وفراوان  تلبیه‌گوید  ونمازظهرو  عصرو  مغرب  وعشاء  وصبح  را  درآنجا  بخواند  و  شب  آنجا  بماند  و  حاجی  تا  طلوع  خورشید  در  روزنهم  ذی‌الحجه  ازآنجا  خارج  نشود  چون  پیامبر صلی الله علیه و سلم    چنین‌كرده  است‌.  اگریكی  ازاین  چیزها  را  ترك‌كند  اوبه  سنت  پیامبر صلی الله علیه و سلم    عمل  نكرده  است  و  چیزی  برای  جبران  آن  واجب  نیست‌،  زیرا  عایشه  درروزهشتم  ذی‌الحجه  -  یوم  الترویه‌،  ازمكه  بیرون  نیامد  تا  اینكه  شب  فرا  رسید  و  یك  سوم  شب‌گذشت‌.  بروایت  ابن  المنذر.بیرون  رفتن  به  منی  پیش  ازیوم  الترویه‌[1]  جایز  است 

سعید  بن  منصورازحسن  بصری  روایت‌كرده  است‌كه‌  او  یك  روز‌یا  دو  روزپیش  ازیوم  الترویه  ازمكه  خارج  می‌شد.  امام  مالك  آن  را  و  همچنین  اقامت  در  مكه  تا  شب  روز  هشتم  را  مكروه  دانسته  است‌،  مگر  اینكه  روز  هشتم  جمعه  باشدكه  درآن  صورت  نمازجمعه  را  بخواند  وآنگاه  از  مكه  خارج  شود.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] -‌روز  هشتم  ذی‌الحجه  است‌،  آن  را  «‌ترویه‌»  می‌نامند،  چون  امام  مناسك  را  برای  مردم  روایت  می‌كنند  و  یا  چون  مردم  سیراب  می‌شوند  در آن ‌روز و در منی  جمع  می‌كردند.رفتن  به  عرفا‌ت

سنت  است‌ كه  بعد  از  طلوع  خورشید  روز  نهم  ذی‌الحجه  از  راه  “‌ضب‌”  تكبیر  و  تهلیل  و  تلبیه‌گویان  به  سوی  عرفات  برود.  محمد  بن  ابوبكر  ثقفی ‌گوید:  از انس  بن مالك  درباره  تلبیه  سئوال ‌كردم  -‌این  پرسش  وقتی  بود كه  صبح  عازم  عرفات  بودیم  -  كه  شما  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    چكار  می‌كردی‌؟  او  جواب  داد:  بعضی  تلبیه  می‌گفتند  و  بعضی  تكبیر می‌گفتند  و بعضی  تهلیل  می‌گفتند  و پیامبر صلی الله علیه و سلم    عمل  هیچكدام  را  انكار  نمی‌كردند.  بروایت  بخاری  و  دیگران‌.  مستحب  است  در  نمره  فرود  آید  وآنجا  برای  وقوف  در  عرفات  غسل  نماید  و  مستحب  است‌كه  برای  وقوف  در  عرفات  بعد  اززوال  خورشید  -‌ظهر شرعی  -‌بدانجا  وارد  شود  -‌پس  از جمع  بین  نمازظهر و عصر  -  وقوف  در  عر‌فات  و فضیلت ‌آن

جابر گوید:  پیامبر صلی الله علیه و سلم   گفت‌:" مامن أيام عند الله أفضل من عشر ذي الحجة   [‌نزد  خداوند  هیچ  ایامی  ازده  روز  اول  ذی‌الحجه  بهتر  و  بزرگترنیست‌]"‌.  مردی  پرسید  این  ده  روزاز  ده  روز  جهاد  در  راه  خدا  هم  بزرگتراست‌؟  پیامبر صلی الله علیه و سلم    فرمود: " هن أفضل من عدتهن جهادا في سبيل الله.   [‌آری  چنین  است  آن  ده  روز  از  ده  روز  جهاد  در  راه  خدا  فضیلت  بیشتری  دارد]"‌.

" وما من يوم أفضل عند الله من يوم عرفة، ينزل الله تبارك وتعالى إلى السماء الدنيا، فيباهي بأهل الارض أهل السماء فيقول: انظروا إلى عبادي، جاءوني شعثا غبرا ضاحين. جاءوا من كل فج عميق، يرجون رحمتي ولم يروا عذابي، فلم ير يوم أكثر عتيقا من النار من يوم عرفة     [‌هیچ  روزی  نزد  خداوند  از  روز  عرفه  بزرگتر  نیست‌،  خداوند  به  آسمان  دنیا  می‌آید  و  به  اهل  زمین  براهل  آسمان  مباهات  می‌كند  و  خوبیهای  آنان  را  برخ  آسمانیان  می‌كشد،  و  می‌گوید:  ببینید  بندگان  من‌،  پریشان  موی  و  غبارآلود  درگرمای  سخت  از  راههای  دور،  آمده‌اند،  به  امید  رحمت  و  مهربانی  من  و  عذاب  مرا  ندیده‌اند،  پس  هیچ  روزی  دیده  نشده  است‌كه  درآن  باندازه  روز  عرفه  مردم  ازآتش  دوزخ  رهائی  پیداكنند،  یعنی  درآن  روز  بیش  از  هر  روز  دیگرگناهان  مردم  آمرزیده   می‌شود  و  از  آتش  دوزخ  رهائی  می‌یابند]"‌.

ابن  المنذری‌گفته  است‌كه  آن  را  ابویعلی  و  بزار  و  ابن  خزیمه  و  ابن  حبان  روایت  كرده‌اند  و  متن  از  ابن  حبان  می‌باشد.

ابن  المبارك  بروایت  از  سفیان  ثوری  و زبیر  بن  علی  و  انس  بن  مالك‌گوید:  پیامبر صلی الله علیه و سلم    در  عرفات  توقف  نمود  و  نزدیك  بودكه  خورشید  برگر