  زرد  موی  خود  را  بشوی  و جبه‌ات  را  ازتن  بیرون  آور و  هركاری  كه  در  حج  انجام  می‌دادی‌،  برای  عمره  نیز  انجام  بده‌]"‌.  بروایت  گروه  محدثین  بجز  ابن  ماجه.

عطاء‌گوید:  اگركسی  ازروی  نسیان  یا  عدم  اطلاع  مواد  خوشبو  به  خویش  زد  یا  جامه  دوخته  پوشید،  بروی‌كفاره‌ای  نیست‌.  بروایت  بخاری‌.  ولی  اگراز،  روی  نسیان  و  عدم  اطلاع  حیوانی  را  شكاركرد،  بایدكفاره  آن  را  پرداخت  نماید  چون  ضمانت  آن‌،  ضمانت  مالی  است  و  در  ضمانت  مالی  آگاهی  یا  عدم  اگاهی  و  سهو  و  عمد،  هیچگونه  نقشی  ندارد  مانند  ضمانت  مالی  نسبت  به  انسانها.جما‌ع  حج ‌را  با‌طل  می‌كند  

علی  و  عمر  و  ابوهریره  فتوی  داده‌اند:  اگر  مردی  در  حال  احرام‌،  با  همسرش  همبستر گردید  و  جماع  پیش  آمد،  آنان  باید  راه  خویش  را  پیش‌گیرند  و  به  مناسك  حج  ادامه  دهند  تا  اینكه  اعمال  حج  خود  را  انجام  می‌دهند  و  بپایان  می‌برند  و  برآنان  واجب  است‌كه  در  سال  آینده‌،  حج  را  بگزارند  و  قربانی‌كنند.  ابوالعباس  طبری‌گوید:  اگركسی  در  حال  احرام  و  پیش  ازبپایان  رساندن  مرحله  اول  حج  یعنی  پیش  ازرمی  جمره  عقبه  در  روز  عید،  مرتكب  جماع  شد،  حج  او  باطل  می‌گردد،  خواه  پیش  از  وقوف  درعرفه  یا  بعد  ازآن  باشد.  و  براو  واجب  است‌كه  این  حج  فاسد  خود  را  ادامه  دهد  و  بپایان  برساند  و  شتری  یاگاوی  را  ذبح‌كند  و  در  سال  بعد،  آن  را  قضاكند.  اگر  زن  هم  در  احرام  باشد  و  بدان‌كار  رضایت  داده  و  فرمانبردار  بوده  باشد،  او  هم  باید  حج  خود  را  بپایان  ببرد  وسال  بعد  آن  را  قضاكند  و  برای  اكثراهل  علم  ذبح  شترو  یا  گاو  بر  او  نیز  لازم  است‌.

بعضی  از  جمله  عطاء‌گفته‌اند:  برای  هردوی  آنان  یك  قربانی‌كافی  است  و  بغوی  در  شرح  السنه‌گفته  است‌:  مشهورترین  قول  شافعی  چنین  است  و  تنها  برمردكفاره  واجب  می‌باشد،  همانگونه‌كه  دركفاره  جماع  درروز  در  ماه  رمضان‌،  بیان  شده  است‌.  در  سال  بعدكه  زن  و  شوهر  برای  قضای  حج  بیرون  می‌آیند،  باید  ازهم  جدا  شوند،  مبادا  همان  رویداد  سال  پیش  روی  دهد.  (‌احمد  و  مالك  جدائی  آنان  را  در  این  سفر  واجب  می‌دانند  و  حنفیه  و  شافعیه  آن  را  مستحب  می‌دانند)‌.

اگر  مرد  نتواند  شتری  ذبح  كند،  واجب  است‌كه‌گاوی  را  ذبح‌كند  و  اگر  نتواند  گاوی  را  ذبح‌كند،  باید  هفت  راس‌گوسفند  ذبح‌كند  و  اگرآن  را  هم  نتوانست‌،  باید  قیمت  پول  یك  شتررا  تعیین‌كند  وبا  آن  خوراك  وطعام  خریداری  نماید  وآن  را  به  فقراء  و  مساكین‌،  از  قرارهر  مسكین  یك  مد  صدقه  و  احسان  بدهد  و  اگرآن  را  هم  نتوانست‌،  بجای  هرمد  طعام  یك  روز،  روزه  بگیرد.

صاحبان  رای‌گفته‌اند:  اگر  قبل  از  وقوف  در  عرفات  مرتكب  جماع  شد،  حج  او  فاسد  می‌گردد  و  بر  او  واجب  است‌كه  یك‌گوسفند  یا  یك  هفتم  یك  شتررا  قربانی  كند  واگربعد  ازوقوف  درعرفه  جماع  صورت‌گیرد  حج  او  فاسد  نمی‌شود،  ولی  باید  یك  شتر  قربانی  كند.

كسی‌كه  به  “‌قران‌”  احرام  بسته  باشد  اگرحج  خود  را  تباه‌كند،  همان  چیزی  بر  او  واجب  می‌شودكه  بر  “‌مفرد”  واجب  می‌گردد  و  باید  بصورت  “‌قران‌”  آن  را  قضاكند  و  قربانی  “‌قران‌”  هم  از  او  ساقط  نمی‌شود.  اوگفته‌:  جماع  اگر  بعد  از  مرحله  اول  قران  یعنی  بعد  ازتحلیل  اول  صورت‌گیرد،  حج  او  فاسد  نیست  و  قضاء  آن  هم  لازم   نیست‌،  بنابررای  اكثراهل  علم  چنین  است‌.  و  بعضی  قضای  آن  را  واجب  می‌دانندكه  قول  ابن  عمروحسن  وابراهیم  نخعی  چنین  است‌.  وفدیه  واجب  می‌گردد.  این  فدیه  یك  شتریا  یك‌گوسفند  است‌؟  اختلاف  وجود  دارد.  بنا  بقول  ابن  عباس  و  عطاء  و  عكرمه  و  یكی  از  اقوال  شافعی  واجب  است  یك  شتر  را  ذبح‌كند  و  یك  قول  دیگر  وجود  داردكه  می‌گوید  ذبح  برگوسفند  واجب  می‌شود،‌كه  مذهب  مالك  براین  رای  است‌.  اگركسی  در  حال  احرام‌،  احتلام  شد  یا  براثر  فكر  درباره  جماع  یا  بر  اثر  نظر،  انزال  برایش  پیش  آمد،  شافعیه ‌گویند:  چیزی  بر  او  واجب  نیست  و  اگركسی  با  شهوت  زن  را  لمس‌كرد  یا  بوسید،  بایدگوسفندی  ذبح‌كند،  خواه  انزال  دست  داده  باشد  یا  دست  نداده  باشد.  ابن  عباس‌گوید:  بر  مرد  قربانی  واجب  می‌شود.

مجاهد گوید:  مردی  به  نزد  ابن  عباس  آمد  وگفت‌:  من  دراحرام  بودم  وفلانكس  با  آرایش  تمام  پیش  من  آمد،  من  نتوانستم  خویشتن  را  نگاه  دارم  و  شهوت  ازمن  پیشی  گرفت‌.  ابن  عباس  از  بسیاری  خنده  بر  پشت  افتاد  وگفت‌:  تو  شبق  (‌بسیار  زنباره  و  شهوت  ران‌)  هستی‌.  اشكالی  ندارد...  برو  قربانی ‌كن  و  ذبحی  انجام  بده  و  حجت  را بپایان  برسان‌.  بروایت  سعید  بن  منصورجزای ‌كشتن  شكا‌ر  خشكی  و  بری

خداوند گوید:" يأيها الذين آمنوا لا تقتلوا الصيد و أنتم حرم، ومن قتله منكم متعمدا فجزاء مثل ما قتل من النعم، يحكم به ذوا عدل منكم، هديا بالغ الكعبة أو كفارة طعام مساكين أو عدل ذلك صياما، ليذوق وبال أمره، عفا الله عما سلف، ومن عاد فينتقم الله منه، والله عزيز ذو انتقام    [‌ای  مومنان  در  حال  احرام  شكار  مكنید  و  حیوانات  شكاری  را  مكشید  وهركس  حیوانی  را  ازروی  قصدكشت  وشكاركرد،  بروی  واجب  است‌ كه  قیمت   آنچه ‌كه ‌كشته  است  از جانوران‌، ‌كه  دو  تن  از  عادلان  قیمت  و  بهای  آن  را  تعیین و  ارزیابی‌كنند  و  بدان  قیمت  حیوانی  برای  قربانی  بخرد  تا  هدیه‌ای  باشد  و  بكعبه  فرستاده  شود  و  قربانی‌گردد،  یا  بدان  قیمت  طعامی  خریده  شود  و  بدان  درویشان  اطعام‌گردند  یا  بجای  هر  دو  من‌ گندم  فدیه‌،  یك  روز  روزه  بگیرد  تا  وبال‌كار  وكردار  خویش  را  بچشد،  خدای  تعالی‌گذشته  را  عفوكرد  و  بزه  را  به‌كفاره  برداشت  و  هركس  بازگردد  و  مجدداً  آن  را  انجام  دهد،  خدای  از  او  انتقام  می‌گیرد  و  همین‌كفاره  را  بر  او  واجب  می‌كند  و  در  قیامت  او  را  به  عذاب‌گرفتارش  می‌سازد  و  خداوند  از  مخالفان  انتقام‌گیرنده  می‌باشد]"‌.  ابن‌كثیرگوید:  بقول  جمهور  چه  در  قتل  شكار،  عمد  داشته  باشد  و  چه  از  روی  نسیان  باشد،  این  تاوان  را  باید  بپردازند.  زهری‌گوید:  قرآن  بكسی  كه  عمد  داشته  باشد  تصریح‌كرده  و  سنت  هم  بكسی‌كه  از  روی  نسیان  آن  را  انجام  دهد  تصریح ‌كرده  است‌.

از  قرآن  برمی‌آید،‌كسی‌كه  از  روی  عمده  مرتكب  آن  شود،  علاوه  بر  تاوان  وكفاره  آن‌،  گناهكار  هم  می‌شود  چون  می‌گوید:" ليذوق وبال أمره..."  و  سنت  از  روی  احكام  پیامبر صلی الله علیه و سلم  و  یاران  او،  به  جزا  و  تاوان  قتل  شكار  از  روی  خطاء  نیز  حكم‌كرده  است‌.  بعلاوه  قتل  وكشتن  شكار،  اتلاف  است  و  دراتلاف  ضمانت  الزامی  است  خواه  از  روی  عمد  باشد  یا  از  روی  نسیان‌،  ولی  اگركسی  عمد  داشت‌گناهكار  هم  می‌شود،  بخلاف‌كسی‌كه  عمد  نداشته  باشد.

در مسوّی‌ 