 ، وصيله ، و حامي را مشروع و مقرّر نداشته است . وليكن كافران ( از پيش خود چيزهائي سرهم مي‌كنند و ) برخدا دروغ مي‌بندند ، و بيشتر آنان نمي‌فهمند ( كه اين كارها ناروا است و عذاب سختي به دنبال دارد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بَحِيرَةٍ » : در لغت به معني گوش شكافته ، و در اصطلاح به شتر ماده‌اي مي‌گفتند كه پنج شكم مي‌زائيد و پنجمين آنها نرينه بود . در اين صورت گوشش را مي‌شكافتند و باركردن و سوارشدن و خوردن گوشت آن را حرام مي‌دانستند و از هيچ گونه چراگاه و آبي آن را باز نمي‌داشتند . « سَآئِبَةٍ » : در لغت به معني رها ، و در اصطلاح به شتر ماده‌اي مي‌گفتند كه صاحبش نذر مي‌كرد كه اگر به سلامت از سفر برگردد ، آن را رها كند . چنين شتري مانند بَحِيرَة براي وفاي به نذر معاف و آزاد مي‌شد . « وَصِيلَةٍ » : در لغت به معني واصله يعني رسيده و پيوسته ، و در اصطلاح به برّه مادينه‌اي گفته مي‌شد كه به صورت دوقلو همراه نرينه‌اي متولّد مي‌گرديد و به خادمان بتان داده مي‌شد . « حَامٍ » : در لغت به معني حامي و حافظ ، و در اصطلاح به شتر نري گفته مي‌شد كه از نژاد آن ده نسل متولّد مي‌گرديد و در اين صورت همچون بَحِيرَة و سَآئِبَة آزادانه مي‌چريد و از باربري و سواري و خوردن معاف مي‌شد . البتّه درباره بَحيرة و سائبة و وصيلة و حامي سخنان ديگري گفته‌اند كه همه و همه بيانگر فرهنگ منحطّ جاهليّت پيش از اسلام است .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:919.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:920.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:921.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:922.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:923.txt">آيه  108</a></body></html>سوره مائدة آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَلاَ يَهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هنگامي كه بدانان ( كه از قوانين دل و اهواء درونشان پيروي مي‌كنند ) گفته شود كه بيائيد به سوي آنچه خدا نازل كرده و ( آنچه ) پيغمبر ( بيان نموده است برگرديم ، تا هدايت بيابيم ) مي‌گويند : چيزي ما را بسنده است كه پدران و نياكان خويش را بر آن يافته‌ايم ( و تا چشم گشوده‌ايم چنين و چنان در ميان قوم و فاميل خود ديده‌ايم ! ديگر قرآن و سخنان پيغمبر ، ما را چه كار ؟ ) آيا اگر پدران و نياكانشان چيزي ندانسته باشند و ( به سوي حق ) راه نيافته باشند ( باز هم بايد چنين گويند و كنند ؟ ! ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَوَ لَوْ كَانَ » : آيا اگر پدران و نياكان آنان كافر و گمراه بوده باشند ، بايد فرزندان ايشان هم كوركورانه كافر و گمراه شوند و به دنبال خرافات روان گردند و گذشتگان خود را الگوي خوبي و نيكي بدانند ؟ !‏
 
آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و ( به ياد آوريد ) آن زمان را كه از شما پيمان گرفتيم ( كه بدانچه در تورات است ، عمل كنيد ) و كوه طور را بالاي سرتان نگاه داشتيم ( و به شما گفتيم : ) محكم برگيريد آنچه را به شما دادهايم ( كه تورات است ) و در عمل بدان جدّي باشيد و آنچه را در آن است بررسي كنيد و در مدّنظر گيريد تا پرهيزگار شويد ( و خويشتن را با مواظبت احكام و دستورات آن ، از عذاب به دور داريد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رَفَعْنَا » : بلند كرديم . « الطُّورَ » : اسم كوهي است كه موسي بالاي آن با خدا مناجات كرد . « خُذُوا مَا . . . . » : در اينجا حذف قول شده است ، و تقدير چنين است : قُلْنَا لَهُمْ خُذُوا مَا . . . ، اين شيوه در كلام عرب فراوان است ( نگا : زمر / 3 ، فرقان / 41 ) .‏
 سوره مائدة آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي مؤمنان ! مواظب خود باشيد ( و خويشتن را از معاصي و گناهان به دور داريد و هوشيار باشيد كه آلودگيهاي جامعه شما را نيالايد ) . هنگامي كه شما هدايت يافتيد ( و راه خداشناسي را در پيش گرفتيد و ديگران را نيز به كار نيك خوانديد و از كار بد بازداشتيد ) گمراهي گمراهان به شما زياني نمي‌رساند ( و نافرماني ديگران شما را به دوزخ نمي‌كشاند . چرا كه حساب هر كس جدا است و ) بازگشت همه شما به سوي خدا است ، و شما را از آنچه ( در دنيا ) مي‌كرده‌ايد آگاه مي‌سازد ( و هركسي آن درود عاقبت كار كه كشت ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ » : خويشتن را بپائيد . مراقب خود باشيد .  ( عَلَيْكُمْ ) اسم‌الفعل است و ( أَنفُسَكُمْ ) مفعولٌ‌به است . جمله به صورت اغراء به كار رفته است و تقدير چنين است : إِلْزَمُوا أَنفُسَكُمْ وَ احْفَظُوها مِن مُّلابَسَةِ الْمَعَاصِي وَ الإِصْرَارِ عَلَي الذُّنُوبِ . يادآوري اين نكته لازم است كه مراد آيه مي‌تواند اين باشد كه : اي جماعت مؤمنان ! اگر عالمان ، جاهلان را راهنمائي كنند و مسلمانان فريضه امر به معروف و نهي از منكر را در ميان خود فراموش نكنند ، كفر كافران و گمراهي گمراهان زيان و ضرري بديشان نمي‌رساند و . . .‏
 
سوره مائدة آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ يِا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلاَةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّهِ إِنَّا إِذاً لَّمِنَ الآثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي مؤمنان ! هنگامي كه ( علائم و قرائن ) مرگ يكي از شما فرا رسيد ( و خواست درباره چيزي وصيّت كند ) بايد در موقع وصيّت دو نفر دادگر از ميان خودتان ، يا اگر در سفر بوديد و بلاي مرگ دامنگيرتان شد ( و به مسلمانان دسترسي نبود ) از ميان ديگران به گواهي گرفته شوند . اگر ( به هنگام شهادت در صدق آن دو ) شكّ كرديد ، بعد از نماز ( عصر يا نماز ديگري كه مردم در آن گرد مي‌آيند ) آن دو را نگاه داريد . آنان بايد به خدا سوگند بخورند كه ( حاضر نيستيم حق را براي چيزي زير پا نهيم و ) سوگندمان را ( به مال دنيا ) نمي‌فروشيم ( و جز حق چيزي نمي‌جوئيم و براي كسي دروغ نمي‌گوئيم و از كسي جانبداري نمي‌كنيم ) اگر هم آن كس خويشاوند ما باشد ؛ و گواهي الهي را ( كه به اداي آن دستور داده شده‌ايم ) كتمان نمي‌كنيم‌ ؛ چرا كه اگر چنين كنيم ما از زمره گناهكاران خواهيم بود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« شَهَادَةُ » : گواهي . مبتدا است و ( إثْنانِ ) خبر است . در اين صورت مضافي پيش از ( إثْنا