تمرّ انجام مي‌پذيرد ( نگا : تفسير المنتخب ) . « مُعَقِّبَ » : تعقيب كننده و بازپرس . به تعقيب اندازنده و بازدارنده . « لاَ مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ » : كسي نمي‌تواند فرمان او را بازپرسي و پي‌گردي كند ، يا از اجرا فرمانش جلوگيري به عمل آورد .‏
 
آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلِلّهِ الْمَكْرُ جَمِيعاً يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني پيش از آنان ( درباره پيغمبران ) توطئه‌ها كرده‌اند و نقشه‌ها كشيده‌اند ( و توطئه‌هايشان خنثي و نقشه‌هايشان نقش بر آب شده است ) و طرحها و نقشه‌ها همگي از آن خدا است ( و مسلّماً توطئه‌ها و نقشه‌هائي كه هم‌اينك نيز كافران براي مبارزه با تو مي‌كنند و مي‌كشند ، خنثي و بي‌نتيجه مي‌گردد ) . خدا از كار و بار هر كسي آگاه است ( و لذا از حيله حيله‌گران چون ايشان هم بي‌خبر نمي‌باشد ) و كافران خواهند دانست كه پايان نيكوي اين جهان ( و سعادت مينوي آن جهان ) از آن كيست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَكَرَ » : حيله‌گري و چاره‌جوئي كرد . توطئه كرد و نقشه كشيد . « الْمَكْرُ » : مراد مشاكله است ( نگا : آل‌عمران‌ / 54 ، انفال‌ / 30 ، اعراف‌ / 123 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2033.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:2034.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:2035.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:2036.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:2037.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:2038.txt">آيه  5</a></body></html>آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفَى بِاللّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كافران مي‌گويند : تو فرستاده ( خدا ) نمي‌باشي . بگو : كافي است ميان من و شما خدا و كسي كه از كتاب ( قرآن ) آگاه باشد گواه شوند .  ( همين بس كه خدا مي‌داند كه من فرستاده او هستم ، و كساني هم كه از محتواي قرآن مجيد آگاه باشند ، از اعجاز قرآن مي‌فهمند كه كتابي را كه با خود آورده‌ام ساخته و پرداخته مغز بشري نيست و از سوي آفريننده مغزها به دستشان رسيده است ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مُرْسَلاً » : فرستاده . پيغمبر . « شَهِيداً » : گواه . « مَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ » : مراد آگاهان از قرآن ، يا علماء يهودي و مسيحي است كه از روي تورات و انجيل ، آسماني بودن قرآن و صدق پيغمبر اسلام را درك مي‌كنند .‏

سوره إبراهيم
آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ الَر كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏الف . لام . را .  ( اين قرآن ) كتابي است كه آن را براي تو فرستاده‌ايم تا اين كه مردمان را ( در پرتو تعليمات آن ) با توفيق و تفضّل پروردگارشان ، از تاريكيها ( و گمراهيهاي كفر و ناداني ) به سوي نور ( و روشنائي ايمان و دانائي ) بيرون بياوري ،  ( يعني كه ) به راه خداي چيره ستوده ( درآوري ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الر » :  ( نگا : بقره‌ / 1 ) . « إِذْنِ » : توفيق و تفضّل . فرمان و دستور . اجازه . « إِلَيا صِرَاطِ . . . » : بَدَل از ( إِلَي النُّورِ ) است . يعني كه راه خدا ، مكان نور و روشنائي است ، و در پرتو نور و روشنائي ، حقائق يافته مي‌شود و هدايت ميسّر مي‌گردد .‏
 
آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خدائي كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن او است . واي بر كافران ! كه عذاب سختي ( و مجازات شديدي ) دارند ،  ( چرا كه در چنگ خداي غالب بر هر چيز و مالك همه چيز گرفتارند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَللهِ » : عطف بيان ( الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ) يا موصوف مؤخّر آن است . « وَيْلٌ » : واي . هلاك و نابودي .‏
 
آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجاً أُوْلَئِكَ فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني كه زندگي دنيا را بر زندگي آخرت ترجيح مي‌دهند ، و مردمان را از راه خدا باز مي‌دارند ، و راه خدا را نادرست نشان داده و كج و معوجّ مي‌نمايانند ، آنان در گمراهي سخت و ژرفي گرفتارند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَسْتَحِبُّونَ » : آن را سخت دوست مي‌دارند و تفضيل و ترجيحش مي‌دهند . استحباب به معني تلاش در محبّت و دوست داشت چيزي است و هرگاه با ( عَلي ) متعدّي شود ، معني مقدّم داشتن را مي‌بخشد ( نگا : توبه‌ / 23 ، نحل‌ / 107 ، فصّلت‌ / 17 ) . « يَبْغُونَهَا عِوَجاً » :  ( نگا : آل‌عمران‌ / 99 ) . « ضَلالٍ بَعِيدٍ » :  ( نگا : نساء / 60 ) .‏
 
آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اي محمّد ! ) ما هيچ پيغمبري را نفرستاده‌ايم مگر اين كه به زبان قوم خودش ( متكلّم بوده است ) تا براي آنان ( احكام الهي را ) روشن سازد ( و حقائق را تبيين و تفهيم كند ) . سپس خداوند هركس را كه ( به فرمان آسماني گوش نكرده است ) گمراه ساخته است و هركس را كه ( برابر دستور آسماني حركت نموده است ) رهنمود ساخته است . و او چيره ( بر هر كاري است كه بخواهد ، و كارهايش ) داراي حكمت است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بِلِسَانِ قَوْمِهِ » : به زبان قوم خود . « لِيُبَيِّنَ لَهُمْ . . . » : مراد اين است كه تبليغ كار پيغمبران ، و هدايت كار خدا است .‏
 
آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏موسي را همراه با آيات ( و مؤيّد به معجزات ) خود فرستاديم ( و بدو دستور داديم ) كه قوم خويش را از تاريكيهاي ( كفر و جهل ) بيرون بياور ( و ) به سوي نور ( ايمان و دانش رهنمود گردان ) و روزهاي خوشي و ناخوشي و نعمت و نقمتي را به ياد ايشان بياور كه خدا بر سرِ گذشتگان آورده است . بي‌گمان در اين كار ( كه بيان سرگذشت نيكان و بدان پيشين است ) براي هر شكيباي ( بر مصائب و بلاياي آسماني و ) سپاسگزار ( بر انعام و عطاياي الهي ) ، دلائل بزرگي ( و نشانه‌هاي سترگي بر وحدانيّت خدا ) است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« بِئَايَاتِنَا » : همراه با معجزه‌هاي دالّ بر صدق موسي ( نگا : اعراف‌ / 107 و 108 ، إسراء / 101 ) . « أَنْ » : اين كه . حرف ناصبه است و پيش از آن حرف جر ( ب ) حذف شده و يا مفسّره است و به معني ( أَيْ ) مي‌باشد . « ذَكِّرْهُمْ » : بدانان گوشزد كن . به يادشان آور . « ايَّامِ اللهِ » : روزهاي خدا . ذكر ظرف و مراد مظروف است . يعني : حوادث خوش و ناخوشي كه در آنها رخ داده و مصائب و بلايائي كه آنها را گريبانگي