که تصویر داشت، روبروی ایشان قرار می‌گرفت، رسول‌الله ص دستور داد که چون تصاویر روی پرده هنگام نماز، جلب توجه می‌کند آن را از آنجا بردارند[12].
در روایتی دیگر رسول‌الله ص می‌فرماید: «لاصلاة بحضرة طعامٍ و لا و هو یدفعه الأخبثان»[13] (خواندن نماز، هنگامی که غذا حاضر است و یا شخص از ناحیه وضو تحت فشار باشد، درست نیست).

--------------------------------------
1.ابوداود و نسائی.
2.بیهقی و حاکم با تصحیح حاکم (الارواء، 354). چشم دوختن به محل سجده، در نماز، سنت است اما بستن چشم‌ها خشوعیست بر خلاف رهنمودهای پیامبر ص.
3.ابوداود و احمد با سند صحیح (صحیح ابی داود، 1771).
4.بخاری و مسلم.
5.ترمذی و حاکم و هر دو آن را صحیح دانسته‌اند (صحیح الترغیب، 353).
6.بخاری و ابوداود.
7.ابوداود، ابن خزیمه و ابن حبان (صحیح الترغیب، 555).
8.احمد و ابویعلی با تصحیح ابن خزیمه و ابن حبان (صحیح الترغیب، 556).
9.ابن ماجه، احمد و طبرانی و ضیاء در «المختارة» و ابن عساکر و هیثمی فقیه، آن را در «أسن المطالب» صحیح قرار داده است.
10.مسلم.
11.بخاری و مسلم و مالک (الارواء، 376).
12.بخاری و مسلم و ابوعوانه. علت اینکه رسول‌الله ص دستور داد آن را بردارند ولی دستور از بین بردن آن را نداد ظاهراً این بود که آنها، عکس و تصاویر موجودات زنده نبودند؛ و الا رسول‌الله ص دستور به نابود ساختن آن می‌داد، زیرا در روایات متعددی که در صحیحین آمده است، رسول‌الله ص تصاویر موجودات زنده را از بین می‌برد. برای تفصیل بیشتر در این مورد به «فتح الباری، 20/321» و «غایة المرام فی تخریج احادیث الحلال الحرام» مراجعه کنید.
13.بخاری و مسلم.رسول‌ اکرم ص، پس از تکبیر، قرائت را با دعاهای متنوع و زیادی که در آنها خدا را ثنا می‌گفت، می‌ستود و او را به عظمت یاد می‌کرد، آغاز می‌نمود. چنانکه به «مسییء الصلاة» فرمود: «لاتتمّ صلاة لاحد مّن النّاس حتّی یکبّر و یحمدالله جلّ و عزّ و یثنی علیه، و یقرأ بما تیسّر من القرآن ...»[1] (نماز هیچ کس کامل نخواهد شد مگراینکه تکبیر بگوید و خدا را سپاس و ستایش کند و آنچه از قرآن برایش میسر است، تلاوت نماید).
به عنوان مثال، هر بار، یکی از دعاهای زیر را می‌خواند:
1.«اللّهمّ! باعد بینی و بین خطایای کما باعدت بین المشرق و المغرب، اللّهمّ! نقّنی من خطایای کما ینقّی الثّوب الأبیض من الدّنس، اللّهمّ! اغسلنی من خطایای بالماء والثّلج و البرد». این دعا را معمولاً در نمازهای فرض می‌خواند[2].
2.«و جّهت وجهی للّذی فطر السّماوات و الأرض حنیفاً (مسلماً) و ما أنا من المشرکین، إنّ صلاتی و نسکی و محیای و مماتی لله ربّ العالمین، لاشریک له، و بذلک أمرت و أنا أوّل المسلمین[3]، اللّهمّ! أنت الملک لاإله إلاّ أنت (سبحانک و بحمدک) أنت ربّی و أنا عبدک ظلمت نفسی، و اعترفت بذنبی، فاغفرلی ذنبی جمیعاً، إنّه لایغفر الذنوب إلاّ أنت، واهدنی لأحسن الأخلاق، لا یهدی لأحسنها إلاّ أنت، و اصرف عنّی سیّئها؛ لایصرف عنّی سیّئها إلاّ أنت، لبّیک وسعدیک و الخیر کلّه فی یدیک و الشّرّ لیس إلیک[4] (و المهدی من هدیت)، أنا بک و إلیک (لامنجأ و لاملجأ منک إلاّ إلیک) تبارکت و تعالیت أستغفرک و أتوب إلیک). این دعا را در فرایض و نوافل می‌خواند[5].
3.«وجّهت وجهی للّذی ...» مانند سابق با حذف «أنت ربّی و أنا عبدک» و با افزایش این جملات در آخر «اللّهمّ! أنت الملک لاإله إلاّ سبحانک و بحمدک»[6].
4.«وجّهت وجهی للّذی ...» مانند سابق تا «و أنا أوّل المسلمین» و بعد از آن این جملات:
«اللّهمّ اهدنی لأحسن الأخلاق و أحسن الأعمال، لایهدی لأحسنها إلاّ أنت وقنی سیّیء الأخلاق و الأعمال؛ لایقی سیّئها إلا أنت»[7].
5.«سبحاک اللهم! و بحمدک و تبارک اسمک و تعالی جدّک و لاإله غیرک»[8]. رسول‌الله ص فرمودند: پسندیده‌ترین کلام نزد خداوند متعال این است که بنده بگوید: «سبحانک اللهم»[9].
6.«سبحانک اللّهمّ ... و لاإله غیرک» و در نماز شب «لاإله إلا الله» و «ألله أکبر کبیراً» را سه مرتبه بر آن می‌افزود[10].
7.«ألله أکبر کبیراً، والحمدلله کثیراً، و سبحان الله بکرةً و اصیلاً» یکی از اصحاب با این جملات، نمازش را شروع کرد. رسول‌الله ص با شنیدن آن، فرمود: چه کلام زیبایی! دروازه‌های آسمان بر روی آن، باز شد[11].
8.«الحمدلله حمداً کثیراً طیّباً مبارکاً فیه» مردی، نمازش را با این کلمات، آغاز کرد رسول‌الله ص فرمود: «لقد رأیت إثنی عشر ملکاً یبتدرونها أیّهم یرفعها»[12] (دوازده فرشته را دیدم که هر کدام سعی داشت آن را بگیرد و به سوی آسمان ببرد).
9.«اللّهمّ! لک الحمد، أنت نور السّماوات و الأرض و من فیهنّ، و لک الحمد، أنت قیّم السّماوات و الأرض و من فیهنّ، (و لک الحمد، أنت ملک السّماوات و الأرض و من فیهنّ)، و لک الحمد، أنت الحقّ و وعدک حقّ، و قولک حقّ، و لقاؤک حقّ، و الجنّة حقّ، و النّار حقّ، و السّاعة حقّ، و النّبیّون حقّ، و محمّد حقّ، اللّهمّ! لک أسلمت، و علیک توکّلت، و بک آمنت، و إلیک أنبت، و بک خاصمت، و إلیک حاکمت، (أنت ربّنا و إلیک المصیر، فاغفرلی ما قدّمت، و ما أخّرت، و ما أسررت، و ما أعلنت)، (و ما أنت أعلم به منّی)، أنت المقدّم و أنت المؤخّر، (أنت إلهی) لاإله إلاّ أنت و لاحول و لاقّوة إلاّبک»[13] رسول‌الله ص معمولاً دعای فوق و دعاهای زیر را در نمازهای شب می‌خواند[14].
10.«اللّهمّ! ربّ جبرائیل و میکائیل و إسرافیل! فاطر السموات و الأرض! عالم الغیب و الشّهادة! أنت تحکم بین عبادک فیما کانوا یختلفون، إهدنی لما اختلف فیه من الحقّ بإذنک إنّک تهدی من تشاء إلی صراطٍ مستقیمٍ»[15].
11.الله أکبر (ده مرتبه)، الحمدالله (ده مرتبه) سبحان‌الله (ده مرتبه)، لاإله إلاالله (ده مرتبه) و استغفرالله (ده مرتبه) همچنین می‌فرمود: «اللّهمّ! اغفرلی و اهدنی و ارزقنی (و عافنی)» (ده مرتبه). همچنین «اللّهمّ إنّی أعوذبک من الضّیق یوم الحساب» (ده مرتبه)[16].
12.«الله اکبر» (سه مرتبه) «ذوالملکوت و الجبروت و الکبریاء و العظمة»[17].

--------------------------------------
1.ابوداود و حاکم با تصحیح حاکم و تأیید ذهبی.
2.بخاری و مسلم (الارواء، 8).
3.در اکثر روایات «اول المسلمین» است و در برخی بدون ذکر کلمه «اول» آمده ولی بهتر است بگوییم اول المسلمین. زیرا به نظر می‌رسد حذف کلمه «اول» کار برخی از راویان است که به گمان آنها معنی جمله اینطور می‌شود: که من اولین مسلمانم و قبل از من کسی مسلمان نبوده است، که چنین برداشتی از این جمله، نادرست می‌باشد بلکه این جمله (اول المسلمین) بیانگر سرعت و شتاب در امر اطاعت و بندگی است؛ یعنی گوینده می‌گوید: اگر قرار برتسلیم شدن است من اولین کسی خواهم بود که در مقابل پروردگار، تسلیم خواهد گردید. و نظیر آن در قرآن نیز آمده است (قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدين‏) همچنین به نقل از حضرت موسی علیه السلام آمده است (و اناَ أَوَّلَ الْمُسْلِمينَ).
4.شر و بدی را نباید به خداوند نسبت داد، زیرا هیچ یک از افعال خداوند، شر نیست بلکه سایر افعال خداوند از عدل و بزرگوار