 (رض) أَنَّهُ قَرَأَ:(إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ) فَسَجَدَ بِهَا، فَقِيْلَ لَهُ فِيْ ذلِكَ، فَقَالَ: لَوْ لَمْ أَرَ النَّبِيَّ (ص) يَسْجُدُ لَمْ أَسْجُدْ.(بخارى:1074)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است كه وي سورة انشقاق را تلاوت كرد وسجده نمود. از او پرسيدند: چرا سجده كردي؟  گفت: اگر رسول الله (ص) را نمي‏ديدم كه سجده مي كرد، سجده نمي‏كردم.


باب (6): كسي كه هنگام شلوغي، جايي براي سجده نيابد
568 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ (ص) يَقْرَأُ عَلَيْنَا السُّورَةَ فِيهَا السَّجْدَةُ، فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ حَتَّى مَا يَجِدُ أَحَدُنَا مَوْضِعَ جَبْهَتِهِ. (بخارى:1079)
ترجمه: عبد الله بن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: گاهي كه رسول الله (ص)يكي از سوره هاي داراي سجده را تلاوت مي‏نمود و سجده مي‏كرد، ما نيز همراه ايشان، سجده مي‏كرديم.  چه بسا (بخاطر ازدحام) جايي براي نهادن پيشاني بر زمين، پيدا نمي كرديم.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:523.txt">باب (1): آنچه در باره كوتاه خواندن نماز آمده است </a><a class="text" href="w:text:524.txt">باب (2): نماز خواندن در منا</a><a class="text" href="w:text:525.txt">باب (3): در چه مسافتي نماز، شكسته خوانده مي شود؟</a><a class="text" href="w:text:526.txt">باب (4): نماز مغرب، در سفر هم، سه ركعت خوانده مي‏شود</a><a class="text" href="w:text:527.txt">باب [5]: خواندن نماز نافله، سوار بر الاغ</a><a class="text" href="w:text:528.txt">باب (6): ترك نماز سنت پس از نماز فرض، در سفر</a><a class="text" href="w:text:529.txt">باب (7): خواندن نماز نفل، در سفر</a><a class="text" href="w:text:530.txt">باب (8): جمع ميان نماز مغرب و عشا، در سفر</a><a class="text" href="w:text:531.txt">باب (9): اگر كسي نتوانست نشسته نماز بخواند،  ميتواند بر پهلو خوابيده، نماز بخواند</a><a class="text" href="w:text:532.txt">باب (10) : اگر كسي بخاطر عذري، نماز را نشسته شروع كرد و در اثناي نماز، احساس كرد كه حالش بهتر شده است، بقية نماز را ايستاده بخواند</a></body></html>باب (1): آنچه در باره كوتاه خواندن نماز آمده است 
ومدت اقامتي كه ميتوان در آن، نماز را كوتاه خواند
569 ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: أَقَامَ النَّبِيُّ (ص) تِسْعَةَ عَشَرَ يَقْصُرُ . (بخارى: 1080)
ترجمه:  ابن عباس رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول الله (ص)نوزده روز، اقامت نمود و نماز را قصر (شكسته) مي‏خواند.
570 ـ عن أَنَسٍ (رض) قال: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ (ص) مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ، فَكَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ، حَتَّى رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ. قِيْلَ لَهُ: أَقَمْتُمْ بِمَكَّةَ شَيْئًا؟ قَالَ: أَقَمْنَا بِهَا عَشْرًا. (بخارى: 1081)
ترجمه: انس (رض) مي‏گويد: همراه رسول الله (ص) از مدينة منوره به مكه رفتيم. آنحضرت (ص) نمازها را شكسته مي‏خواند تا اينكه به مدينه برگشتيم. شخصي پرسيد: در مكه چند روز مانديد؟ گفت: ده روز، آنجا مانديم.

باب (2): نماز خواندن در منا
571 ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ (ص) بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ، وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ، وَمَعَ عُثْمَانَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ ثُمَّ أَتَمَّهَا. (بخارى:1082)
ترجمه: عبدالله بن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: در منا، نماز را  با رسول الله (ص) ، ابوبكر، عمر و ابتداي خلافت عثمان (رض)، دو ركعت خواندم. اما بعداً، عثمان(رض) نماز را كامل (يعني چهار ركعت) خواند. (زيرا عثمان در مكه ازدواج كرده بود و خود را مقيم مي دانست).
572 ـ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ (رض) قَالَ: صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ (ص) آمَنَ مَا كَانَ، بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ. (بخارى:1083)
ترجمه: حارثه بن وهب (رض) مي‏گويد: رسول الله (ص) در امن‏ترين روزها، در منا، دو ركعت نماز براي ما امامت نمود.
573 ـ عَنِ ابْنِ مَسْعُوْدٍ (رض) لَمَّا قِيْلَ لَهُ: صَلَّى بِنَا عُثْمَانُ (رض) بِمِنًى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ، اسْتَرْجَعَ، ثُمَّ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (ص) بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ، وَصَلَّيْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ (رض) بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ، وَصَلَّيْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ (رض) بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ، فَلَيْتَ حَظِّي مِنْ أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَانِ مُتَقَبَّلَتَانِ. (بخارى:1084)
ترجمه: هنگامي كه به ابن مسعود (رض)  گفتند: عثمان (رض) در مِنا براي ما چهار ركعت،  امامت نموده است. وي (متأسف شد و) إنا لله وإنا إليه راجعون گفت و فرمود: من با رسول الله (ص) در منا دو ركعت خواندم، با ابوبكر (رض) در منا دو ركعت خواندم و با عمر (رض) در منا دو ركعت خواندم. اي كاش! بجاي اين چهار ركعت،  همان دو ركعت، مورد قبول خداوند، واقع گردند.
 
باب (3): در چه مسافتي نماز، شكسته خوانده مي شود؟
574 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «لا يَحِلُّ لامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُسَافِرَ مَسِيرَةَ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ لَيْسَ مَعَهَا حُرْمَةٌ». (بخارى:1088)
ترجمه: ابوهريره (رض) روايت مي كند كه رسول اكرم(ص) فرمود: «براي زني كه به  خدا و روز قيامت ايمان دارد، جايز نيست كه مسير يك شبانه روز راه را بدون مَحرَم، به مسافرت برود».

باب (4): نماز مغرب، در سفر هم، سه ركعت خوانده مي‏شود
575 ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ (ص) يُصَلِّي إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ فَيُصَلِّيهَا ثَلاثًا، ثُمَّ يُسَلِّمُ، ثُمَّ قَلَّمَا يَلْبَثُ حَتَّى يُقِيمَ الْعِشَاءَ، فَيُصَلِّيهَا رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يُسَلِّمُ، وَلا يُسَبِّحُ بَعْدَ الْعِشَاءِ، حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ. (بخارى:1092)
ترجمه: عبد الله بن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: من رسول الله (ص)را ديدم كه هنگام عجله در مسافرت، نماز مغرب را بتأخير مي انداخت و آنگاه، سه ركعت مي خواند. و چند لحظه بعد،  دو ركعت نماز عشاء، مي خواند. و بعد از آن، نمازي نمي خواند تا اينكه نصف شب (براي تهجد) بيدار مي‏شد.
576 ـ عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: كان النَّبِيَّ (ص) يُصَلِّي التَّطَوُّعَ وَهُوَ رَاكِبٌ فِي غَيْرِ الْقِبْلَةِ. (بخارى: 1094)
ترجمه: جابر بن عبدالله رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول الله (ص)نمازهاي نفل را در حالت سواري و بدون اينكه روبه قبله باشد، مي خواند.

باب [5]: خواندن نماز نافله، سوار بر الاغ
577 ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) أنَّهُ صَلَّى عَلَى حِمَارٍ وَوَجْهُهُ عَنْ يَسَارِ الْقِبْلَةِ. فَقِيلَ لَهُ: تُصَلِّي لِغَيْرِ الْقِبْلَةِ؟ فَقَالَ: لَوْلا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) فَعَلَهُ لَمْ أَفْعَلْهُ. (بخارى: 1100)
ترجمه: از انس ابن مالك (رض) روايت است كه سوار بر الاغ، نماز مي خواند در حالي كه چهره اش، سمت چپ قبله، قرار داشت. از او پرسيدند: چرا به سوي غير قبله، نماز مي خواني؟ گفت: اگر نمي 