 مِنْ أَنْفُسِهِمْ». (بخارى:6761)
ترجمه: از انس بن مالک (رض) روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «برده ي آزاد شده ي هر قوم، جزو همان قوم بشمار مي رود». يعني به آنان نسبت داده مي شود و آنان از او ارث        مي برند. 
2132ـ عَنْ أَنَسٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ، أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ». (بخارى:6762)
ترجمه: از انس بن مالک (رض) روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «پسرِ خواهر هر قوم، جزو همان قوم، بشمار مي رود».

باب (4): كسي كه خود را به غير پدرش، نسبت ‏دهد
2133ـ عَنْ سَعْدٍ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ (ص) يَقُولُ: «مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ، فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ». فَذُكَرَ ذَلِكَ لأَبِي بَكْرَةَ، فَقَالَ: وَأَنَا سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص). (بخارى:6767)
ترجمه: سعد بن ابي وقاص (رض) مي گويد: شنيدم که نبي اکرم (ص) فرمود: «هرکس كه دانسته، خود را به غير پدرش، نسبت دهد، بهشت بر او حرام خواهد شد».
سپس اين حديث، براي ابوبکره (رض) بازگوگرديد. وي گفت: من هم با گوشهاي خودم آنرا از رسول الله (ص) شنيدم و بخوبي بخاطر دارم.
2134ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «لا تَرْغَبُوا عَنْ آبَائكُمْ، فَمَنْ رَغِبَ عَنْ أَبِيهِ فَهُوَ كُفْرٌ». (بخارى:6768)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «از پدرانتان روي گرداني نکنيد (خود را به ديگران نسبت ندهيد). پس هرکس از پدرش روي گرداني کند، کفران نعمت كرده است». 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1678.txt">باب (1): زدن با شاخة درخت خرما وكفش</a><a class="text" href="w:text:1679.txt">باب (2): لعنت كردن دزد</a><a class="text" href="w:text:1680.txt">باب (3): دست دزد، چه وقت بريده مي شود؟</a></body></html>باب (1): زدن با شاخة درخت خرما وكفش
2135ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: أُتِيَ النَّبِيُّ (ص) بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ، قَالَ: «اضْرِبُوهُ». قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَمِنَّا الضَّارِبُ بِيَدِهِ، وَالضَّارِبُ بِنَعْلِهِ، وَالضَّارِبُ بِثَوْبِهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ، قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ: أَخْزَاكَ اللَّهُ، قَالَ: «لا تَقُولُوا هَكَذَا، لا تُعِينُوا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ». (بخارى:6777)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: مردي را نزد نبي اکرم (ص) آوردند که شراب خورده بود. رسول الله (ص) فرمود: «او را بزنيد». ابوهريره (رض) مي گويد: تعدادي از ما با دست، تعدادي با کفش و بعضي هم با پارچه، او را زدند. و هنگامي که برگشت و رفت، يکي از حاضران گفت: خدا تو را رسوا کند. رسول خدا (ص) فرمود: «اينگونه نگوييد و شيطان را عليه او کمک نکنيد». 
2136ـ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (رض) قَالَ: مَا كُنْتُ لأُقِيمَ حَدًّا عَلَى أَحَدٍ فَيَمُوتَ، فَأَجِدَ فِي نَفْسِي إِلاَّ صَاحِبَ الْخَمْرِ، فَإِنَّهُ لَوْ مَاتَ وَدَيْتُهُ، وَذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) لَمْ يَسُنَّهُ. (بخارى:6778)
ترجمه: علي بن ابي طالب (رض) مي گويد: هرکس را كه حد بزنم و در اثر آن، بميرد، ناراحت نمي شوم. جز شراب خوار که اگر در اثر حد زدن بميرد، ديه اش را پرداخت مي نمايم. زيرا رسول الله (ص)حدي را برايش معين نفرمود.
2137ـ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ (رض): أَنَّ رَجُلاً عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ (ص) كَانَ اسْمُهُ عَبْدَاللَّهِ، وَكَانَ يُلَقَّبُ حِمَارًا، وَكَانَ يُضْحِكُ رَسُولَ اللَّهِ (ص)، وَكَانَ النَّبِيُّ (ص) قَدْ جَلَدَهُ فِي الشَّرَابِ، فَأُتِيَ بِهِ يَوْمًا فَأَمَرَ بِهِ فَجُلِدَ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ: اللَّهُمَّ الْعَنْهُ مَا أَكْثَرَ مَا يُؤْتَى بِهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ (ص): «لا تَلْعَنُوهُ، فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ إِنَّهُ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ». (بخارى:6780)
ترجمه: عمر بن خطاب (رض) مي گويد: در زمان نبي اکرم (ص) مردي بنام عبدالله كه ملقب به حمار (الاغ) بود، وجود داشت. او رسول الله (ص) را مي خنداند. آنحضرت (ص) او را بخاطر شراب خواري، حد زده بود. روزي، همين شخص را (بخاطر شراب خواري) نزد رسول خدا (ص)آوردند. پيامبراکرم (ص) دستور داد تا او را حَد بزنند. يکي از حاضران گفت: خدايا! او را لعنت کن. چقدر شراب مي خورد. نبي اکرم (ص) فرمود: «او را لعنت نکنيد. بخدا سو گند تا جاييکه من مي دانم او خدا و رسولش را دوست دارد».

باب (2): لعنت كردن دزد
2138ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «لَعَنَ اللَّهُ السَّارِقَ يَسْرِقُ الْبَيْضَةَ، فَتُقْطَعُ يَدُهُ، وَيَسْرِقُ الْحَبْلَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ». (بخارى:6783)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «خداوند، دزد را لعنت کند که با دزديدن تخم مرغ و ريسماني، باعث مي شود تا دست اش قطع گردد».
 
باب(43): آنچه دربارة شستن بول و ادرار آمده است.
163ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ (ص) إِذَا تَبَرَّزَ لِحَاجَتِهِ، أَتَيْتُهُ بِمَاء،ٍ فَيَغْسِلُ بِه. (بخارى:217)
ترجمه: انس بن مالك (رض) مي ‏گويد: هرگاه، نبي اكرم (ص) براي قضاي حاجت، بيرون مي رفت، من برايش آب مي‏بردم و ايشان با آن آب، استنجا مي ‏كرد.

باب (3): دست دزد، چه وقت بريده مي شود؟
2139ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «تُقْطَعُ الْيَدُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا». (بخارى:6789)
ترجمه: از عايشه رضي الله عنها روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «دست دزد به خاطر يک چهارم دينار و بيشتر از آن، بريده مي شود».
2140ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا: أَنَّ يَدَ السَّارِقِ لَمْ تُقْطَعْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ (ص) إِلاَّ فِي ثَمَنِ مِجَنٍّ حَجَفَةٍ أَوْ تُرْسٍ. (بخارى:6792)
ترجمه: عايشه رضي الله عنها مي گويد: در زمان نبي اکرم (رض) دست دزد فقط در مقابل دزديدن چيزي که به اندازه ي يک سپر، قيمت داشت، قطع مي شد.
2141ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا: أَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَطَعَ فِي مِجَنٍّ ثَمَنُهُ ثَلاثَةُ دَرَاهِمَ. (بخارى:6796)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي گويد: نبي اکرم (ص) دست دزدي را بخاطر سپري که قيمت اش سه درهم بود، قطع کرد.


<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1682.txt">باب (1): تعزير و تنبيه چه اندازه است؟</a><a class="text" href="w:text:1683.txt">باب (2): متهم كردن بردگان به زنا</a></body></html>باب (1): تعزير و تنبيه چه اندازه است؟
2142ـ عَنْ أَبِي بُرْدةَ (رض) قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ (ص) يَقُولُ: «لا يُجْلَدُ فَوْقَ عَشْرِ جَلَدَاتٍ، إِلاَّ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ». (بخارى:6848)
ترجمه: ابوبُرده (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) مي فرمود: «بجز حدودي که تعداد شلاقهايشان در قرآن و حديث، معين شده است، به هيچ کسي ديگر نبايد بيشتر از ده شلاق زد».

باب (2): متهم كردن بردگان به زنا
2143ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ (ص) يَقُولُ: «مَنْ قَذَفَ 