اين باره بيان نشده است.
امام نووي مي گويد: نزد جمهور علماء زيارت قبر كافر جايز است، البته صاحب «الحاوي» (7)  گفته است: «زيارت قبر كافر، جايز نيست.» اما اين قول درست نيست.
نزديكترين معني حديث مذكور، اين است كه زيارت قبور براي زنان جايز است. اين استدلال وقتي كامل مي شود كه اين جريان قبل از نهي نباشد. ظاهراً اين داستان بعد از نهي بوده است، زيرا نهي از زيارت قبر در مكه بوده و اين قصه از انس روايت شده است. زماني كه رسول الله (ص)  به مدينه هجرت كرد، مادر انس (ام سليم) او را كه ده سال داشت به خدمت رسول الله (ص)  آورد. از اين رو، اين جريان مدني و بعد از نهي است. بنابراين بدون ترديد مي تواند دليلي براي جواز زيارت قبور براي زنان باشد.
ابن قيم مي گويد: تقوا يعني پيروي از اوامر و منهيات خدا كه از جمله اينها نهي از زيارت قبور براي زنان است و آنها بايد اين را رعايت بكنند. بنده مي گويم: اگر نسخ اين نهي ثابت نمي شد، سخن ابن قيم بجا بود و رسول الله (ص)  بجاي توجيه آن زن به تقوا و صبر، صراحتاً به او مي گفت كه به قبرستان نيايد.
117-البته زنان نبايد رفت و آمد زيادي به قبرستان داشته باشند. زيرا تردد و رفت و آمد زياد زنان به قبرستان، موجبات خلاف شريعت، مانند: نوحه: اظهار زينت و آرايش، و تفريحگاه قرار دادن قبرستان و تضييع وقت را فراهم مي سازد. همانطور كه اين كارهاي خلاف شرع در بسياري از كشورهاي اسلامي مشاهده مي شود. و ان شاءالله ، منظور اين حديث مشهور نيز همين است كه مي گويد:
«لعن رسول الله (ص)  زوارات القبور»
(رسول الله (ص)  (و خداوند) زناني را كه به كثرت به زيارت قبور مي روند ، نفرين كرده است).
چنانكه صيغه مبالغه (زوارات) بدان اشاره دارد.(8) 
118-زيارت قبر كساني كه به غير دين اسلام وفات يافته اند، بمنظور عبرت، جايز است. در اين خصوص دو حديث وارد شده است:
1- ابوهريره (رض) مي گويد:
«زَار النبي (ص) قَبْرَ أُمِّهِ فَبَكَى وَأَبْكَى مَنْ حَوْلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) اسْتَأْذَنْتُ رَبِّي تَعَالَى عَلَى أَنْ أَسْتَغْفِرَ لَهَا فَلَمْ يُؤْذَنْ لِي فَاسْتَأْذَنْتُ أَنْ أَزُورَ قَبْرَهَا فَأَذِنَ لِي فَزُورُوا الْقُبُورَ فَإِنَّهَا تُذَكِّرُ بِالْمَوْتِ».(9) 
ترجمه: رسول الله (ص)  قبر مادرش را زيارت كرد. به گريه افتاد و حاضران نيز گريستند. سپس فرمود: از پروردگارم اجازه خواستم تا براي مادرم دعاي مغفرت كنم، به من اجازه نداد. آنگاه اجازه زيارت قبر مادرم را خواستم ،‌به من اجازه داد. سپس رسول الله (ص)  فرمود: قبور را زيارت كنيد كه شما را به ياد آخرت مي اندازد.
2-بُريده (رض) مي گويد: (درسفري، (در روايتي) در غزوه احد) همراه رسول الله (ص)  بوديم. حدود يك هزار سوار بوديم. رسول الله (ص)  دو ركعت نماز اقامه كرد. سپس در حاليكه چشمهايش اشك آلود بود، رو به ما كرد. عمر بن خطاب (رض) بلند شد و از وي سوال كرد: پدر و مادرم فدايت اي رسول الله (ص) ، چه شده است؟ رسول الله (ص)  فرمود: از پروردگارم اجازه خواستم تا براي مادرم دعاي مغفرت كنم، به من اجازه نداد. دلم برايش سوخت و اشكهايم سرازير گرديد. آنگاه به من اجازه داد تا به قبراو سر بزنم. و افزود كه من قبلاً شما را از زيارت قبور منع كرده بودم، ولي شما اكنون اجازه داريد، قبور را زيارت كنيد. زيارت قبور بايد به گونه اي باشد كه بر نيكي هاي شما بيافزايد.(10) 
امام نووي مي گويد: «اين حديث بيانگر آن است كه مي توان به مشركين زنده سرزد چرا كه وقتي مي توان پس از مرگ نزد قبرهاي آنان رفت، پس سر زدن نزد زنده ها بطريق اولي جايز خواهد بود. همچنين در اين حديث از طلب آمرزش براي كفار نهي آمده است. و علت سرزدن رسول الله (ص)  به قبر مادرش چيزي جز پند گرفتن و يادآوري مرگ و آخرت نبوده است».
بايد دانست كه هدف از زيارت قبرها دو چيز است:
1-مستفيذ شدن زائر بوسيله ياد مرگ و مردگان و انديشيدن درباره اين كه سرنوشت مردگان يا به بهشت است و يا به دوزخ. اين نخستين هدف از زيارت قبور است. همانطور كه روايات گذشته بر آن دلالت داشتند.
2-بهره دادن به ميت و احسان در حق او، بدين معني كه: زيارت كنندگان بر او سلام كنند و براي او دعا كرده و طلب آمرزش نمايند. البته اين اعمال (دعا، سلام و طلب مغفرت) مختص اموات مسلمانان است. در اين خصوص چند حديث آمده است:
1- عايشه (رض) مي گويد: رسول الله (ص)  به قبرستان بقيع مي رفت و براي اموات دعا مي كرد. ام المومنين عايشه (رض) از او در اين مورد سوال كرد . فرمود: «به من امر شده تا براي آنان دعا كنم».(11) 
2- عايشه مي گويد: رسول الله (ص)  در نيمه پاياني شبهايي كه نوبت من بود، از خانه بيرون مي شد و به گورستان بقيع مي فرت و مي فرمود:
«السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أهل دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَأَتَاكُمْ مَا تُوعَدُونَ غَدًا مُؤَجَّلُونَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاَحِقُونَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لأَِهْلِ بَقِيعِ الْغَرْقَدِ».(12) 
ترجمه: سلام بر شما اي مومنان! آنچه كه به شما وعده داده مي شد فرا رسيد. ما نيز انشاء الله به شما خواهيم پيوست. پروردگارا! ساكنان بقيع غرقد را بيامرز.
3- از عايشه (رض) در حديثي طولاني كه قبلاً بيان شد آمده بود: از رسول الله (ص)  پرسيدم: چگونه براي اهل بقيع دعا كنم؟ فرمود: بگو:
«السلام علي أهل الدًيار من المومنين و المسلمين و يرحم الله المستقدمين منّا و المستأخرين و انا انشاءالله بكم للا حقون».(13) 
4-بريده (رض) مي گويد: وقتي ما به قبرستان مي رفتيم، رسول الله (ص)  ما را تعليم مي‏داد كه در آنجا چه بگوئيم و چگونه سلام بدهيم؟ بنابراين اگر كسي از ما به قبرستان مي رفت، چنين مي گفت:
«السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الدِّيَارِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ للاَحِقُونَ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَنَحْنُ لَكُمْ تَبَعٌ أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَافِيَةَ لَنَا وَلَكُمْ».(14) 
ترجمه: سلام بر شما مومنان و مسلمانان ساكن اين ديار، ما ان شاءالله به شما خواهيم پيوست. شما پيش كسوتان ما هستيد و ما پس از شما خواهيم بود و براي خودمان و براي شما از خداوند آرزوي سلامتي و عافيت داريم.
5- ابوهريره (رض) روايت مي كند كه رسول الله (ص)  به قبرستان آمد و فرمود: 
«السلام عليكم دارقوم مومنين و انا إن شاءالله بكم للا حقون».(15) 
ترجمه: سلام بر شما مومنان اين ديار ، ما نيز به خواست خدا به شما مي پيونديم.
و افزود كه دوست داشتم، برادران خود را مي ديدم. گفتند: مگر ما برادران تو نيستيم؟ فرمود: خير. شما اصحاب من هستيد. برادران من كساني هستند كه بعداً خواهند آمد و من بر سر حوض، منتظر آنان مي باشم. گفتند: آنها را چطور مي شناسي؟ فرمود: آيا اگر كسي داراي اسبهائي سفيد پيشاني و سفيد دست و پا در ميان اسبهاي سياهي باشند، آنها را نمي شناسد؟ گفتند: بلي. گفت: چهره ها و دست و پاهاي آنها در اثر وضو، سفيد است و مي درخشد و من آنها را خواهم شناخت. و در كنار حوض، منتظر آنان خواهم ماند. 
119-خواندن قرآن به هنگام زيارت قبر، نه 