) نماز رسول‌الله ص را پیش روی خوانندگان عزیز قرار دهم. باشد که آنها نمازهایشان را مطابق نمازهای پیامبر خدا ص ادا نمایند.
به امید اینکه مشمول این حدیث پیامبر ص قرار گیرم که فرمود: «من دعا إلی هدی کان له من الأجر مثل أجور من تبعه، لاینقص ذلک من أجورهم شیئاً ...»[7]. (هر کس دیگران را به سوی راه درستی دعوت کند، به او نیز همانند کسانی که در آن راه، قدم می‌گذارند پاداش می‌رسد بدون اینکه از پاداش آنها چیزی کاسته شود).

--------------------------------------
1.بخاری، مسلم و احمد.
2.بخاری، مسلم و احمد.
3.صحیح ابوداود، 451-1276.
4.ابن المبارک، ابوداود، نسائی.
5.علامه ابوالحسنات لکهنوی در «النافع الکبیر» بعد از ذکر مراتب کتب فقه حنفی می‌نویسد: آنچه ما ذکر کردیم، ترتیب کتاب‌ها از نظر مسایل فقهی بود، اما از نظر احادیث وارده در آنها باید عرض کنم: چه بسا کتاب‌هایی که مورد اعتماد اکثر فقها بوده در حالی که مملو از احادیث ساختگی می‌باشند، به ویژه کتب فتاوی، گرچه نویسندگان آنها، انسان‌های برجسته و بلند پایه‌ای هستند ولی واقعیت اینست که در نقل احادیث متساهل بوده‌اند (122).
بنده، (آلبانی) می‌گویم: از جمله احادیث موضوع بلکه باطل که برخی از علما آن را در کتاب‌هایشان نقل کرده‌اند، حدیثی است که می‌گوید: هر کس در آخرین جمعه رمضان، قضای چند نماز را به جای آورد، کفاره تمامی نمازهای قضا شده‌اش به مدت هفتاد سال می‌شود.
علامه لکهنوی در «الآثار المرفوعة ... (315)» در مورد این حدیث، می‌گوید: «علی قاری در موضوعات «الصغری» و «الکبری» می‌نویسد: این حدیث، قطعاً باطل می‌باشد زیرا مخالف با اجماع است که هیچ عبادتی نمی‌تواند جای عبادت چندین سال را بگیرد و نباید به نقل صاحب «النهایة» و دیگر شارحان هدایه، فریب خورد، چون آنها محدث نیستند و این حدیث را به هیچ کدام از محققین نسبت نداده‌اند.
علامه شوکانی در «الفوائد المجموعة ...» در مورد حدیث فوق، می‌نویسد: بی‌تردید این حدیث، ساختگی می‌باشد، ولی با این حال در شهر «صنعاء» نزد برخی از فقیه‌نماها از شهرت فراوان برخوردار است و گروهی بر آن عمل می‌کنند، خدا بهتر می‌داند چه کسی این حدیث را ساخته و به دست آنان داده است، خداوند چهره دروغ‌گویان را زشت بگرداند» (ص 54).
علامه لکهنوی ادامه می‌دهد: من برای اثبات ساختگی بودن این حدیث، رساله‌ای مستدل بنام «ردع الاخوان عن محدثات آخر جمعة رمضان» نوشته‌ام که بسیار سودمند می‌باشد و مطالعه آن را به سایر برادرانم توصیه می‌کنم.
بنده (آلبانی) می‌گویم: در کتب فقه، این‌گونه روایات به کثرت وجود دارد از اینرو نمی‌توان بر احادیث وارده بدون ذکر منبع موثق، اعتماد کرد. بنابراین، بر هر مسلمان لازم است که احادیث را از اهل آن یعنی از متخصصین فن حدیث بگیرند. بی‌جا نگفته‌اند «اهل مکة ادری بشعابها» (اهل مکه بهتر از دیگران، دره‌های آن را می‌شناسند) «و صاحب البیت ادری بمافیها» (و صاحب خانه بهتر می‌داند که داخل آن چیست).
6.امام نووی رحمه الله در «المجموع شرح المذهب» (1/60) می‌گوید: علمای محقق و حدیث‌شناس گفته‌اند: در نقل حدیث ضعیف، نباید از صیغه‌های جزم (یقینی) مانند «فعل (یعنی این کار را کرد)، امر (یعنی دستور داد)، قال (یعنی گفت) و نهی (نهی کرد)» استفاده کرد بلکه باید از صیغه‌های تمریض (غیر یقینی) مانند «روی عنه، یقال عنه، یروی» (یعنی روایت شده است که گفته شده است) و مشابه آن به کار گرفت، زیرا صیغه‌های جزم و یقین، مخصوص روایت احادیث صحیح و حسن می‌باشد و دلالت بر صحت انتساب حدیث نقل شده به گوینده دارد.
کسانی که احادیث ضعیف را با صیغه‌های یقین روایت می‌کنند جزو افتراکنندگان بر رسول‌الله ص محسوب می‌شوند که متأسفانه به جز محدثین عظام، دیگران حتی فقها و جمهور اهل علم آن را رعایت نکرده‌اند.
7.مسلم، «الصحیحة، 863».رسول‌الله ص نمازهای شب را گاهی با صدای بلند و زمانی آهسته می‌خواند[1]. و هنگامی که در خانه نماز می‌خواند، اهل خانه، صدایش را می‌شنیدند[2].
و گاهی اتفاق می‌افتاد که صدای مبارکش هنگام قرائت، بیرون از خانه شنیده می‌شد[3]. به ابوبکر و عمر رضی الله عنه نیز توصیه نمود که چنین کنند، و این زمانی بود که در یکی از شب‌ها گذرش به ابوبکر افتاد، دید که نماز را با صدای آهسته می‌خواند و عمر را دید که با صدای بلند نماز می‌خواند، روز بعد که آنها به محضر رسول‌الله ص شرفیاب شدند، رسول اکرم ص فرمود:
ای ابوبکر! تو را در حالی دیدم که نماز را با صدای آهسته می‌خواندی؟ ابوبکر گفت: چون می‌خواستم صدایم را فقط خدا بشنود. به عمر نیز فرمود: تو را در حالی دیم که صدایت را بلند بود؟ گفت:
ای رسول‌ خدا ص! می‌خواستم افراد خوابیده را بیدار کنم و شیطان را طرد نمایم. رسول‌الله ص به آنها فرمود: ای ابوبکر! تو کمی صدایت را بلند کن و ای عمر! تو اندکی صدایت را پایین بیاور[4]. و می‌فرمود:
کسی که قرآن را با صدای بلند تلاوت کند، مانند کسی است که آشکارا صدقه دهد و کسی که آن را با صدای آهسته بخواند، مانند کسی است که پنهانی صدقه دهد.

--------------------------------------
1.بخاری در «افعال العباد» و مسلم. عبدالحق در «التهجد»، (90/1) می‌نویسد: «قرائت رسول‌الله ص در نوافل روز چگونه بوده است؟ در این زمینه دلیل معتبری وجود ندارد ولی ظاهراً که آهسته بوده است چنانکه در روایتی ضعیف آمده که رسول‌الله ص خطاب به عبدالله بن حذافه که در روز نماز را با آواز بلند می‌خواند، فرمود: «سمع الله و لاتسمعنا» (خداوند شنید و نیازی نیست که ما را بشنوانی).
2.ابوداود و ترمذی (در الشمائل) با سند حسن.
3.نسائی و ترمذی (در الشمائل) و بیهقی (در دلایل) با سند حسن.
4.ابوداود با تصحیح حاکم و موافقت ذهبی.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:52.txt">پیشگفتار</a><a class="text" href="w:text:53.txt">1.نماز فجر (صبح)</a><a class="text" href="w:text:54.txt">قرائت در سنت‌های فجر</a><a class="text" href="w:text:55.txt">2.نماز ظهر</a><a class="text" href="w:text:56.txt">خواندن آیاتی بعد از سوره فاتحه در دو رکعت آخر</a><a class="text" href="w:text:57.txt">وجوب قرائت سوره فاتحه در هر رکعت</a><a class="text" href="w:text:58.txt">3.نماز عصر</a><a class="text" href="w:text:59.txt">4.نماز مغرب</a><a class="text" href="w:text:60.txt">قرائت در سنت‌های نماز مغرب</a><a class="text" href="w:text:61.txt">5.نماز عشاء</a><a class="text" href="w:text:62.txt">6.نماز شب</a><a class="text" href="w:text:63.txt">7.نماز وتر</a><a class="text" href="w:text:64.txt">8.نماز جمعه</a><a class="text" href="w:text:65.txt">9.نماز عیدین</a><a class="text" href="w:text:66.txt">10.نماز جنازه</a></body></html>رسول‌الله ص سوره‌های مختلف را در نماز، تلاوت می‌نمود، در اینجا نمونه‌ای از قرائت ایشان در نمازهای پنجگانه و سایر نمازها، بیان می‌گردد:معمولاً آن حضرت ص در نمازهای صبح از سوره‌های «طوال مفصل» انتخاب می‌کرد و تلاوت می‌نمود[1]. طوری که احیاناً سوره «واقعه» (س 56؛ آیات 96) و یا مشابه آن را در دو رکعت می‌خواند[2].
در حجه‌ الوداع سوره «طور» (52؛ 49) را در نماز فجر، تلاوت نمود[3]. گاهی نیز سوره «ق» (50؛ 49) را در رکعت او