ت بود آن هم در حيات رسول خدا (ص). بديهي است كه معاصي، نتايج وخيمي به دنبال خواهند داشت؟.
بنابراين، مي‌توان گفت: يكي از نتايج كثرت معاصي، تسلط ظالمين بر يكديگر است و به ميزان ظلمي كه انسانها برخود روا مي‌دارند، خداوند متعال اسباب عزت و پيروزي را از آنها سلب مي‌نمايد(2). 
اطاعت از ولي امر و فرمانده بعد از اطاعت خدا و رسول است؛ خداوند مي‌فرمايد: 
((يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنکُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِکَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً)) (نساء، 59)
«از خدا و رسول و صاحبان امر اطاعت نمائيد. اگر در موردي اختلاف نموديد، آن را به سوي خدا و رسول برگردانيد، اگر به خدا و روز آخرت ايمان داريد، اين براي شما بهتر و خوش فرجام‌تر است.»
علما بر این عقیده‌اند که: «آية فوق در مورد عموم مردم، اعم از نظاميان و غيره نازل شده است و آنان را موظف ساخته است تا از اولياء امور در همه مسائل و به ويژه امور نظامي پيروي كنند.»(3) 
اطاعت از ولي امر، يكي از واجبات ديني است كه ائمه دين آن را در باب عقايد ايماني ذکر نموده‌اند(4). 
اطاعت از ولي امر در تربيت امت و تأسيس دولت اسلامي از جايگاه خاصي برخوردار است كه ذيلاً به برخي از اين نكات اشاره مي‌نمائيم:
1- اطاعت از دستورات الهي: 
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنکُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِکَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً) (نساء، 59)
«اي مؤمنان! از خدا و رسول او اطاعت نمائيد و از صاحبان امر خود حرف‌شنوي داشته باشيد. هرگاه در چيزي دچار اختلاف شديد، آن را به خدا و پيامبرش برگردانيد. اگر به خدا و روز واپسين ايمان داريد، اين بهتر و خوب‌ترين مرجع است.»
2- اطاعت از ولي امر، وسيله است نه هدف. وسيله جهت تنفيذ شريعت الهي در زمين و اثبات حق و اقامه امر به معروف و نهي از منكر جهت اثبات برتري اين امت و اعتلاء كلمة توحيد و اختصاص‌يافتن عبادت به خداوند.
3- ايجاد وحدت بين مسلمانان؛ زيرا اختلاف، سبب از هم‌پاشيدگي اوضاع ديني و دنيوي مسلمانان مي‌شود(5). 
4- وجود ولي امر یکی از دلایلی است که مسلمانان در اظهار دين و اطاعت از پروردگار به موفقیت بهتری دسترسی پیدا نمایند.
5- سعادت دنيا در اين اصل نهفته است.
براساس مسائل ذکرشده اهل سنت معتقد است كه شورش علیه پيشوايان و واليان امر، هرچند مرتكب ظلم شوند، امری ناجایز است و عليه آنها دعاي بد نمي‌كنيم و از اطاعت آنها دست نمي‌كشيم. اطاعت آنها را اطاعت خدا و فرض مي‌دانيم؛ البته تا زماني كه به معصيت دستور ندهند و براي صلاح و عاقبت آنها دعا مي‌كنيم.
---------------------------------------------------------------------------------------
1) غزوه احد دراسه دعویه، ص 207 – 209.
2) الطاعه و المعصیه و اثرهما فی المجتمع، محمد بن عثیمین به نقل از غزوه احد، ص 211.
3) مجموع الفتاوی، ج 28، ص 246.
4) بدائع السالک فی طبائع الملک، ابن ارزق، ج 1، ص 77.
5) غزوه احد دراسه دعویه، ص 200.آيات و احاديث متعددي از ظاهر فريبنده دنيا و اثرات سوء آن بر انسان، سخن به ميان آورده و از حرص و آزمندي برحذر داشته است؛ چنانكه خداوند مي‌فرمايد: 
(زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاء وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِکَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ) (آل عمران، 14)
«حب شهوات از قبيل زن، فرزند، گنجينه‌هاي طلا و نقره، اسبهاي علامت‌گذاري شده، چهارپايان و كشاورزي براي مردمان آراسته گردانيده شده است. اين است كالاي زندگي دنيا و نزد خدا بهترين جاي بازگشت است.»
پيامبر خدا نيز در احاديث متعددي، امت را و خصوصاً داعیان را از گرفتار شدن در دام دنيا به خاطر اثرات سوئي كه دارد، برحذر داشته است.
ابوسعيد خدري از رسول خدا(ص)  روايت مي‌كند كه فرمود: «ان الدنيا حلوة خضرة و ان الله مستخلفكم فيها فينظر كيف تعملون، فاتقوا الدنيا، واتقوا النساء، فان اول فتنة بني اسرائيل كانت في النساء.»(1) 
«همانا دنيا شيرين و سرسبز است و خداوند شما را در دنيا، جاي داده است تا بنگرد شما چگونه عمل مي‌نمائيد. بنابراين، از دنيا و از زنان پرهيز نمائيد؛ زيرا اولين فتنه‌اي كه بني‌اسرائيل به آن دچار شدند، از طريق زنان بود.»
ابن‌عباس مي‌گويد: در جنگ احد وقتي كه مشركين شكست خوردند تيراندازان با مشاهده شکست اولیه مشرکان به يكديگر گفتند: «خودتان را به پيامبر و مردمان برسانيد تا در جمع غنایم از شما سبقت نگيرند. برخي گفتند: بدون اجازه پیامبر اکرم (ص) مکان خود را رها نخواهیم کرد.»(2) 
آن گاه اين آيه نازل شد:
(مِنکُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنکُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ) (آل عمران، 152)
«برخي از شما خواهان دنيا و برخي خواهان آخرت هستيد.» 
طبري مي‌گويد: هدف از (مِنکُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا) مال غنيمت است.
ابن‌مسعود مي‌گويد: من تصور نمي‌كردم كسي از ياران رسول خدا ارادة‌ دنيا را داشته باشد، تا اينكه در روز احد اين آيه نازل شد(3). 
حوادثی که در جنگ احد اتفاق افتاد، درس مهمي براي داعیان مي‌باشد و بيانگر اين است كه بسا اوقات فزون‌طلبي، راهش را به درون دلهاي اهل ايمان مي‌گشايد، بدون اينكه آنها متوجه باشند؛ در نتيجه دنيا و دارائيهای آن را برآخرت ترجيح مي‌دهند و دستورات صريح شريعت را مانند تيراندازان با توجيهاتي خاص نادیده می‌انگارند و دستورات قطعي را به فراموشي مي‌سپارند. انسان مؤمن در حالي كه از انگيزه‌هاي دروني خود به خصوص از دنياطلبي و ترجيح آن بر خواسته‌هاي ايمان غافل است،‌ مرتكب چنين اعمالي مي‌شود.
بنابراين، داعیان همواره می‌بایست به بررسی خصوصیات درونی خود بپردازند و به دنيا، قبل از اينكه بين آنها و دستورات شرع حائل شود و آنها را با توجيهات بيجا به مخالفت دستورات شرع وادار نمايد، گرایشی نداشته باشند(4). 
------------------------------------------------------------------------------------------
1) مسلم، شماره 2742.
2) تفسیر طبری، ج 3، ص 474.
3) مرجع سابق.
4) المستفاد من قصص القرآن، ج 2، ص 197.ابن‌كثير مي‌گويد: بعد از شكست مسلمانان در جنگ احد و همچنین شهادت عده‌ای از مسلمانان، شيطان ندائي سرداد كه محمد كشته شده است. ابن قمئه هم خود را به مشركان رساند و گفت: من محمد را كشته‌ام؛ در حالي كه فقط توانسته بود سر رسول خدا (ص) را زخمي نمايد و بسياري از مسلمانان نيز تصور نمودند كه رسول خدا به شهادت رسيده است و از آنجا که قرآن، به موضوع کشته‌شدن بسیاری از انبیاء پرداخته است بنابراین،