ت و اعمال زشت و نفرت ده ایشان را از اعتقادات صحیحه و اعمال حقه که اول تشکیک در مبدء و معاد می‌کند و سپس نفی مضرت از معاصی می‌کند. و انواع لذت را وعده می‌دهد و می‌گوید فائده‌ای در این عبادات نیست و از توبه امروز و فردا می‌کند و آرزوهای باطله به دل می‌افکند و وعدة شفاعت اولیاء را به او تزریق می‌کند و بهر حال به سه چیز دعوت می‌کند: به قضاء شهوت و علو مقام و طلب ریاست، در حالی که لذات دنیا پوچ و مشترک بین حیوانات است و باضافه زودگذر و موجب مشقات کثیره می‌شود و باضافه موجب حسرت و فقر و امراض و پیری می‌گردد. آیه 66 الی 69
متن آیه:
رَبُّكُمُ الَّذِي يزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا(الإسراء/66) وَإِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِياهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَكَانَ الْإِنْسَانُ كَفُورًا(الإسراء/67) أَفَأَمِنْتُمْ أَنْ يخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يرْسِلَ عَلَيكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا(الإسراء/68) أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَى فَيرْسِلَ عَلَيكُمْ قَاصِفًا مِنَ الرِّيحِ فَيغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْ ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَينَا بِهِ تَبِيعًا(الإسراء/69)
ترجمه: پروردگار شما برای شما کشتی را در دریا می‌راند تا از فضل او بجوئید زیرا او به شما رحیم بوده است(66) و چون شما را ضرری در دریا برسد آنکه را غیر او می‌خوانید گم و فراموش گردد پس زمانی که شما را بسوی خشکی نجات داد روی گردان شوید و انسان ناسپاس بوده است(67) آیا ایمن شدید از اینکه گوشه‌ای خشکی شما را فرو برد و یا بر شما تندبادی را بفرستد (که سنگ ریزه بر شما بریزد) سپس برای خود وکیلی نیابید(68) آیا ایمن شدید از اینکه مرتبة دیگر شما را به دریا برگرداند پس بر شما باد سخت شکننده را بفرستد پس شما را غرق کند بسبب آنچه کفران کرده‌اید سپس نیابید برای خودتان علیه ما به آن غرق طرفداری(69). 
نکات: روان شدن کشتی در دریا اگر چه بواسطة ناخدا است ولی خدای تعالی آب و هوا و کشتی را رام او قرار داده، پس گویا خدا کشتی را رانده است. و جملة: ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِياهُ، دلالت دارد که مشرکین در موقع خطر دریا فقط خدا را می‌خواندند و غیرخدا از نظرشان محو می‌شد بعکس مشرکین زمان ما که در موقع خطر خدا را نمی‌خواندند بلکه بعنوان توسل مخلوقات را می‌خوانند!! آیه 70
متن آیه:
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا
ترجمه: و بتحقیق پیوسته که ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم و ایشان را در خشکی و دریا حمل نمودیم و ایشان را از پاکیزه‌ها روزی دادیم و ایشان را بر بسیاری از کسانی که خلق نموده‌ایم برتری دادیم برتری نمایانی(70). 
نکات: گرامی داشتن بنی آدم بعقل است که صواب را از خطا تمیز دهد و بخط است که علوم را ضبط می‌کند و بنطق است که آنچه می‌داند برای دیگران بیان کند و درد و الم خود را بگوید. و مقصود از وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا ، تفضیل بنی آدم بر غیر ملائکه است زیرا می‌توان گفت: ملائکه افضل از بنی آدم است خصوصاً ملائکة مقربین. آیه 71 الی 72
متن آیه:
يوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِي كِتَابَهُ بِيمِينِهِ فَأُولَئِكَ يقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَلَا يظْلَمُونَ فَتِيلًا(الإسراء/71) وَمَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلًا(الإسراء/72)
ترجمه: روزی که هر آدمی را با زمامدارشان می‌خوانیم پس آنانکه کتابشان به دست راستشان داده شود پس ایشان می‌خوانند کتابشان را و باندازة شکاف هسته‌ای ستم نشوند(71) و آنکه در اینجا کور باشد پس او در آخرت کور و گمراه‌تر است(72). 
نکات: امام مردم کسی است که بدنبال او رفته‌اند چه امام هدایت باشد و چه پیشوای ضلالت، نبی هر امتی امام ایشانست، و در قیامت امام مردم ممکنست پروندة اعمال ایشان باشد بقرینة جملة بعد که فرموده: فَمَنْ أُوتِي كِتَابَهُ بِيمِينِهِ. و جملة يقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ ، دلالت دارد که اصحاب یمین کتاب خود را می‌خوانند. حال اگر کسی بگوید: چرا فقط ایشان می‌خوانند با اینکه هر کس باید کتاب خود را بخواند؟ جواب این است که اصحاب الشمال، چون نظر به کتاب خود کنند ترس بر ایشان مستولی گردد، چنانکه بخوبی نتوانند قرائت کرد. اما اصحاب یمین خوشند و بطور کامل قرائت کنند و به اهل محشر نیز می‌گویند: «هَاؤُمُ اقْرَأوا كِتَابِيَهْ». آیه 73 الی 77
متن آیه:
وَإِنْ كَادُوا لَيفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَينَا إِلَيكَ لِتَفْتَرِي عَلَينَا غَيرَهُ وَإِذًا لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا(الإسراء/73) وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيهِمْ شَيئًا قَلِيلًا(الإسراء/74) إِذًا لَأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَينَا نَصِيرًا(الإسراء/75) وَإِنْ كَادُوا لَيسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيخْرِجُوكَ مِنْهَا وَإِذًا لَا يلْبَثُونَ خِلَافَكَ إِلَّا قَلِيلًا(الإسراء/76) سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيلًا(الإسراء/77)
ترجمه: و محققا نزدیک بود که تو را به فتنه اندازند و از آنچه به سوی تو وحی کرده‌ایم منصرف سازند تا اینکه بر ما غیر آن را افترا بندی و در این هنگام تو را دوست گیرند(73) و اگر نه اینکه تو را ثابت داشتیم محققا نزدیک بود به سوی ایشان مقدار اندکی میل نمائی(74) آنگاه تو را دو چندان عذاب زندگی و دو چندان عذاب ممات می‌چشاندیم سپس برای خود یاری کنند‌ای در دفع عذاب ما نمی‌یافتی(75) و محققا نزدیک بود که از این زمین تو را بلغزانند تا تو را از آن خارج کنند و در آن هنگام پس از تو درنگ نمی‌کردند مگر کمی(76) بروش آنان که پیش از تو از پیامبرانمان فرستادیم، و نمی‌یابی برای دستور و روش ما تغییری(77). 
نکات: سبب نزول این آیات این بوده که مشرکین به رسول خدا(ص) گفتند: ما نمی‌گذاریم حجر الاسود را استلام کنی تا اینکه بتان ما را استلام کنی، رسول خدا(ص) فکر کرد چه اشکال دارد من استلام بتان را کنم با اینکه در دل از آنها انکار دارم! و دیگر اینکه مشرکین گفتند: تو متعرض به آلهة ما نشو ما هم با تو مجالست کنیم، رسول خدا(ص) میل کرد پیشنهاد ایشان را بپذیرد، و دیگر اینکه واردین قوم ثقیف یکسال مهلت خواستند تا هدایائی که برای بتانشان می‌آورند قبض کنند و گفتند: سپس آنها را می‌شکنیم و اسلام می‌آوریم، رسول خدا(ص) خواست آنان را مهلت دهد. بهر حال این آیات رسول خدا(ص) را نهی از پیروی مشرکین کرده و نهی نموده 