ه شده برای کفار حیلة ایشان و باز داشته شدند از راه، و کسی که خدا گمراهش کند هدایت کننده‌ای برای او نیست(33) ایشان در دنیا عذابی دارند و عذاب آخرت سخت‌تر است و برای ایشان دافع و حافظی نیست(34). 
نکات: فَأَمْلَيتُ.... دلالت دارد که حق‌تعالی به کفار مهلت می‌دهد و راه کفر و فسق را برای ایشان باز می‌دارد، ولی یک مرتبه ایشان را گرفتار عذاب می‌نماید. 
و مقصود از جملة: «أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَى كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ»، احتجاج است بر اینکه آیا خدائی که بر تمام نفوس نگهبانست، و احوال مصالح و منافع و مضار آنان را می‌داند و به ایشان می‌رساند و ایشان را جزا و کیفر می‌دهد مانند مخلوقی است که چنین صفاتی ندارد. 
و مراد از جملة: قُلْ سَمُّوهُمْ ، تحقیر است یعنی آن مخلوقی که شما به آن توجه دارید نام برید تا معلوم شود آیا قابل توجه هستند یا خیر؟ و مقصود از لَا يعْلَمُ  این است که چنین چیزی که شریک خدا باشد وجود ندارد و اگر وجود داشت، خدا می‌دانست، خدا چنین شریکی را موجود نمی‌داند پس وجود ندارد، سپس می‌فرماید، در گفتن آسان است و در ظاهر سخن به هر مخلوقی نام خالق می‌گذارند، ولی بلقلقة زبان است. آیه 35 الی 36
متن آیه:
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا وَعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ(الرعد/35) وَالَّذِينَ آتَينَاهُمُ الْكِتَابَ يفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيكَ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَنْ ينْكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيهِ أَدْعُو وَإِلَيهِ مَآبِ(الرعد/36)
ترجمه: مثل بهشتی که به متقین وعده داده شده، اینست که نهرها از زیر آن جاری است میوه و سایة آن دائمی است، این است عاقبت آنانکه پرهیز کردند و عاقبت کافرین آتش است(35) و آنانکه به ایشان کتاب داده‌ایم از آنچه به تو نازل شده خوشحالند و بعضی از حزب‌ها کسانیند که منکر بعضی از آنند، بگو همانا مأمورم که خدا را عبادت کنم و شریک برای او نیاورم فقط به سوی او دعوت می‌کنم و فقط به سوی اوست بازگشتم(36). 
نکات: جملة «أُكُلُهَا دَائِمٌ»، دلالت دارد که درختان بهشت همواره سبز و خرم و دارای میوه است و همیشه میوه‌های آن قابل خوردن، و مزه و طعم آن زائل نمی‌شود و لذت آن از بین نمی‌رود. «ظِلُّهَا» دلالت دارد که در بهشت، گرمی خورشید و سردی هوا و تاریکی وجود ندارد. و مقصود از جملة: «الَّذِينَ آتَينَاهُمُ الْكِتَابَ » مردمی است که تورات و انجیل داشتند که ایشان به نزول قرآن خوش بودند و بسیاری از ایشان ایمان آوردند. زیرا قرآن مصدق کتب ایشان بوده، و لذا در آیة آخر این سوره شهادت ایشان را برای صدق رسالت کافی دانسته است. آیه 37 الی 39
متن آیه:
وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِي وَلَا وَاقٍ(الرعد/37) وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يأْتِي بِآيةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ(الرعد/38) يمْحُو اللَّهُ مَا يشَاءُ وَيثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ(الرعد/39)
ترجمه: و بدین گونه آن را فرمانی عربی نازل کردیم و محققاً اگر پیروی میل‌ها و هواهای ایشان بنمائی پس از آنکه مقداری از علم برای تو آمد، برای تو از جانب خدا نه سرپرستی و نه نگهبانی خواهد بود(37) و بتحقیق پیش از تو پیامبرانی فرستادیم و برای ایشان زنان و فرزندان قرار دادیم و هیچ رسولی را تمکن نبود که معجزه‌ای بیاورد مگر به ارادة خدا برای هر مدتی کتابی است(38) خدا محو می‌کند آنچه بخواهد و ثابت می‌گذارد و نزد او است اصل کتاب(39). 
نکات: مقصود از كَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ  که کاف تشبیه دارد این است که نزول قرآن که موجب قبول عده‌ای و انکار عده‌ای است مانند کتب سایر انبیاء می‌باشد که بعضی پذیرفتند و خوشحال شدند و بعضی بعکس. جملة «لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ ...» دلالت دارد که پیروی فتاوی در دین جایز نیست و باید طبق علم رفتار نمود. جملة «مَا كَانَ لِرَسُولٍ...» دلالت دارد که هیج پیامبری نمی‌تواند ایجاد معجزه کند مگر اینکه خدا خود اراده کند و ایجاد نماید، و سرد و سلامت شدن آتش برای ابراهیم و اژدها شدن عصا برای موسی و سایر معجزات انبیاء همه و همه به اذن یعنی به ارادة خدا بوده است که برای خاطر اثبات نبوت هر پیامبری خدا معجزه می‌کند. ومقصود از جمله لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ رد بر کفار است که می گفتند: چرا عذاب کفار و فتح مسلمین که محمد می‌گوید، واقع نمی‌شود! خدا می‌فرماید: هر حادثه وقت معینی دارد، چنانکه بشر مدتی باید نطفه باشد سپس علقه شود و هکذا تا به انسانیت برسد، و همچنین است مردن و زنده شدن و به هلاکت رسیدن و پیروز شدن، تمام اینها در کتاب الهی مقدر و محفوظ است. جملة: «يمْحُو اللَّهُ مَا يشَاءُ وَيثْبِتُ» دلالت دارد بر اینکه حق‌تعالی مقدرات را می‌تواند محو کند و آنچه بخواهد مقدر کند و سلسلة علل را از علیت بیندازد و برای هر حادثه علتی ایجاد کند. آیه 40 الی 42
متن آیه:
وَإِنْ مَا نُرِينَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّينَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيكَ الْبَلَاغُ وَعَلَينَا الْحِسَابُ(الرعد/40) أَوَلَمْ يرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ(الرعد/41) وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا يعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ(الرعد/42)
ترجمه: و اگر مقداری از آنچه به آنان وعده داده‌ایم نشان دهیم یا ترا بمیرانیم پس همانا وظیفة تو رسانیدن است و حساب با ماست(40) و آیا ندیدند که ما زمین را می‌دهیم و از اطرافش کم می‌کنیم و خدا حکم می‌کند برای حکم او رد کننده‌ای نیست و او زود به حساب می‌رسد(41) و بتحقیق آنانکه پیش از ایشان بودند مکر کردند پس جزاء همة مکرها فقط باختیار خداست و بزودی کفار خواهند دانست که عاقبت آن سرای برای کیست(42). 
نکات: جملة: «إِنْ مَا نُرِينَّكَ ...» برای تهدید کفار و تسلیت پیامبر و تقویت اوست که می‌فرماید چه بنمایانیم به ایشان آنچه وعده‌ کرده‌ایم از فتح و ظفر مسلمین و ذلت و اسارت و قتل کافرین قبل از وفات تو و یا پس از وفات تو به وعدة خود عمل کنیم، مساوی است برای ما که خدائیم، ولی تو وظیفه‌ای نداری جز ابلاغ. و مقصود از «فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا» این است که جزاء مکر همه با خدا است. و مقصود از جملة: «أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا» این است که ما زمین را به عده‌ای می‌دهی