َوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ(هود/89) وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ(هود/90)
ترجمه: گفتند: ای شعیب آیا نمازت امر می‌کند تو را که آنچه پدران ما می‌پرستیدند، رها کنیم، یا در اموالمان هر فعلی بخواهیم ترک بکنیم؟ براستی که تو حلیم و رشیدی!(87) گفت: ای قوم من ببینید اگر من بر حجتی از پروردگارم باشم و  او مرا رزق نیکو داده باشد، و با شما نمی‌‌خواهم مخالفت کنم نسبت به آنچه شما را از آن نهی می‌کنم، تا می‌توانم نمی‌خواهم مگر اصلاح را، و نیست توفیق من جز با خدا، بر او توکل دارم و بسوی او بازمی‌گردم(88) و ای قوم من مخالفت با من، شما را وادار نکند که برسد به شما مانند آنچه رسید به قوم نوح و یا قوم هود ویا قوم صالح، و قوم لوط از شما دور نیست(89) و از پروردگارتان طلب آمرزش کنید، سپس بسوی او برگردید، براستی که پروردگارم رحیم ودود است.(90)
نکات: حضرت شعیب(ع) دارای ثروت و کلّه و زراعت بوده و نماز بسیار می‌خوانده ولذا به او گفتند: آیا نماز تو، تو را وادار کرده که ما را به سوی توحید و ترک‌ کم‌فروشی امر بکنی؟ و این کلام را از روی تمسخر و استهزاء به او می‌گفتند. و همچنین جملة: لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ را نیز از تمسخر گفتند. آری قوم مغرور نادان چنین سخن می‌گویند. ولی حضرت شعیب(ع) در مقابل استهزاء ایشان می‌گوید مقصود من اصلاح است و عداوت شما با من باعث نگردد که مبتلا به عذاب إلهی شوید مانند اقوام گذشته. و از جملة: وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ معلوم می‌شود بلاد قوم لوط به مدین نزدیک بوده است، وممکن است بگوئیم زمان هلاکت قوم لوط نزدیک زمان حضرت شعیب بوده. و جملة: أَرَأَيتُمْ... استفهام تقریری است یعنی ببینید و تأمل کنید.آیه 91 الی 95
متن آیه:
قَالُوا يا شُعَيبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنْتَ عَلَينَا بِعَزِيزٍ(هود/91) قَالَ يا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيكُمْ مِنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءَكُمْ ظِهْرِيا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ(هود/92) وَيا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يأْتِيهِ عَذَابٌ يخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ(هود/93) وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّينَا شُعَيبًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جَاثِمِينَ(هود/94) كَأَنْ لَمْ يغْنَوْا فِيهَا أَلَا بُعْدًا لِمَدْينَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ(هود/95)
ترجمه: گفتند: ای شعیب بسیاری از آنچه تو می‌گوئی ما نمی‌فهمیم و براستی که ما تو را در بین خود ناتوان می‌بینیم و اگر قبیله‌ات نبود تو را سنگسار می‌کردیم و تو برای ما گرامی نیستی(91) گفت: ای قوم من آیا قبیلة من برای شما از خدا گرامی‌ترند که او را پشت سر خود انداخته و فراموش کرده‌اید براستی که پروردگارم به آنچه می‌کنید احاطه دارد(92) و ای قوم من آنچه تمکن دارید بکنید بدرستی که من نیز عمل می‌کنم بزودی می‌دانید عذاب خوار‌کننده برای که خواهد آمد و دروغگو کیست، و منتظر باشید که من با شما منتظرم(93) و چون فرمان ما آمد شعیب را با آنانکه ایمان آورده بودند با او نجات دادیم برحمت خودمان، و آنانرا که ستم کرده بودند صیحه گرفت پس صبح کردند در حالیکه در خانه‌های خود افتاده بودند(94) گویا در آنجا نبودند، آگاه باش دور باد است برای اهل مدین چنانکه دور شد قوم ثمود.(95)
نکات: مردم همواره چنین بوده و خواهند بود که احترام قبیله و بالأخره احترام بندگان خدا را بیش از خدا منظور دارند چنانکه قوم شعیب می‌گویند اگر فامیل تو نبود سنگسارت می‌کردیم. و الصَّيحَةُ‌ همان صدای آسمانی بود که همه از ترس مردند و روی زمین افتادند. و جملة: وَيا قَوْمِ اعْمَلُوا... تهدید است. و جملة: كَأَنْ لَمْ يغْنَوْا برای عبرت است یعنی آیندگان عبرت گیرند و بنگرند که أمم گذشته گویا در این دنیا نبوده‌اند و سرنوشت شما نیز مانند آنان است.آیه 96 الی 100
متن آیه:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآياتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ(هود/96) إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ(هود/97) يقْدُمُ قَوْمَهُ يوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ(هود/98) وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيوْمَ الْقِيامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ(هود/99) ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ(هود/100)
ترجمه: و به تحقیق موسی را با آیات خود ودلیلی روشن فرستادیم(96) بسوی قوم فرعون و گروه اشراف قوم او، پس ایشان فرمان فرعون را پیروی کردند وحال آنکه فرمان فرعون صواب نبود(97) او روز قیامت پیشقدم قوم خود باشد پس ایشان را به آتش وارد سازد و بداست ورود در آن جایگاه(98) و در پی ایشان لعنتی آورده شد در دنیا و در روز قیامت. بد است عطای داده شده(99) این از اخبار قریه‌ها است که بر تو می‌خوانیم بعضی از آنها برپا است و بعضی از آنها درو و ویران شده است.(100)
نکات: هر کس امر کسی را کورکورانه پیروی کرد با او محشور خواهد شد و او در قیامت امام و پیشوای او است. و محشورشدن ملت فرعون با او و امامت او در قرآن مکرر بیان شده. و خدا قصة این قریه‌ها را پس از دلائلی عقلی بیان کرده تا بهتر دلنشین برای عموم گردد.آیه 101 الی 104
متن آیه:
وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيرَ تَتْبِيبٍ(هود/101) وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِي ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ(هود/102) إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ذَلِكَ يوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يوْمٌ مَشْهُودٌ(هود/103) وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ(هود/104)
ترجمه: و ما به ایشان ستم نکردیم و لیکن ایشان به خودشان ستم کردند پس خدایان و آن چیزهائی را که غیر از خدا می‌خواندند به حال ایشان مفید واقع نشد زمانیکه فرمان پروردگارت آمد. و آن معبودها برای ایشان زیاد نکردند جز زیان و هلاکت را (101) و این چنین است گرفتن پروردگارت چون بگیرد اهل قریه‌ها را در حالیکه ستمگرند، براستی که گرفتن او دردناک شدید است(102) براستی که در این گرفتن آیتی است برای کسی که بترسد از عذاب آخرت، این عذاب روزی است که مردم برای آن جمع خواهند شد و این روزی است که مشهود گردد(103) و ما آنرا به تأخیر نمی‌اندازیم مگر برای مدت معینی.(104)
نکات: هدف حق‌تعالی از بیان این قصص ذکر توحید و 