 دعوت به توحید کرد و ایشان ایمان نیاوردند. و کار حضرت هود(ع) زراعت و تجارت بود.آیه 53 الی 57
متن آیه:
قَالُوا يا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَينَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ(هود/53) إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ(هود/54) مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ(هود/55) إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ(هود/56) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيكُمْ وَيسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيءٍ حَفِيظٌ(هود/57)
ترجمه: گفتند: ای هود برای ما معجزه‌ای نیاوردی و ما إله‌های خود را از قول تو ترک نکنیم و ما برای تو ایمان‌آورنده نیستیم(53) ما چیزی در حق تو نمی‌گوئیم جز اینکه بعضی از إله های ما به تو آسیبی رسانده، (هود) گفت: من خدا را گواه می‌گیرم و گواه باشید که من از آنچه شریک او می‌کنید بیزارم(54) بیزارم از هر چه جز او است، پس همة شما با من مکر کنید سپس مرا مهلت ندهید(55) براستی که من توکل کرده‌ام بر خدا پروردگار من و پروردگار شما، جنبنده‌ای نیست مگر اینکه او گیرندة پیشانی او است، براستی که پروردگار من بر راه راست است(56) پس اگر روی بگردانید به تحقیق من به شما ابلاغ نمودم آنچه را که به آن بسوی شما فرستاده شده‌ام، و پروردگار من قومی غیر شما را جانشین شما خواهد کرد، و شما چیزی به او ضرر نمی‌زنید، براستی که پروردگار من بر هر چیزی نگهبان است.(57)
نکات: قوم هود در بت‌پرستی خود اصرار ورزیدند، و مقصودشان از جملة: اعْتَرَاكَ... این بود که بعضی از بتهای ما تو را دیوانه کرده‌اند. و مقصود از جملة: إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيتِهَا این است که تمام جنبدگان مقهور قدرت اویند زیرا هر کس موی پیشانی کسی را بگیرد می‌تواند بر او غلبه کند. و مقصود از جملة: وَيسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيرَكُمْ  این است که؛ یهلککم بکفرکم و یستبدل بکم غیرکم کما أهلک من کان قبلکم (شما را به سبب کفرتان هلاک می‌کند و دیگران را به جای شما بوجود می‌آورد، ـ همانگونه كه پيشينيانتان را هلاك گردانيد ـ...).آیه 58 الی 60
متن آیه:
وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّينَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّينَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ(هود/58) وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ(هود/59) وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَيوْمَ الْقِيامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ(هود/60)
ترجمه: و چون فرمان ما آمد هود را با آنانکه ایمان آورده بودند با او نجات دادیم به رحمت خودمان، و ایشانرا از عذاب سخت نجات دادیم(58) و این است قوم عاد که به آیات پروردگارشان انکار کردند و فرستادگان او را عصیان نمودند و هر زورگوی عنودی را پیروی کردند(59) و بدنبال ایشان در این دنیا و روز قیامت لعنت شد، آگاه باش که قوم عاد به پروردگارشان کافر شدند، آگاه باش دور باش است برای عاد قوم هود.(60)
نکات: بالأخره قوم عاد برای تعصب دین آباء و اجدادی و تقلید از بزرگانشان ایمان نیاوردند و شفعاء و باب الجوائح‌هائی که خود نام‌گذاری کرده بودند از دست ندادند تا فرمان خدا در رسید و باد هفت شبانه‌روز بر ایشان مسلط گردید و پاره‌پاره شان کرد و هود و مؤمنین را از رسیدن و تسلط باد حفظ نمود. مدت قلیل عصیان کردند و تا قیامت مبتلا به لعن شدند.آیه 61 الی 62
متن آیه:
وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ(هود/61) قَالُوا يا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيهِ مُرِيبٍ(هود/62)
ترجمه: و فرستادیم بسوی قوم ثمود برادرشان صالح را گفت: ای قوم من عبادت کنید خدا را، نیست برای شما إلهی (مقصد در حوائجی) غیر او، او شما را از زمین ایجاد کرد و در آن شما را زندگی داد، پس، از او طلب آمرزش کنید، سپس به سوی او بازگشت کنید، براستی که پروردگار من نزدیک و اجابت‌کننده است(61) گفتند: ای صالح به تحقیق تو از پیش (قبلا) مایة امید در میان ما بودی، آیا ما را از آنچه پدران ما می‌پرستیدند نهی می‌کنی که عبادت کنیم؟ و براستی که ما از آنچه ما را بسوی آن می‌خوانی در شکیم و گمان بد.(62)
نکات: قوم ثمود کوه‌نشین و در پناه کوهستان مسکن داشتند و رسول خدا(ص) در جنگ تبوک به مساکن ایشان برخورد کرد. و ایشان بتهائی داشتند که تمثال چند نفر از بزرگان صالحین بود، چون آن بزرگان صالح از دنیا رفتند اینان مجسمه‌های ایشان را برای تسلی خود برداشتند و به آنان در حوائج توسل می‌جستند بعنوان شفاعت در درگاه خدا و بتان ایشان عبارت بود از ود و جد و شمس و مناة و مناف و اللات. و در قرآن در سورة شعراء آیة 141 تا 158، و سورة اعراف آیة 73 و 79، و نمل آیة 45 تا 53، و سوره‌های دیگر ذکری از ایشان شده است و نوشته‌اند که حضرت صالح از سن 16 سالگی مأمور رسالت شد و تا صد و بیست سال از عمر خود دعوت کرد ولی فائده نبخشید.آیه 63 الی 65
متن آیه:
قَالَ يا قَوْمِ أَرَأَيتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَينَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ ينْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيرَ تَخْسِيرٍ(هود/63) وَيا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ(هود/64) فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيرُ مَكْذُوبٍ(هود/65)
ترجمه: گفت: ای قوم من آیا بدیدة بصیرت دیده‌اید اگر من بر حجتی از پروردگارم باشم و او از رحمت خود به من عطا کرده باشد، پس کیست مرا از جانب خدا یاری کند اگر او را عصیان کنم، پس شما برای من جز زیان نیفزائید(63) و ای قوم من، این است شتر خدا برای شما آیتی است پس آنرا رها کنید بخورد در زمین خدا و بدی به او نرسانید که عذاب نزدیک‌ شما را بگیرد(64) پس آنرا پی کردند پس گفت در خانة خودتان سه روز بهره برید این وعده‌ای دروغ‌نشدنی.(65)
نکات: تعصب دینی مانع از تفکر قوم صالح شد، و با اینکه از او معجزه خواستند وخدا از سنگ شتری برای ایشان بیرون آورد بدعای حضرت صالح، باز روی عدا