دی و جدال ما را بسیار نمودی پس بیاور برای ما آنچه به ما وعده کرده‌ای اگر از راستگویانی(32) نوح گفت: همانا خدا آنرا می‌آورد اگر بخواهد و شما عاجز‌کنندة خدا و مانع او نیستید(33) و نصیحت من شما را بهره ندهد اگر من خواسته باشم شما را نصیحت کنم اگر خدا گمراهی شما را خواسته باشد، اوست پروردگار شما و بسوی او برگشت داده می‌شوید.(34)
نکات: جملة: جَادَلْتَنَا دلالت دارد که انبیاء(ع) اهل بحث و جدالند و دین ایشان تحقیقی است. و جملة: فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا  دلالت دارد که حضرت نوح(ع) مدتها با قوم خود جدال کرده و مقصود از جملة: فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا عذاب است. و جملة: إِنَّمَا يأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ  دلالت دارد که آوردن عذاب و إعجاز کار خدا است نه کار أنبیاء. و مقصود از جملة: إِنْ كَانَ اللَّهُ يرِيدُ أَنْ يغْوِيكُمْ این است که از کثرت طغیان و سرکشی و اعراض ممکن است خذلان خدا شامل حال شما شود و شما را به ضلالت خودتان واگذارد آن وقت نصیحت من نفعی ندهد.آیه 35 الی 37
متن آیه:
أَمْ يقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيتُهُ فَعَلَي إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ(هود/35) وَأُوحِي إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يفْعَلُونَ(هود/36) وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْينِنَا وَوَحْينَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ(هود/37)
ترجمه: بلکه می‌گویند رسالت را افترا بسته، بگو اگر افتراء بسته باشم وبال گناه من بر من است و من بیزارم از گناهی که مرتکب می‌شوید(35) و وحی شد بسوی نوح که محققا از قوم تو ایمان نخواهد آورد مگر آنکه ایمان آورده پس به آنچه می‌کنند افسرده مباش(36) و کشتی را بساز بواسطة دیده‌بان‌های ما و وحی ما و دربارة آن کسان که ستم کردند با من سخن مگوی، بیگمان آنان غرق خواهند شد.(37)
نکات: چون نوح(ع) از ایمان نیاوردن و اعمال زشت قومش افسرده بود و امیدوار بود بلکه ایمان آورند. حق‌تعالی به او وحی نمود که ایشان ایمان نخواهند آورد و تو هم از عذاب ایشان و افعال ایشان افسرده مباش، و برای نجات خود و پیروانت كشتی را بساز. و مقصود از کلمة: بِأَعْينِنَا وَوَحْينَا این است که در زیر نظر ما و فرشتگان ما و بدستور ما کشتی را بساز.آیه 38 الی 40
متن آیه:
وَيصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ(هود/38) فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يأْتِيهِ عَذَابٌ يخْزِيهِ وَيحِلُّ عَلَيهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ(هود/39) حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَينِ اثْنَينِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ(هود/40)
ترجمه: و کشتی را می‌ساخت و هر زمان که گروهی از قومش بر او می‌گذشتند او را مسخره می‌کردند، نوح گفت: اگر شما از ما مسخره می‌کنید پس محققا ما از شما استهزاء می‌کنیم چنانکه شما استهزاء می‌کنید(38) پس بزودی خواهید دانست برای چه کسی عذاب خوارکننده بیاید و بر او عذاب دائمی فرود آید(39) تا وقتی فرمان ما آمد و تنور فوران کرد، گفتیم از هر جفتی (از حیوانات) دو تن به کشتی حمل کن و به کشتی آور کسانت را مگر آنکه سخن دربارة او گذشت و هر کس را ایمان آورده به کشتی آور، و ایمان نیاورد با او مگر کمی.(40)
نکات: کشتی نوح بسیار بزرگ بوده و مدت زیادی طول کشید تا ساخته‌ شد و آنرا در میان بیابان می‌ساخت، مردم که عبور می‌کردند یکی می‌گفت: خانه می‌سازد، دیگری باستهزاء می‌گفت: دیوانه است که کشتی در بیابان می‌سازد، دیگری به استهزاء می‌گفت: انبار می‌سازد. دیگری می‌گفت: از ترس سرما می‌سازد. تا آنکه فرمان إلهی رسید و آب از زمین جوشیدن کرد. حق‌تعالی به او وحی کرد از هر حیوانی یک جفت نر و ماده و خانوادة خود و مؤمنین را حمل بر کشتی کن. و مقصود از إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيهِ الْقَوْلُ، زن نوح و فرزندش کنعان بود. ولی سه پسر دیگر سام وحام و یافث با زنانشان بر کشتی حمل شدند.آیه 41 الی 43
متن آیه:
وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ(هود/41) وَهِي تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَي ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ(هود/42) قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَينَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ(هود/43)
ترجمه: و گفت در آن سوار شوید. بنام خداست روان شدنش و ایستادنش. براستی که پروردگار من آمرزندة رحیم است(41) و آن کشتی ایشان را در میان موجی مانند کوهها می‌برد، و نوح پسرش را که در کناری بود ندا کرد: ای پسرک من با ما سوار شو و با کافران مباش(42) گفت: به زودی به کوهی که مرا از آب حفظ کند پناه می‌برم و جای می‌گیرم. (نوح) گفت: امروز از فرمان خدا نگهدارنده‌ای نیست مگر آنکه خدا به او رحم کند. و موج میان ایشان حائل شد، پس از غرق‌شدگان گردید.(43)
نکات: مجری و مرسی هر دو مصدرند مانند کلمة منزل در جملة: مُنزَلاً مُّبَارَكاً. بنابراین ممکن است بِسْمِ اللَّهِ خبر مقدم باشد مجری و مرسی مبتدا شود. و بعضی مجری و مرسی را بوزن اسم فاعل خوانده و آنها را اسم فاعل و صفت الله گرفته‌اند، ولی این قول چون اعرابش مخالف مصحف میان مردم است به نظر ما صحیح نمی‌باشد. و ممکن است جملة: وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا کلام واحد باشد. و ممکن است بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا کلام مستقل باشد، و مقصود از این جمله این است که ساکینن کشتی بدانند کشتی، نجات‌دهنده نیست بلکه خدای مجری و مرسی نجات‌دهنده می‌باشد پس به کشتی اعتماد نکنند بلکه به فضل خدا اعتماد کنند. و بدانکه انسان در مطالب توحیدی و معرفة الله چون در کشتی فکر نشست، امواج خیالات و گمراهی‌ها او را احاطه می‌کند، پس چون شخصی به فکر وارد شد باید به خدا و هدایت او توکل و اعتماد کند تا کشتی فکرش غرق نشود!آيه  23 الی 24
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُواْ شُهَدَاءكُم مِّن دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ‏(23) فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ وَلَن تَفْعَلُواْ فَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْکَافِرِينَ
(24)
 
ترجمه: و اگر شما از آنچه ما بر بندة خود نازل کردیم در شکید پس سوره‌ای بمانند آن بیاورید و گواهان خود را غیر از خدا بخوانید (برای گواهی‌دادن بتساوی آنچه آوردید با قرآن)