خود را می‌رساند، و از دیگری قطع می‌کند، و کتابی را نسخ و کتاب دیگری را نازل می‌کند. حال باید دید کتب انبیاء سابق نسخ شده و یا بدست فراموشی متروک شده؟ به نظر تحقیقی این است که متروک مانده، زیرا اصول عقاید که نسخ نمی‌شود، تمام انبیاء در عقاید و دعوت بسوی خدای واحد متحدند، و أما در احکام و شرایع اگر احکام و شرایع قبلی موقت بوده تا آمدن خاتم الأنبیاء قهرا به بعث او وقت آنها تمام شده و احتیاج به نسخ ندارد، و أما اگر اطلاق داشته می‌توان گفت با آمدن قرآن نسخ شده. ظاهر احکام تورات و انجیل فعلی اطلاق است، اگرچه می‌توان گفت در تورات اصلی احکام موقت بوده، به هر حال اگر اطلاق داشته مشمول نسخ است و إلا فلا.آیه 15 الی 21
متن آیه:
قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآياتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ(الشعراء/15) فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/16) أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ(الشعراء/17) قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ(الشعراء/18) وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ(الشعراء/19) قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ(الشعراء/20) فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ(الشعراء/21)
ترجمه: خدا فرمود: نه چنین است (هرگز ترا نمی‌کشند) پس آیات مرا ببرید که ما با شمائیم می‌شنویم(15) نزد فرعون بروید و بگوئید ما فرستادة پروردگار جهانیانیم(16) که بنی اسرائیل را آزاد کن و با ما بفرست(17) فرعون گفت: آیا ما تو را در کودکی نزد خودمان پرورش ندادیم و سال‌ها از عمرت را میان ما بسر نبردی؟(18) و کاری را که خواستی انجام دادی در حالی که تو از کفران‌کنندگان بودی(19) موسی گفت: آن کار را هنگامی کردم که من از گمراهان بودم(20) و چون از شما ترسیدم فرار کردم پس پروردگارم فرمانم عطا کرد و مرا از پیغمبران قرار داد(21). 
نکات: حضرت موسی از دستگاه ستمگران چون می‌ترسید خدا در جملة كَلَّا فَاذْهَبَا بِآياتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ...، او را قوی دل گردانید و به او فهمانید که شما در سایة لطف و عنایت ما نگهبانی خواهید شد، زیرا معیت در اینجا معیت تکوینی نیست بلکه معیت عنایتی است. در جملة: وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ هر مفسری چیزی گفته که با ظاهر آیه نمی‌سازد. و یکی گفته مقصود این است که راه را گم کرده بودیم. دیگری گفته مقصود موسی این است که من غافل بودم که به یک مشت کسی کشته می‌شود. ولی ظاهر آیه همین است که من در آن حال هدایت دینی نداشتم و از جملة شما گمراهان بودم. آیه 22 الی 28
متن آیه:
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَي أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ(الشعراء/22) قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/23) قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَينَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ(الشعراء/24) قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ(الشعراء/25) قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ(الشعراء/26) قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيكُمْ لَمَجْنُونٌ(الشعراء/27) قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَينَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ(الشعراء/28)
ترجمه: و این نعمتی است که تو بر من منت مىنهی که بنی‌ اسرائیل را به بندگی گرفته‌ای(22) فرعون گفت: پروردگار جهانیان چه باشد؟(23) موسی گفت: پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست اگر اهل یقین باشید(24) فرعون به اطرافیانش گفت: آیا نمی‌شنوید(25) موسی گفت: پروردگار شما و پروردگار پدران گذشتة شما(26) فرعون گفت: حقیقتا رسولی که به سوی شما فرستاده شده دیوانه است(27) موسی گفت: پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آنهاست اگر عقل می‌دارید(28). 
نکات: چو فرعون گفته بود ما تو را تربیت کردیم و سال‌ها بزرگت کردیم، حضرت موسی در جملة: وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَي ... می‌فرماید این نعمت و خدمتی را که بر من منت می‌نهی صحیح نیست زیرا تو بنی اسرائیل را چنان بندة خود کرده و چنان در تحت شکنجه قرار داده‌ای که ناچار شوند طفل خود را میان آب اندازند تا بدست تو بیفتد و در تحت تربیت تو در آید. در جملة: وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ، آیا فرعون خواسته از حقیقت و ماهیت خدا سؤال کند و یا خواسته مسخره کند و چون حقیقت ذات حق قابل درک و إحاطة علمی نیست، حضرت موسی او را جواب داده که او از آثار خلقت شناخته گردد. باز خوبست که فرعون به تحقیق پرداخته و مانند بعضی از افراد زمان ما به فحاشی نپرداخته! و چون جواب موسی(ع) طبق سؤال او نبود به اطرافیانش گفت: بشنوید که جواب او نامربوط است. حضرت موسی(ع) اول به خلقت آسمان و زمین استدلال کرده و چون ممکن است قبول نکنند و آسمان و زمین را قدیم بدانند، به وجود خودشان و پدرانشان که حادثند استدلال کرده، و چون فرعون او را نسبت به جنون داد، موسی(ع) از نظم و تدبیری که در جهات مشرق و مغرب و گردش جهان است استدلال نمود. آیه 29 الی 33
متن آیه:
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ(الشعراء/29) قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيءٍ مُبِينٍ(الشعراء/30) قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ(الشعراء/31) فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِي ثُعْبَانٌ مُبِينٌ(الشعراء/32) وَنَزَعَ يدَهُ فَإِذَا هِي بَيضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ(الشعراء/33)
ترجمه: فرعون گفت: اگر خدائی غیر من بگیری از زندانیان قرارت می‌دهم(29) موسی گفت: و اگر چه برایت معجزة روشنی بیاورم(30) فرعون گفت: بیاور آن را اگر از راستگویانی(31) پس موسی عصای خود را انداخت که ناگهان اژدهائی آشکار گشت(32) و دست خود را بیرون آورد که ناگهان برای بینندگان سفید می‌نمود(33). 
نکات: کسی که جواب منطقی ندارد به فحاشی و یا تهدید می‌پردازد، مانند اکثر مقدس مآبان و عالم نمایان زمان ما. فرعون نیز ابتدا توهین کرد و موسی را دیوانه خواند و سپس او را تهدید به زندان نمود، ولی بواسطة معجزاتی که مشاهده کرد واهمه نمود و از آزار موسی خودداری کرد. آیه 34 الی 42
متن آیه:
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ(الشعراء/34) يرِيدُ أَنْ يخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ(الشعراء/35) قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ(الشعراء/36) يأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ(الشعراء/37) فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يوْمٍ مَعْلُومٍ(الشعراء/38) وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ(الشعراء/39) لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ(الشعراء/40) فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ(الشعراء/41) قَالَ نَعَمْ وَإ