ه را پدید آورد(4) پس آنرا خشک و تیره کرد.(5)
نکات: عظمت معنی و مسمی در اسم اثر دارد و اسم را بزرگ می‌گرداند در آیات قرآن گاهی امر شده به تسبیح نام خدا، مانند همین سوره و گاهی امر شده به تسبیح ذات خدا، ممکن است گفته شود اگر به قلب تسبیح شود باید ذات او را منزه بدانیم و اگر به زبان تسبیح گفتیم باید نامهای او را به زبان آورد و تسبیح نمود. و خصوصاً در آیاتی که باء جاره آمده سببیت را می‌رساند مانند «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ». بهرحال باید خدا را منزه دانست و هم باید بنام او را به پاکی و تقدیس یاد کرد، و اما معنی تنزیه اسم به چند وجه است: اول: نام او را منزه بدان از اطلاق بر غیر. دوم: نام او را به معنای غیر لائق که لائق مخلوق است معنی مکن مانند اینکه الْأَعْلَى را به معنی علو مکانی معنی که از این معنی پرهیز کن. سوم: نام او را به کوچکی و تحقیر یاد مکن و غفلت از معنای آن مکن و همچنین نام خدا را در روزنامه‌ها که زیر پای این و آن نیز می‌رود ننویس و اگر نام او را در کاغذی دیدی بی‌احترامی و لگد مکن. چهارم: نامهائیکه از وحی نرسیده برای او بر او اطلاق مکن زیرا هر نامی لائق ذات او و مقدس نیست، پس نامهای او باید توقیفی باشد که در شرع مجاز باشد. و اما معنی؛ تسبیح ذات او در جای خود مفصل آمده است.آیه 6 الی 19
متن آیه:
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى(الأعلي/6) إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يخْفَى(الأعلي/7) وَنُيسِّرُكَ لِلْيسْرَى(الأعلي/8) فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَى(الأعلي/9) سَيذَّكَّرُ مَنْ يخْشَى(الأعلي/10) وَيتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى(الأعلي/11) الَّذِي يصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى(الأعلي/12) ثُمَّ لَا يمُوتُ فِيهَا وَلَا يحْيى(الأعلي/13) قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى(الأعلي/14) وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى(الأعلي/15) بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا(الأعلي/16) وَالْآخِرَةُ خَيرٌ وَأَبْقَى(الأعلي/17) إِنَّ هَذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى(الأعلي/18) صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى(الأعلي/19)
ترجمه: بزودی بر تو می‌خوانیم پس فراموش نمی‌کنی(6) مگر آنچه را خدا بخواهد زیرا او آشکار و پنهان را می‌داند(7) و تو را برای راه آسانتری آماده می‌سازیم(8) تذکر ده اگر تذکره بهره دهد(9) متذکر خواهد شد هر کس از خدا بترسید(10) و بدبخت‌ترین مردم از آن دوری می‌کند(11) آنکه در آتش بزرگتر درآید(12) آنگاه در آن نه بمیرد و نه زنده ماند(13) محققا رستگار کسی است که پاک گردید(14) و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز خواند(15) ولی شما زندگی دنیا را ترجیح می‌دهید(16) با آنکه آخرت بهتر و باقی‌تر است(17) حقا که این گفتار در صحیفه‌های اولیه بوده است(18) صحیفه‌های ابراهیم و موسی.(19)
نکات: از معجزه‌های إلهی این است که چون رسول خدا(ص) می‌ترسید مبادا چیزی از وحی را فراموش کند و یا کم و زیاد گردد خدا در این سوره که در اوائل بعثت نازل شده به او وعده داد که ما بر تو قرائت می‌کنیم و تو فراموش نخواهی کرد، پس رسول خدا(ص) دیگر فراموش نکرد و چنان حافظة او قوی شد که هرگاه جبرئیل یک سورة بزرگ را یک مرتبه بر او می‌خواند دیگر فراموش نمی‌کرد، ولذا عقیدة ما این است که رسول خدا(ص) در آنچه به او وحی شده فراموشی ندارد ولی در سایر امور زندگی و کارهای شخصی مانند سایر افراد بشر ممکن است نسیان کند طبق دلالت آیات دیگر.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1813.txt">آيه 7-1 (الغاشیة)</a><a class="text" href="w:text:1814.txt">آیه 16-8 (الغاشیة)</a><a class="text" href="w:text:1815.txt">آيه 26-17 (الغاشیة)</a></body></html>سورة غاشیه مکی و دارای 26 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 7
متن آیه:
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيةِ(الغاشية/1) وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ(الغاشية/2) عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ(الغاشية/3) تَصْلَى نَارًا حَامِيةً(الغاشية/4) تُسْقَى مِنْ عَينٍ آنِيةٍ(الغاشية/5) لَيسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ(الغاشية/6) لَا يسْمِنُ وَلَا يغْنِي مِنْ جُوعٍ(الغاشية/7)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. آیا حدیث آن فراگیرنده به تو رسیده است(1) صورتهائی در آن روز ذلیل است(2) صورتهائی که کار کرده و رنج برده(3) در آتش سوزان داخل شوند(4) از چشمة جوشان نوشانیده شوند(5) برای ایشان طعامی نباشد جز خار درشت تلخ(6) که نه فربه کند و نه گرسنه را سود بخشد.(7)
نکات: یکی از نامهای قیامت غاشیه باشد. و به آن غاشیه گویند برای آنکه هول آن همه را فرا گیرد. و مقصود از کلمة عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ کسانی است که عمل بسیار کرده و رنج زیاد کشیده ولی در راه بدعتها و باطلها مانند زمان ما که مثلا از اول تا نیمة شب جلسه بنام دین دارند و تصنیفها بنام دین می‌خوانند و می‌رقصند و دسته‌جمعی به سینه می‌زنند و گاهی نام یکی از شهدای صدر اسلام را ذکر کرده و نعره و فریاد می‌کشند وبا اینکه خدا در کتاب آسمانی خود فرموده: غیر مرا مخوانید، اینان نام کسانی را می‌خوانند که از دنیا رفته و طبق قرآن از صدای ایشان بی‌خبرند. و اگر حاضر و زنده بودند گردن ایشان را می‌زدند، و گاهی برای تولد یکی از امامان صدر اسلام چراغانی می‌کنند که کار لغو و بدعت است و در این قبیل بدعتها اموال زیاد خرج می‌کنند.آیه 8 الی 16
متن آیه:
وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ(الغاشية/8) لِسَعْيهَا رَاضِيةٌ(الغاشية/9) فِي جَنَّةٍ عَالِيةٍ(الغاشية/10) لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيةً(الغاشية/11) فِيهَا عَينٌ جَارِيةٌ(الغاشية/12) فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ(الغاشية/13) وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ(الغاشية/14) وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ(الغاشية/15) وَزَرَابِي مَبْثُوثَةٌ(الغاشية/16)
ترجمه: صورتهائی در آن روز در ناز و نعمتند(8) از کار و کوشش خود خوشنودند(9) در بهشت برین ساکنند(10) در آنجا یاوه نشنوند(11) در آنجا چشمه‌های جاری است(12) در آنجا تختهای رفیع است(13) و کوزه‌هائی نهاده شده(14) و بالشها ردیف چیده شده(15) و فرشهائی گسترده.(16)
نکات: از این آیات روشن شد که مردم دو دسته‌اند؛ و در قیامت از صورتشان پیداست. و جملة: لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيةً دلالت دارد که در بهشت یاوه‌گوئی و هرزه درآئی و سخن بیهوده نیست برای کسانیکه در دنیا از این چیزها دوری جویند. و در عَينٌ جَارِيةٌ جنس عَينٌ است نه اینکه مفرد باشد.آیه 17 الی 26
متن آیه:
أَفَلَا ينْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيفَ خُلِقَتْ(الغاشية/17) وَإِلَى السَّمَاءِ كَيفَ رُفِعَتْ(الغاشية/18) وَإِلَى الْجِبَالِ كَيفَ نُصِبَتْ(الغاشية/19) وَإِلَى الْأَرْضِ كَيفَ سُطِحَتْ(الغاشية/20) فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ(الغاشية/21) لَسْتَ عَلَيهِمْ بِمُصَيطِرٍ(الغاشية/22) إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَكَفَرَ(الغاشية/23) فَيعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ(الغاشية/24) إِنَّ إِلَينَا إِيابَهُمْ(الغاشية/25) ثُمَّ إِنَّ عَلَينَا حِسَابَهُمْ(الغاشية/26)
ترجمه: آیا نظر ندارند به شتر که چگونه خلق شده(17) 