خبر بزرگ(2) آن خبری که در آن اختلاف دارند(3) آری بزودی آگاه شوند(4) باز آری بزودی آگاه گردند.(5)
نکات: يتَسَاءَلُونَ بمعنی پرسش دو دسته از یکدگر است به قرینة آیات تهدیدی که فرموده كَلَّا سَيعْلَمُونَ، ملعوم می‌شود مخالفین و مشرکین از خبر بزرگی از یکدیگر سؤال می‌‌کردند، حال آن خبر بزرگ توحید است و یا نبوت رسول خدا(ص) و یا معاد روز قیامت، از آیاتی که در ذیل این آیات آمده معلوم می‌شود پرسش ایشان از قیامت بوده است. و علی بن ابی‌طالب(ع) در صحیفة علویه در دعای روز دوشنبه عرض می‌کند: الحمدلله الذی هدانی للإسلام و أکرمنی بالإیمان و بصرنی فی الدین وشرفنی بالیقین و عرفنی الحق الذی عنه یؤفکون و النبأ العظیم الذی هم فیه مختلفون، از این دعا معلوم می‌شود النَّبَإِ الْعَظِيمِ خود آن حضرت نیست، بلکه او مؤمن به نبأ عظیم است، در این صورت چه قدر نادانند کسانیکه در تفسیر این آیه نوشته‌اند خود آن جناب نبأ عظیم است، دیگر فکر نکرده‌اند این سوره در مکه نازل شده و اهل مکه اختلاف و تسائل از مقام آن حضرت نداشتند تا خدا جواب دهد. و ما در این مورد در جزوه‌ای که پیرامون دعای ندبه نوشتیم توضیح بیشتری داده‌ایم مراجعه شود.آيه 233
متن آيه:
وَالْوَالِدَاتُ يرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَينِ كَامِلَينِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيهِمَا وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا آتَيتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
ترجمه: و مادران فرزندان خود را دو سال کامل شیر می‌دهند، این حکم برای کسی است که بخواهد شیردادن را تمام و کامل گرداند، و روزی زنان شیرده و جامة ایشان به خوبی و به طور متعارف بر پدر است، بر هیچکس تکلیفی بیش از توانائی او نمی‌شود، نه هیچ مادری به خاطر فرزندش زیان ببیند و نه هیچ پدری به خاطر فرزندش، و مانند آن بر وارث است، پس اگر والدین بازگرفتن از شیر را خواستند از روی خوشنودی طرفین و مشورت ایشان باکی نیست، واگر خواستید دایة شیردهی برای فرزندانتان بجوئید بر شما باکی نیست زمانیکه آنچه به خوبی داده‌اید تسلیم کنید، و بترسید از خدا، و بدانید که خدا به آنچه می‌کنید بیناست.(233)
نکات: (يرْضِعْنَ) خبر به معنی انشاء است و دلالت بر أمر دارد، زیرا اگر خبر باشد طبق واقع نیست زیرا هر مادری طفل خودرا شیر نمی‌دهد، و بر مادر این أمر واجب است در جائیکه دایة شیردهی پیدا نشود، و یا پدر استطاعت أجیرگرفتن را نداشته باشد، و خصوصا ارضاع "لبا" بر مادر لازم است، و "لبا" اولین شیری است که پس از تولد طفل به پستان مادر می‌آید، زیرا باعث حیات طفل است، و در غیر موارد مادر أولی از دیگران است برای شیردادن. و (حَوْلَينِ كَامِلَينِ) دلالت دارد که مدت رضاع دو سال است و کاملین اشاره به این است که باید 24 ماه باشد. و جملة: لِمَنْ أَرَادَ ... دلالت دارد که شیر را برای خاطر پدر می‌دهند و أجرت از او می‌گیرند زیرا «من أراد» پدر است، و دلالت دارد که خاتمة رضاع دو سال است، ولذا اگر پس از آن شیر بدهند، حکم رضاع ندارد، وحولین برای مولود شش ماههه 24 ماه است، و باری نه ماهه 21 ماه، زیرا باید أیام حمل و رضاع مجموعا سی‌ماه گردد بدلیل آیة 15 سورة احقاف که فرموده: 
(وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا)(احقاف: 15)
و جملة: لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يتِمَّ... اشاره به این است که رضاع موقوف به خواست پدر است، که دو سال شیر به طفل خود برساند، وواجب نیست. پس اگر والدین با مشورت یکدیگر خواستند، می‌توانند قبل از اتمام دو سال بچه را از شیر باز دارند، البته مصلحت طفل را مراعات کنند. وجملة:وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ... دلالت دارد که پدر باید أجرت رضاع را بدهد، زیرا "علی" برای وجوب است، و خدا پدر را بعنوان «مولود له» ذکر کرده نه به عنوان زوج، زیرا گر پدری مادر طفل را طلاق داد زوج نیت، أما پدر هست، باز باید أجرت را بپردازد. ومولودله اشاره به این است که فرزند منسوب به پدر است. و جملة:رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ  دلالت دارد که پدر باید مخارج مادر طفل را طبق عرف بدهد، یعنی أجره المثل بدهد نه کمتر. و جملة:لَا تُضَارَّ  اگر فعل معلوم باشد معنی چنین می‌شود مادر به فرزند خود ضرر نزند به ترک شیردادن، چه برای لج‌بازی و یا ناسازگاری با پدر طفل، و همچنین پدر به طفل خود ضرر نزند که برای عناد بچه را از مادر جدا نماید، زیرا مادر از هر کسی مهربان تر است. و أما اگر فعل مجهول باشد معنی چنین می‌شود؛ به مادر ضرر نخورد بواسطة فرزندش به اینکه پدر اجرت رضاع را به او ندهد، و همچنین به پدر ضرر نخورد بواسطة طفل که مادر بخاطر مراعات طفل از جماع خودداری کندکه مبادا حامله شود و شیرش کم گردد. و جملة:(لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا) قانونی است کلی که در تمام ابواب فقه جاری است، یعنی هیچ کس مکلف نیست مگر بقدر وسعش، وخدا زیادتر از وسع نخواسته و وسع مقابل ضیق است، یعنی خدا تکلیفی که در آن زحمت و فشار باشد نخواسته، و وسع کمتر از طاقت است، مثلا پیری که طاقت دارد روزه بگیرد ولی در زحمت و فشار واقع می‌شود، خدا از او روزه نخواسته، و فرموده: وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ، و در اینجا این قانون دلالت دارد که نفقه وکسوه‌ای‌ که زوج به مادر طفل می‌دهد باید طبق وسع او باشد و شیردادن مادر نیز باید طبق وسع او باشد. وجملة:(وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ) دلالت دارد که اگر طفل مالی دارد ازمال خودش اجرت رضاعش را بدهند، و  اگر پدراو فوت شده، و طفل مالی ندارد، رضاع با جد و مادر است که وارث اویند، واگر جد و مادر او نیز فوت شده‌اند، سایر ورثه باید طفل را چنانکه گفته شد، شیر او را فراهم نمایند. و جملة:فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ... دلالت دارد که اگر والدین بچه خواستند کمتر از دو سال او را شیر دهند، بایدبه صلاحدید و صواب دید و مشورت و رضایت هر دو باشد که مصلحت طفل کاملا مراعات شود. و جملة:وَإِنْ أَرَدْتُمْ... دلالت دارد که پدر می‌تواند مرضعه‌ای غیر ازمادر بگیرد به شرطی که به فرزند لطمه وارد نشود.آیه 6 الی 16
متن آیه:
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا(النبأ/6) وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا(النبأ/7) وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا(النبأ/8) وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا(النبأ/9) وَجَعَلْنَا اللَّيلَ لِبَاسًا(النبأ/10) وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا(النبأ/11) وَبَنَينَا فَوْقَكُمْ 