َا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ(الذاريات/42) وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ(الذاريات/43) فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ ينْظُرُونَ(الذاريات/44) فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ(الذاريات/45)
ترجمه: و در قصة عاد هنگامی که فرستادیم بر ایشان باد نازا و قاطع نسل را(41) آن باد به چیزی نگذشت و نگذاشت مگر آن که آن را خورد می‌کرد(42) و در قصة ثمود هنگامی که به ایشان گفته شد بهره برید تا مدتی(43) پس از فرمان پروردگارشان سر کشیدند که صاعقه ایشان را گرفت و ایشان با چشم خود نظاره می‌کردند(44) پس نه توانائی برخاستن و گریز داشتند و نه یاوری یافتند(45). 
نکات: قوم عاد آنانند که رسول ایشان حضرت هود(ع) بوده چنانکه در سورة هود مشروحا گذشت. و قوم ثمود رسولشان حضرت صالح(ع) بوده، آن نیز در سورة اعراف و هود و شعراء و سایر سور گذشت. آیه 46 الی 54
متن آیه:
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ(الذاريات/46) وَالسَّمَاءَ بَنَينَاهَا بِأَيدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ(الذاريات/47) وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ(الذاريات/48) وَمِنْ كُلِّ شَيءٍ خَلَقْنَا زَوْجَينِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ(الذاريات/49) فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ(الذاريات/50) وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ(الذاريات/51) كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ(الذاريات/52) أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ(الذاريات/53) فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ(الذاريات/54)
ترجمه: و به یاد آر قوم نوح را که قبل از همه بودند حقا که ایشان قومی نابکار بودند(46) و آسمان را بر افراشتیم بقدرت خودمان و بتحقیق وسعت دهنده می‌باشیم(47) و زمین را بگستردیم و چه نیکو گهواره‌ای مهیا کردیم(48) و از هر چیزی دو فرع نر و ماده آفریدیم تا متذکر حکمت ما شوید(49) پس به سوی خدا فرار کنید (و به او پناه برید) حقا که من برای شما از جانب او ترسانندة آشکارم(50) و با خدای کامل الذات و الصفات خدا و معبود دیگری قرار مدهید زیرا که من برای شما از جانب او ترساننده‌ای آشکارم(51) بدینگونه آنان را که پیش از ایشان بودند رسولی نیامد مگر آن که گفتند ساحر است و یا دیوانه(52) آیا به این کار یکدیگر را سفارش کردند و یا گروهی سرکش بودند(53) پس، از ایشان روبگردان که تو مورد ملامت نیستی(54). 
نکات: جملة: وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ، دلالت دارد بر اینکه فضای آسمان روز به روز در وسعت زیادتر و گشایشی است. و جملة: خَلَقْنَا زَوْجَينِ دلالت دارد که هر چیزی نر و ماده دارد و چنانکه در آیاتی مانند این ذکر شد که این خبر از معجزات قرآن است. و جملة: أَتَوَاصَوْا بِهِ دلالت دارد بر اینگونه مردم گوناگون و امت‌های پیش، همه اصرار در کفر و گمراهی داشته‌اند، گویا یکدیگر را وصیت می‌کرده‌اند بر طریق ضلالت با این که باید یکدیگر را وصیت به حق نمایند نه باطل. آیه 55 الی 60
متن آیه:
وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ(الذاريات/55) وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيعْبُدُونِ(الذاريات/56) مَا أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَنْ يطْعِمُونِ(الذاريات/57) إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ(الذاريات/58) فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يسْتَعْجِلُونِ(الذاريات/59) فَوَيلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يوْمِهِمُ الَّذِي يوعَدُونَ(الذاريات/60)
ترجمه: و تذکر و پند بده زیرا که تذکر سود می‌دهد مؤمنان را(55) و نیافریدیم جن و انس را مگر برای اینکه مرا بندگی کنند(56) از ایشان رزقی نخواستیم و طعامی توقع نداشتیم(57) بتحقیق خدا فقط روزی دهندة صاحب نیروی محکم و اقتدار است(58) باری برای ستمگران سهمی است مانند سهم امثال و اقرانشان، پس عجله و شتاب نکنند(59) باری وای برای آنان که کفر ورزیدند از آن روزی که ایشان وعده داده می‌شوند(60). 
نکات: چون رسول خدا(ص) خسته و ملول شد خدا فرمود ایشان را رها کن که تو مورد ملامت نیستی و این سخن موجب می‌شد که رسول خدا(ص) از رسالت دست بر دارد، و لذا در آیة 55 به او خطاب شده که اگر سخن تو برای کافرین سود ندارد برای مؤمنین نافع است باز از تذکر خودداری مکن. و جملة: إِلَّا لِيعْبُدُونِ دلالت دارد که حق‌تعالی تمام افراد جن و انس را برای سعادت آفریده و کسی را شقی نیافریده است. و جملة: مَا أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ.... دلالت دارد که حق‌تعالی از خلق خود سودی نخواسته و احتیاجی ندارد و بلکه صرفا برای ایصال فیض و کرم و بدون عوض ایشان را به وجود آورده است. 
من نکردم خلق تا سودی کنم
		بلکه تا بر بندگان جودی کنم

ای که خاک تیره را تو جان دهی
		عقل و حس و روزی و ایمان دهی

ای که خاک شوره را تو نان کنی
		وی که نان مرده را تو جان کنی

ای مبدل کرده خاکی را به زر
		خاک دیگر را نموده بوالبشر

کار تو تبدیل اعیان و عطا
		کار ما سهو است و نسیان و خطا

ای که جان خیره را رهبر کنی
		وی که بیره را تو پیغمبر کنی

شکر از نی میوه از چوب آوری
		از منی مرده بت خوب آوری

گل ز گل صفوت ز دل پیدا کنی
		پیه را بخشی ضیاء و روشنی<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1590.txt">آيه 10-1 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1591.txt">آیه 16-11 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1592.txt">آيه 23-17 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1593.txt">آيه 29-24 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1594.txt">آیه 35-30 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1595.txt">آيه 41-36 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1596.txt">آيه 47-42 (الطور)</a><a class="text" href="w:text:1597.txt">آيه 49-48 (الطور)</a></body></html>آيه 204 الي 207
متن آيه:
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَيشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ(البقرة/204) وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيفْسِدَ فِيهَا وَيهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يحِبُّ الْفَسَادَ(البقرة/205) وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ(البقرة/206) وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ(البقرة/207)
ترجمه: و بعضی از مردم چنان است که گفتار او در زندگی دنیا تو را به عجب آورد و تو را خوش آید و بر آنچه در دل دارد خدا را شاهدی گیرد وحال آنکه او سخت‌ترین دشمن است(204) و چون از نزد تو برود (و یا به ریاست برسد) برای افساد در زمین بکوشد و زراعت و نسل را از بین ببرد و خدا فساد را دوست نمی‌دارد(205) و چون به او گفته شود از خدا بترس او را عزت و تکبر برانگیزاند، پس دوزخ او را کافی و بد آرامگاهی