َهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ(محمد/28)
ترجمه: آیا تدبر در قرآن نمی‌کنند و یا بر دلها قفل‌هائی است(24) محققا کسانی که برگشتند بر عقب خود و مرتد شدند پس از آن که هدایت برای ایشان روشن گردیده شیطان بیاراسته برای ایشان و آرزویشان را دراز کرده(25) این ارتدادشان برای این است که ایشان به منافقان دیگر که خوششان نیامده آنچه را خدا نازل کرده، گفتند: ما شما را در بعضی از امور اطاعت خواهیم کرد و خدا پنهان نمودن ایشان را می‌داند(26) پس چگونه باشند وقتی که ملائکه قبض روحشان کرده بصورت‌های ایشان و پشت‌های ایشان می‌زنند(27) این عذاب بواسطة این است که ایشان پیروی کردند آنچه مایة غضب خدا بود و رضایت او را مکروه داشتند پس خدا اعمالشان را ضایع ساخت(28). 
نکات: أَفَلَا يتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ... استفهام توبیخی است که خدا سرزنش کرده ایشان را برای عدم تدبر در قرآن، شیخ طبرسی در تفسیر این آیه می‌گویند: تدبر در قرآن واجب است. و این آیه رد می‌کند قول کسانی را که می‌گویند: حدیث امام باید آیة قرآن را تفسیر کند، زیرا خدا بر منافقین و کفاری که امام و رسولی را قبول نداشتند تدبر قرآن را لازم دانسته است. و حقیقتا قرآن بدون حدیث امام فهمیده می‌شود. و جملة: أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا، دلالت دارد که هر کس تدبر در قرآن نکند و یا قرآن را نفهمد قفل کفر و نفاق بر دل او زده شده. و جملة:كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ، دلالت دارد که هر کس از آیات قرآن کراهت داشته باشد منافق و یا کافر است. آیه 29 الی 32
متن آیه:
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ(محمد/29) وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَينَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ(محمد/30) وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ(محمد/31) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَينَ لَهُمُ الْهُدَى لَنْ يضُرُّوا اللَّهَ شَيئًا وَسَيحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ(محمد/32)
ترجمه: آیا آنان که در قلوبشان مرضی است خیال کرده‌اند که خدا کینه‌هاشان را آشکار نمی‌کند(29) و اگر بخواهیم ایشان را به تو می‌نمودیم پس البته تو ایشان را بسیمایشان شناخته بودی و ایشان را البته در آهنگ گفتارشان می‌شناختی و خدا می‌داند اعمال شما را(30) و شما را البته می‌آزمائیم تا بدانیم مجاهدین از شما و صابرین را و می‌آزمائیم اخبارتان را(31) محققا کسانی که کافر شده و بازداشتند از راه خدا و مخالفت با رسول کردند پس از آن که هدایت برایشان روشن گردیده به هیچ وجه به خدا زیان نمی‌رسانند و بزودی اعمال ایشان هدر می‌شود(32). 
نکات: جملة: وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَينَاكَهُمْ، لو برای امتناع است یعنی محال است منافقین را به تو ارائه دهیم، و کلمة بِسِيمَاهُمْ دلالت دارد که اگر می‌خواستیم در صورتشان می‌نوشتیم این منافق است و یا مسخشان می‌کردیم و یا نشانه‌ای می‌گذاشتیم، ولی خدا چون ستار است نه کشاف العیوب این کار را نکرده. از اینجا معلوم می‌شود که رسول خدا(ص) بسیاری از منافقین را نمی‌شناخته. پس آن مردم نادانی که می‌گویند: رسول خدا(ص) همه چیز را می‌داند و بحال هر کسی مطلع است از این آیات بی‌خبرند. رسول خدا(ص) منافقین زمان خود را نمی‌شناخته چه برسد باینکه مردم هر زمانی را بشناسد، بهر حال مردم زمان ما عقائدشان تماما بر خلاف قرآن است. و لذا بعضی از افراد را بی‌جهت متهم به نفاق می‌کنند با اینکه بنده‌شناس فقط خداست. آیه 33 الی 36
متن آیه:
يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ(محمد/33) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ(محمد/34) فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ(محمد/35) إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ(محمد/36)
ترجمه: ای مؤمنین خدا را اطاعت کنید و این رسول را اطاعت کنید و کارهای خود را باطل مکنید(33) محققا کسانی که کافر شدند و از راه خدا باز داشتند سپس مردند در حال کفر پس هرگز خدا ایشان را نمی‌آمرزد(34) پس سستی مکنید و مخوانید به صلح در حالی که شما برترید و خدا با شماست و اجر اعمالتان را کم نمی‌کند(35) همانا زندگی دنیا بازیچه و سرگرمی است و اگر مؤمن باشید و پرهیزگاری کنید خدا اجرهای شما را می‌دهد و اموالتان را نمی‌خواهد(36). 
نکات: جملة: وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ دلالت دارد بر عدم جواز ابطال عمل، پس تا ممکن است انسان نباید عمل خود را باطل سازد چه نماز و چه روزه و چه جهاد و چه کارهای دیگر. و جملة: ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ.... دلالت دارد بر اینکه مناط سعادت و شقاوت زمان مردن است، اگر کسی بحال کفر بمیرد قابل آمرزش نیست ولی اگر بحال ایمان بمیرد قابل آمرزش است. آیه 37 الی 38
متن آیه:
إِنْ يسْأَلْكُمُوهَا فَيحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ(محمد/37) هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يبْخَلُ وَمَنْ يبْخَلْ فَإِنَّمَا يبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ وَاللَّهُ الْغَنِي وَأَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيرَكُمْ ثُمَّ لَا يكُونُوا أَمْثَالَكُمْ(محمد/38)
ترجمه: اگر خدا اموالتان را بخواهد و به شما اصرار کند بخل می‌کنید و بیرون می‌آورد کینه‌هاتان را(37) آگاه باشید که شما آنان هستید که دعوت می‌شوید برای اینکه انفاق در راه خدا کنید پس بعضی از شما بخل می‌کند و هر کس بخل کند همانا از خودش بخل کرده و دریغ نموده و خدا بی‌نیاز است و شمائید محتاجان و اگر روبگردانید خدا بدل شما می‌آورد قومی را غیر شما بجای شما که مانند شما نباشند(38). 
نکات: این آیات وقتی نازل شده که هنوز آیات زکات و گرفتن آن واجب نشده بود و خدا خبر می‌دهد که همین شمائید که بزودی دعوت می‌شوید برای دادن زکات و بعضی از شما بخل خواهند کرد و بر ضرر او خواهد بود چون خدا احتیاجی ندارد و اگر رسول او مأمور أخذ مال شود شما بدتان می‌آید و کینة او را در دل می‌گیرید در حالی که تمام شما محتاجید و از خود چیزی ندارید و مصرف زکات نیز خود شمائید.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1550.txt">آيه 3-1 (الفتح)</a><a class="text" href="w:text:1551.txt">آيه 6-4 (الفتح)</a><a class="text" href="w:text:1552.txt">آيه 9-7 (الفتح)</a><a class="text" href="w:text:1553.txt">آيه 12-10 (الفتح)</a><a c