دَينَا مُحْضَرُونَ(يس/53) فَالْيوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ(يس/54)
ترجمه: و دمیده شد در صور پس ناگهان ایشان از قبرها به سوی پروردگارشان می‌شتابند(51) گویند: ای وای بر ما چه کس ما را از خوابگاهمان برانگیخت، این است آنچه خدای رحمن وعده داده بود و پیامبران راست گفتند(52) نبوده مگر یک صیحه که ناگاه تماما نزد ما احضار شده‌اند(53) پس آن روز به کسی هیچ ستمی نشود و جزا داده نشوید مگر طبق آنچه می‌کرده‌اید(54). 
نکات: مقصود از وَنُفِخَ فِي الصُّورِ  در این آیه نفخ ثانی است که برای احضار نزد حکم پروردگار است. و جملة: لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ... دلالت دارد که تشکیل این محکمه برای اقامة عدل و احقاق حق و جزای عمل است. وَلَا تُجْزَوْنَ.... دلالت دارد که جزای عمل طبق عمل است. آیه 55 الی 58
متن آیه:
إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ(يس/55) هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ(يس/56) لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُمْ مَا يدَّعُونَ(يس/57) سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ(يس/58)
ترجمه: حقا که اهل بهشت در آن روز در شغلی خوشند(55) ایشان و جفت‌هایشان در سایه بر تخت‌های آراسته تکیه زده‌اند(56) و برای ایشان در آنجا میوه و برایشان موجود است آنچه بخواهند(57) سلام گفتاری است از پروردگار رحیم(58). 
نکات: از این آیات استفاده می‌شود که اهل بهشت از هر جهت آسوده و متنعم می‌باشند، چه از جهت فکری و چه از جهت بهره بردن جسمی، از جهت مکان بر تخت‌های آراسته، و از جهت تنها نبودن هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ، و از جهت خوراک لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ.... و هکذا.. از تمام جهات در آسایشند. اللهم ارزقنا. و مقصود از سَلَامٌ قَوْلًا این است که سلامتی و خواستة ایشان از فرمان خدا است. آيه 148 الي 150
متن آيه:
وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيرَاتِ أَينَ مَا تَكُونُوا يأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(البقرة/148) وَمِنْ حَيثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ(البقرة/149) وَمِنْ حَيثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ(البقرة/150)
ترجمه: و برای هر أمتی جهتی است که بدان توجه دارند، پس شما بشتابید به خیرات که هر جا باشیدخدا شما را می‌آورد و جمع می‌کند زیرا خدا بر هر چیز تواناست(148) و از هر جا بیرون آمدی روی خود را بگردان به جانب مسجدالحرام، و به راستی که این حقیقتی است از أمر پروردگارت و خدا از آنچه می‌کنید غافل نیست (149) و از هر جا بیرون آمدی پس روی خود را به طرف مسجدالحرام کن، و هر جا بودید رو کنید به طرف آن، برای اینکه مردم را حجتی بر شما نباشد مگر ستمگران آنان پس از ایشان نترسید واز من بترسید و برای آنکه نعمتم را بر شما تمام کنم و شاید شما راه یابید.(150)
نکات: در این آیات تأکیداتی شده برای توجه به مسجدالحرام در حال عبادت، برای اینکه مسلمین در مقابل سه دسته از شکاکین واقع شده بودند مشرکین و یهودیان و منافقین، که می‌‌گفتند محمد خود در أمر دین متحیر است، گاهی به این سو، گاهی به آن سو رو می‌کند، عده‌ای می‌گفتند محمد می‌خواهد بدین قوم خود یعنی شرک برگردد، و همچنین هر کس سخنی می‌گفت، و لذا خدا برای دلداری و بستن راه تردید بر مسلمین گاهی به أمر خصوصی و گاهی به أمر عمومی مسلمین را وادار کرده، که نعمت خود را بر مسلمین تمام و زبان بدگویان را قطع کند، و قبلة اجدادی خود را که موجب دلخوشی و وحدت و منافع ایشان است قطعی بدانند، و بگونگوها موجب تردیدشان نگردد، زیرا هر قدر دشمن بیشتر اشکال‌تراشی کند انسان باید برای تحکیم حق و روشنی آن بیشتر مقاومت کند.آیه 59 الی 64
متن آیه:
وَامْتَازُوا الْيوْمَ أَيهَا الْمُجْرِمُونَ(يس/59) أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ(يس/60) وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ(يس/61) وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ(يس/62) هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ(يس/63) اصْلَوْهَا الْيوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ(يس/64)
ترجمه: و ای گناهکاران امروز از یکدیگر جدا شوید(59) آیا به سوی شما پیمان نفرستادیم ای فرزندان آدم که شیطان را نپرستید زیرا او برای شما دشمنی آشکار است(60) و اینکه مرا بپرستید راه راست این است(61) و حقیقتا از شما گروهی بسیار را گمراه کرد پس آیا به عقل در نیافته بودید(62) این است دوزخی که وعده داده می‌شدید(63) امروز به آن در آئید بمقابل آنچه کفر می‌ورزیدید(64). 
نکات: جملة: وَامْتَازُوا الْيوْمَ ... دلالت دارد بر جدا شدن مجرمین از یکدیگر بحسب ظاهر آیه. و مقصود آیه این است که هر یک از مجرمین از دیگری فردا فرد رسیدگی و عقاب می‌شوند و ممکنست جدا شدن ایشان از مؤمنین باشد و این معنی ظاهرتر است. و جملة: أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيكُمْ .... دلالت دارد که حق‌تعالی با بندگان پیمان عبودیت و اطاعت بسته و از ایشان پیمان گرفته. اما کی و کجا و چگونه؟ پس باید دانسته شود این پیمان، پیمان فطری و عقلی است چنانکه جملة أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ به آن اشاره دارد. و ممکن است گفته شود: مقصود از پیمان، پیمانی است که بتوسط انبیا از مردم دنیا گرفته شده بقرینة إِلَيكُمْ و گرنه باید عهدناکم باشد. آیه 65 الی 67
متن آیه:
الْيوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يكْسِبُونَ(يس/65) وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْينِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يبْصِرُونَ(يس/66) وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيا وَلَا يرْجِعُونَ(يس/67)
ترجمه: امروز بر دهانهاشان مهر می‌زنیم و دستهاشان با ما سخن گویند و پاهاشان گواهی دهند به آنچه کسب می‌کرده‌اند(65) و اگر خواهیم بر چشمانشان قلم محو می‌کشیم پس به آن راه که سبقت گرفته‌اند کجا می‌بینند(66) و اگر بخواهیم هر آینه ایشان را بر همان جایشان مسخ کنیم پس نه به رفتن توانا باشند و نه برگردند(67). 
نکات: یکی از مراحل و توقفگاه‌های قیامت جائی است که دست و پا را خدا به سخن آورد و زبان را لال کند، اما در مراحل دیگر با زبان سخن گویند، همان قدرتی که زبان را نطق داده می‌تواند گاهی به دست و پا قدرت سخن بدهد و چشم را از کار بیندازد، چنانکه پس ا