 یکی از دو معنی ترجمه کرد: 
اول: بمعنی عموم و همة افراد و مردم کشورهای جهان چنانکه ذکر شد. 
دوم: آنکه كَافَّةً از مادة کف باشد، یعنی ما تو را نفرستادیم جز برای آنکه باز داری مردم را از کفر و فسق. و آیات 31 تا 32 دلالت دارد بر منع پیروی از بزرگان و منع تقلید ایشان، خصوصا در عقائد. و بهمین جهت روز قیامت بزرگان و هم پیروان ایشان مورد مؤاخذه و عذاب می‌شوند و عذر پیروان پذیرفته نخواهد شد بصریح آیات مذکوره.آیه 34 الی 37
متن آیه:
وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ(سبأ/34) وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ(سبأ/35) قُلْ إِنَّ رَبِّي يبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يشَاءُ وَيقْدِرُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يعْلَمُونَ(سبأ/36) وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفَى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ(سبأ/37)
ترجمه: و در هیچ قریه‌ای بیم‌دهنده‌ای نفرستادیم مگر متنعمین آنان گفتند که ما به آئینی که مأمور ابلاغ آن هستید کافریم(34) و گفتند: ما اموال و اولاد بیشتری داریم و معذب نخواهیم شد(35) بگو محققا پروردگارم روزی هر که را بخواهد وسعت دهد یا تنگ گیرد ولیکن بیشتر مردم نمی‌دانند(36) و اموال و اولادتان چیزی نیست که شما را نزد ما تقربی دهد مگر آنکه ایمان آورده و عملی شایسته نماید که آنان دو برابر پاداش دارند بمقابل آنچه کرده‌اند و همانان در غرفه‌های بهشت ایمنند(37). 
نکات: استدلال کفار و بزرگان اهل باطل به قیاس می‌باشد که چون ما در دنیا مال و فرزندان بیشتری داریم پس مورد لطف خدا بوده و در آخرت نیز مورد لطف بوده و معذب نخواهیم شد. حق‌تعالی در این آیات جواب داده که مال و اولاد موجب تقرب نیست زیرا خدا به هر که بخواهد چه کفار و چه مؤمن مال و اولاد می‌دهد و این دلیل تقرب نیست بلکه ایمان و عمل صالح موجب تقرب است. آیه 38 الی 39
متن آیه:
وَالَّذِينَ يسْعَوْنَ فِي آياتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ(سبأ/38) قُلْ إِنَّ رَبِّي يبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيءٍ فَهُوَ يخْلِفُهُ وَهُوَ خَيرُ الرَّازِقِينَ(سبأ/39)
ترجمه: و کسانی که دربارة فرار از آیات ما می‌کوشند و قصد عجز ما دارند آنان در عذاب ما حاضر شدگانند(38) بگو پروردگارم روزی هر که از بندگانش را خواهد وسعت دهد و یا تنگ گیرد و هر چیزی که انفاق کنید او جایش می‌گذارد و اوست بهترین روزی دهندگان(39). 
نکات: مقصود از جملة وَالَّذِينَ يسْعَوْنَ فِي آياتِنَا این است سعی در ابطال آیات و یا سعی در فرار از آن دارند، و مراد از مُعَاجِزِينَ این است که می‌خواهند خدا و رسول او را عاجز کنند و مردم را باز دارند و یا از عذاب خدا فرار کنند. و جملة فَهُوَ يخْلِفُهُ دلالت دارد که انسان هر قدر انفاق کند خدا جبران می‌کند و بجای مالی که داده مال دیگری برای او می‌رساند، رسول خدا(ص) فرمود: خدا را ملکی است که هر شب ندا می‌کند لدوا للموت و ابنوا للخراب، و ملک دیگر ندا می‌کند اللهم هب للمنفق خلفا و دیگری می‌گوید هب للممسک تلفا. و خدا خَيرُ الرَّازِقِينَ است از جهاتی که در سورة حج آیة 58 بیان شد. آیه 40 الی 42
متن آیه:
وَيوْمَ يحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاءِ إِياكُمْ كَانُوا يعْبُدُونَ(سبأ/40) قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِينَا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كَانُوا يعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ(سبأ/41) فَالْيوْمَ لَا يمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ(سبأ/42)
ترجمه: و روزی که همه را محشور می‌کند آنگاه به فرشتگان می‌گویند آیا اینان شما را عبادت می‌کردند(40) گویند: تسبیح تو می‌کنیم تو منزهی توئی ولی ما نه ایشان، بلکه جن را عبادت می‌کردند و بیشترشان به دیوان گرویده بودند(41) پس امروز برای یکدیگر نفع و ضرری را مالک نیستید و به کسانی که ستم کرده‌اند گوئیم عذاب آتشی را که تکذیب به آن می‌کردید بچشید(42). 
نکات: سؤال از ملائکه برای تقریع و سرزنش کفاری است که با دعای خود فرشتگان را میپرستیدند. و مقصود از جن محتمل است شیطان باشد که از جن است و مردم به وساوس او گوش می‌دادند و او را اطاعت می‌کردند، و اطاعت بدون مدرک حکم عبادت را دارد چنانکه در آیة 31 سورة توبه گذشت. آیه 43 الی 45
متن آیه:
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيهِمْ آياتُنَا بَينَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يرِيدُ أَنْ يصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ(سبأ/43) وَمَا آتَينَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ(سبأ/44) وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَينَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيفَ كَانَ نَكِيرِ(سبأ/45)
ترجمه: و چون آیات روشن ما بر ایشان تلاوت شود گویند این نیست مگر مردی که می‌خواهد از خدایانی که پدرانتان می‌پرستیدند منحرفتان کند و گویند این جز دروغی پرداخت شده نیست و آنان که کافرند دربارة حق وقتی آیدشان گویند این جز سحر آشکاری نیست(43) و ایشان را کتاب‌هائی که بخوانند ندادیم و پیش از تو سوی ایشان بیم‌دهنده‌ای نفرستادیم(44) و آنان که پیش از ایشان بودند تکذیب کردند و اینان به ده یک آنچه به آنان دادیم نرسیدند پس رسولان مرا تکذیب کردند پس انکار و تعرض من چگونه بود(45). 
نکات: این آیات برای تسلی و استقامت رسول خدا(ص) نازل شده که اگر مشرکین قومت تکذیب می‌کنند تمام رسولان قبلی را تکذیب کردند با اینکه قوم تو کتابی و رسولی نداشته و به ده یک نیرو و قدرت مردم گذشته نرسیده‌اند و خدا مردم گذشته را چگونه هلاک کرد و چگونه متعرضشان گردید. آیه 46 الی 49
متن آیه:
قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَينَ يدَي عَذَابٍ شَدِيدٍ(سبأ/46) قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِي إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ شَهِيدٌ(سبأ/47) قُلْ إِنَّ رَبِّي يقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيوبِ(سبأ/48) قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يعِيدُ(سبأ/49)
ترجمه: بگو همانا من شما را به یک اندرز پند می‌دهم که دو دو و یک یک برای خدا