 از آن بجا نیاوردیم .
و نیز امام احمد بن حنبل در «مسند»  خبر أبی نضره را به طریق دیگری نقل نمود و نیز، دو روایت دیگر هم می گوید از جابر که درجای دیگر گفته است :
«کنا نستمتع بالقیضة من التمر و الدقیق علی عهد رسول الله و ابوبکر حتی نهی عمر فی شان عمر و بن حریث »
ما در زمان رسول الله و ابی بکر متعه می کردیم به قبضه ای از خرما و گندم خورد شده و  آرد تا آنکه عمر نهی کرد دربارۀ عمرو بن حریث .
جواب ما :
  ما که منکر حلال یودن صیغه در آغاز نیستیم . منتهی ! آن را رسول حرام کرد. اما همۀ اصحاب هر اعلان رسول را نمی دانستند. جابر این را نمی دانست و روزی که آمد از طریق عمر فهمید که این عمل را (صیغه) رسول الله حرام نموده است . این جواب احادیثی  است که از جابر آورده ای . 
اما این حدیث ها  را ببین :
«فقد أخرج مسلم في صحيحه عن الربيع بن سبرة الجهني أن أباه حدَّثه، أنه كان مع رسول الله « يا أيها الناس إني قد كنت أذنتُ لكم في الاستمتاع من النساء، وإن الله قد حرَّم ذلك إلى يوم القيامة، فمن كان عنده منهنَّ شيء فليخلِّ سبيله ولا تأخذوا مما آتيتموهن شيئاً» (مسلم/ رقم1406)
ربیع جهنی از پدرش نقل می کند: او از رسول الله شنید که فرمود :
ای مردم ، من به شما اجازۀ صیغه داده بودم و بدرستی که الله حرامش کرده است تا روز قیامت و هرکس زن صیغه ای دارد رهایش کند و اگر پولی به آنها داده اید، پس نگیرید.
«وأخرج البخاري ومسلم في صحيحيهما عن الزهري عن الحسن بن محمد ابن علي، وأخوه عبد الله عن أبيهما أن علياً رضي الله عنه قال لابن عباس: إن النبي ( نهى عن المتعة، وعن لحوم الحمر الأهلية زمن خيبر» 
( البخاري/ رقم4825)
علی (رضی الله عنه) به ابن عباس گفت: رسول الله (صلی الله علیه و سلم) در روز فتح خیبر متعه و گوشت خران اهلی را منع کرد.
«وقد قال علي بن أبي طالب لمن كان يجيز متعة النساء «إنك لرجل تائه. ألم تعلم أن النبي ( حرم عنها يوم خيبر؟» (رواه مسلم)
و علی به مردی  که در قانون حرام بودن صیغه چون و چرا میکرد فرمود: تو مرد سرگردانی هستی. آیا نمی دانی که رسول الله روز خیبر آن را حرام کرد.
ای داعی شیاد 
با این همه روایات آیا باز از زبان ما  می گویی که عمر متعه را منع کرده است؟ آیا باز هم نصف احادیث را می نویسی ؟
 آیا باز هم به روایات ساختگی مراجعه می کنی ؟ باز هم می گویی: در بخاری آمده است که متعه جایز است؟ مگر از اهل سنت روایت نمی آوری؟ خب ، اهل سنت به یک صدا متعه را حرام می دانند و می گویند: آن را رسول الله حرام کرده است. آیا تو کتابهای ما را از ما بهتر می فهمی ؟! 
  البته در ظاهر، اگر صیغه حلال بود، این به نفع ما هم بود !! ما که مذاهب مختلف در درون اهل سنت داریم  و بعضی ها گمراهند،حتی یک نفر هم مانند تو روایات را معنی نکرده است در حالی که اگر راهی بود گمراهان سنی نیز، مانند تو با استفاده از احادیث مبهم ، صیغه را حلال می کردند مثل شیر مادر ! و مانند شما از متاع دنیا بهره می بردند .
بازنگویی که الله چرا جهنم را خلق کرد خب برای امثال شماهاست  این جهنم سوزان
ادعای 385- آیۀ «فما استمتعتم به منهن» یک «الی  اجل مسمی» هم دارد
  علاوه بر این اخبار ، عده ای از اصحاب مانند ابی بن کعب و ابن عباس و عبدالله بن مسعود و سعید بن جبیر و سدی ، آیۀ متعه را به این طریق قرائت نموده اند .
« فما استمتعتم به منهن الی اجل مسمی» 
پس از این که بهره مند شدید از آنها ( یعنی، متعه نمودید ) و تمتع از آنها برداشتید تا زمانی که ( ضمن العقد) معین نمودید .
  جار الله زمخشری در «کشاف» از ابن عباس به طریق ارسال مسلمات نقل نموده است و نیز، محمد بن جریر طبری در «تفسیر کبیر» ذیل همین آیه و امام فخر رازی در «تفسیر مفایح الغیب»  ذیل آیۀ شریفه و امام نووی در نکاح المتعه از شرح صحیح مسلم  نقل می نمایند: قول قاضی عیاض را از مازری که عبدالله بن مسعود      ( کاتب الوجی ) آیه را چنین قرائت می نمود :
«فما استمتعتم به منهن الی اجل مسمی »
و امام فخر پس از نقل قول ابی بن کعب و ابن عباس گفته است: «و الامة ما انکروا علیهما فی هذه القراءة فکان ذلک اجماعا علی صحة ما ذکرنا»
امت انکار ننمودند این دو نفر را بر نقل این نوع از قرائت .پس اجماع وارد است بر صحت آنچه ما ذکر نمودیم .
آنگاه در ورق بعد جواب گوید :
« فان تلک القراءة لا تدل الا  الا علی ان المتعة کانت مشروعة و نحن لا ننازع فیه» 
این نوع از قرائت دلالت ندارد مگر بر مشروعیت متعه ( در زمان رسول الله ص ) و ما نزاعی در این باب نداریم . ( که در زمان رسول الله مشروع بود ) منتها می گوییم که نسخ گردید …   
جواب ما :
  در قران فعلی که این طور ننوشته است. شما قرآن را قبول ندارید !؟
این که گفتی نه قرائت سبعه است نه قرائت دهگانه ! من نمی دانم از کجا آوردی؛ اما می دانم که قرآن تحریف نشد و در ظاهر ، شما شیعه ها هم همین را می گویید .
پس چرا مثل غریق به هر چیزی چنگ زدی !!

ادعای 386 - امام مالک و بزرگان صحابه ، صیغه را حلال می دانستند …   
جواب ما :
  آدم دروغگو کم حافظه است! گفتی که عمر صیغه را منع کرد و مردم قبول کردند. حالا می گویی: آدم مهمی مثل امام مالک قبول نکرد ! اگر این طور است، پس چرا مالکی ها صیغه را زنا می دانند ؟!
تمام سنی ها در طول تاریخ صیغه را حرام دانسته اند . اگر ابن صباغ مالکی یا زمخشری به قول تو امام زمخشری آن را حلال می دانند، به این دلیل است که سنی نیستند و تو آنها را سنی جا می زنی ! 
امام زمخشری ، همان کسی است که در صفحه 523 کتاب تو شعری سروده است و در آن ، اهل سنت را متهم کرده است که ازدواج با دختر خود را حلال می دانند !
آیا او باز هم سنی است ؟! 
پس عبدالرحمن بن ملجم مرادی هم، یک آیت الله شیعه است!آری با این که حضرت علی را کشته است! آیت الله و مجتهد در مذهب شیعه است ناراحت نشو ! 
ادعای387 - زن صیغه ای تمام حقوق زن دایم را دارا می باشد     …   
به او ایراد گرفتند که این ازدواج موقت چرا نام ازدواج بر آن نهاده شده است در حالی که در آن نه ارث هست نه عده نه طلاق و نه نفقه ! پاسخ داد :
  اول، معلوم نیست که ارث از لوازم ثابت ازدواج باشد یا نه . چه بسیار زنان هستند که با علاقه زوجیت ارث از شوهر نمی برند؛ مانند زوجه کتابیه و ناشزه و قائلۀ زوج خود که با وجود صدق اسم زوجه از ارث ممنوع است .
دوم، ممنوع بودن زن متعه از حق الارث هم به طور قطع معلوم نیست؛ چون فتاوی فقهاء دربارۀ آنها مختلف است؛ چنانکه فتاوی فقهای شما هم در احکام مختلف است .
  و اما راجع به اخباری که فرمودید: نقل گردیده است. گمان می کنم که متأخرین از زمان صحابه و تابعین، برای تصحیح و تقویت قول خلیفه عمر احادیثی وضع کردند و انتشار دادند والا مطلب به قدری واضح و آشکار است که احتیاج به توضیح و رد ندارد و غیر از قول خلیفه عمر بن الخطاب سند صحیح و دلیل کاملی بر ابطال متعه و حرام بودن آن در دست ندارید . اگر ارث نمی برد و نفقه ندارد، تعجبی ندارد؛ چون زن نافرمان اهل کتاب هم ارث و نفقه نمی گیرد !!
جواب ما :
  می گوییم: چرا زن فرمانبردار را با زن ناشزه و سرکش مقایسه م