ت و راضی اش کرد !؟ 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:222.txt">ادعای181 - رقتار علی با عایشه بعد از جمل نشانۀ مهربانی اوست</a><a class="text" href="w:text:223.txt">ادعای182 - معاویه در صفین لشکر علی را از آب منع کرد و علی  برعکس عمل کرد</a><a class="text" href="w:text:224.txt">ادعای183 - آیۀ  «والذین معه» در حق علی است ، هرچند که ضمیر جمع باشد </a><a class="text" href="w:text:225.txt">ادعای 184 - آیۀ «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ» در حق علی نازل شد</a><a class="text" href="w:text:226.txt">ادعای 185 - سنی می گوید: آیۀ ولایت درحق علی است</a><a class="text" href="w:text:227.txt">ادعای 186 - زکات دادن در حال رکوع جایز است</a><a class="text" href="w:text:228.txt">ادعای 187 - عمر به رسالت حضرت محمد شک کرد</a><a class="text" href="w:text:229.txt">ادعای 188 - حضرت محمد و علی یک روح در دو بدن بودند</a><a class="text" href="w:text:230.txt">ادعای 189 - آیۀ مباهله دلیلی است بر این که پیامبر و علی یک روح بودند در دو بدن</a><a class="text" href="w:text:231.txt">ادعای 190 - شواهدی از اخبار در اتحاد روحی پیغمبر و علی از اهل سنت</a></body></html>ادعای181 - رقتار علی با عایشه بعد از جمل نشانۀ مهربانی اوست
  بالاتر از همه ، رفتار آن حضرت با ام المؤمنین عایشه بود که عقول عقلاء را محو گردانید. در صورتی که فتنه انگیزی او در اول خلافت و قیام کردن در مقابل آن حضرت و بد گویی های بسیار که نسبت به آن حضرت نمود، آدمی را چنان عصبانی می کند که اگر به او دست پیدا کند دمار از روزگارش برآورد و به اشدّ مجازات برساند؛ اما وقتی آن حضرت بر او غالب آمد، کوچک ترین اهانتی هم به او ننمود ...  
جواب ما:
خب شما چرا اهانت می کنید؟ اگر پیرو علی هستید، چرا اهانت می کنید؟!
  قبول نداریم که عایشه فتنه انگیزی کرد، فتنه انگیزی را پیشینیان تو کردند که اصحاب  را رو در روی یکدیگر قرار دادند . حالا هم شما تمامش نمیکنید و نسل در نسل ادامه داده و می دهید ... تا امروز که  خودت می گویی: علی کوچک ترین اهانتی نکرد. آیا شما هم اهانت نمی کنید؟ آیا شما پیرو علی هستید ؟

ادعای182 - معاویه در صفین لشکر علی را از آب منع کرد و علی  برعکس عمل کرد
  در جنگ صفین لشکر معاویه زودتر رسید و رود فرات را تصرف نمودند و دوازده هزار مرد جنگی برای حفاظت فرات قرار دادند. وقتی اردوی امیر المؤمنین رسید، مردان معاویه مانع برداشتن آب شدند .
حضرت برای معاویه پیغام دادند: ما به این جا نیامده ایم که بر سر آب جنگ کنیم، دستور دهید مانع آب نشوند و هر دو لشکر آزادانه آب بردارند. معاویه گفت: هر گز آب نمی دهم تا علی با لشکرش از تشنگی جان بدهند .
وقتی حضرت این جواب را شنید، مالک اشتر را امر فرمود تا با یک عده سوار به یک حمله، لشکر معاویه را پرا کنده و فرات را تصرف نمایند .
وقتی به آب رسیدند، اصحاب عرض کردند: یا امیر المؤمنین، اجازه بفرمایید ما تلافی نماییم و آب را از آنها منع نماییم تا از تشنگی هلاک شوند و  جنگ زودتر خاتمه پیدا کند. حضرت فرمودند: به خدا قسم با آنها معاملۀ به مثل نمی کنم؛ از اطراف فرات دور شوید ...   
جواب ما:
  این مرد، دروغ گفتن بلد نیست! مگر رود فرات حوض بود که معاویه جلویش را بندد ! فرات یک رود طویل است که با کمی عقب نشینی می توانست در سمت پایین یا بالای رود به ساحل رود و به آب برسد !
لشکر معاویه تمام ساحل فرات از خلیج تا کوههای ترکیه را که در اختیار نداشت ! در ضمن، جنگ صفین در منطقۀ جلگه بود ! با کندن زمین به آب می رسیدند؛ در صحرای بی آب و علف که نبودند. 
آیا دشمن را از آب محروم نکردن تا مومنان را بکشد، کاری عاقلانه است ؟! هرگز نیست. آیا خون مومنان لشکر علی از تشنگی لشکریان معاویه کم اهمیت تر بود ؟! 
می گوید:
  پس اگر دقیق و منصفانه بنگرید،تصدیق خواهید کرد که معنای آیۀ شریفه چنین می شود: «محمد رسول الله» مبتداء «و الذین معه» معطوف بر مبتدا و خبر آن و آنچه بعد از آن است خبر بعد از خبر و همه، صفات یک نفر است. 
جواب ما:
یا ایها العرب، بدانید که «و الذین»  معنایش «و کسی که» است. دیگر «و الذین» را ضمیر جمع ندانید و (کسانی که) معنی نکنید ! پس در قرآن هر جا «یا الذین امنوا» آمده است، آن را «ای کسی که ایمان آورده ای» معنی کنید! آیه ای  که می گوید: «یا ایها الذین امنوا کتب علیکم الصیام». این طور معنی کنید: ای کسی که ایمان آورده ای بر تو روزه فرض شد . پس روزه نگیرید چون به یک نفر اشاره دارد و آن هم علی است !
ادعای183 - آیۀ  «والذین معه» در حق علی است ، هرچند که ضمیر جمع باشد 
  می گوید: در زبان عرب و عجم از باب بزرگداشت بسیار متداول است که جمع به جای مفرد بیاید...  
جواب ما:
  درست است الله خودش را گاهی با ضمیر جمع نیز، معرفی کرده است. لیکن در این جا، معنی بزرگداشت ندارد؛ این جا از انسانهایی صحبت می کند که خود را در مقابل الله ذلیل می کنند و آن قدر سجده می کنند   تا در پیشانی آنها آثار سجود نمایان می شود. 
  علی که از نظر شما این قدر فخیم است، چرا در قرآن نامش با احترام ذکر نشده است؟! در حالی که نام ذوالقرنین هست. 
خنده دار است برای اثبات نظر خود این آیه را شاهد می آورد:
ادعای 184 - آیۀ «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ» در حق علی نازل شد
  در قرآن مجید که سند محکم آسمانی ما می باشد،این آیه نظایر بسیار دارد؛ مانند آیه مبارکۀ ولایت که می فرماید :
«إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ»          (مائده/55)
جز این نیست که مولی و متصرف در شما خدا و پیغمبر است و آنانی که ایمان دارند و نماز به پا می کنند و زکات در حالت رکوع می دهند.
جواب ما:
  این سخن مثل این می ماند که ما بگوییم: به چه دلیل تقی را امام معصوم می دانید و جواب بشنویم که به همان دلیل که نقی امام معصوم است .
  یک دلیل ما که این آیه دربارۀ حضرت علی نیست، همین است که  «و الذین امنوا» به صورت جمع است !
معلوم است کسانی که این مذهب باطل را ساخته اند، فرق «الذی» را با «الذین» نمی دانستند! 
آیا در رکوع می توان بچۀ خود را نصیحت کرد یا اذان گفت؟ هر کاری جای خود را دارد. کسی که زکات می دهد نباید در حالت نماز باشد. پس معنی آیه را غلط فهمیده ای . 
معنی آیه :
  دوستان شما، خدا و رسولش و مومنان هستند که نماز می خوانند و زکات می دهند و رکوع کنندگانند.
ادعای 185 - سنی می گوید: آیۀ ولایت درحق علی است
  مورد اتفاق جمهور مفسران و محدثان است؛ از قبیل امام فخررازی  ، امام ابو اسحق ثعلبی  ، جار الله زمخشری و سلیمان بلخی که آیۀ ولایت در حق علی است ...   
جواب ما:
  هرگز چنین نیست. این افرادی که نامشان ذکر شد، عالمان ما نیستند و حتی بعضی از ایشان دشمن ما هستند.  
  مشکل در الذین  امنوا... و الذین ... یقیمون ... یوتون ... راکعون ... است که به تمامی جمع هستند 