<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">اللباب في (50) حديثاً من أحاديث الآداب</a></body></html>حديث (4)
(نهي از سوگند خوردن بر خدا)
جندب ا از رسول الله ص روايت ميكند كه مردي گفت: ((وَاللَّهِ لاَ يَغْفِرُ اللَّهُ لِفُلاَنٍ وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَي قَالَ مَنْ ذَا الَّذِي يَتَأَلَّي عَلَيَّ أَنْ لاَ أَغْفِرَ لِفُلاَنٍ فَإِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لِفُلاَنٍ وَأَحْبَطْتُ عَمَلَكَ)). رواه مسلم( ).
سوگند بخدا كه خدا فلاني را نمي بخشد، خداوند فرمود: اين چه كسي است كه بر من سوگند ميخورد كه فلاني را نميبخشم!! من او را بخشيدم و عمل تو را نابود كردم.

حديث (5)
(بر حق ترين مردم به نيكي)

أبوهريره ا گويد: مردي به نزد رسول اكرم ص آمد و گفت: اي رسول خدا! ((مَنْ أَحَقُّ النَّاسِ بِحُسْنِ صَحَابَتِي قَالَ أُمُّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أُمُّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أُمُّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أَبُوكَ)) متفق عليه( ).
چه كسي شايسته ترين مردم به نيكي من است؟ فرمود: مادرت، آن مرد اين جمله را سه بار تكرار ميكرد، و رسول اكرم ص در جواب ميفرمود: مادرت، و چهارمين بار در جواب فرمود: پدرت.

حديث (6)
(نهي كردن مرد كه والدين خود را دشنام دهد)

عبدالله بن عمرو م گويد: رسول الله ص فرمودند: ((مِنْ أَكْبَرِ الْكَبَائِرِ أَنْ يَلْعَنَ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَلْعَنُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قَالَ يَسُبُّ الرَّجُلُ أَبَا الرَّجُلِ فَيَسُبُّ أَبَاهُ وَيَسُبُّ أُمَّهُ)) رواه البخاري( ).
از بزرگترين گناهان اين است كه مرد والدين خود را دشنام دهد، گفته شد: اي رسول خدا! چگونه والدين خود را دشنام دهد؟ فرمودند: شخصي پدر ديگري را دشنام ميدهد، و او در جواب پدر آن مرد را دشنام ميدهد، و او مادر شخصي را دشنام ميدهد، و او در جواب مادرش را دشنام ميدهد.


حديث (7)
(گناه قطع كننده صله رحمي)
جبير بن مطعم ا گويد: از رسول ص شنيدم كه ميفرمايد: ((لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَاطِعٌ)) متفق عليه( ).
آن كسي كه پيوند فاميلي و خويشاوندي را از هم ميگسلد، وارد بهشت نميشود.
حديث (8)
(برگرداندن نيكي براي پيوند و صله رحم كافي نيست)

عبدالله بن عمرو م از پيامبر ص روايت ميكند كه فرمودند: ((لَيْسَ الْوَاصِلُ بِالْمُكَافِئِ وَلَكِنْ الْوَاصِلُ الَّذِي إِذَا قُطِعَتْ رَحِمُهُ وَصَلَهَا)). رواه البخاري( ).
واصل (پيوند دهنده صلهء رحم) كسي نيست كه در برابر ارتباط متقابل، ارتباط فاميلي را برقرار كند، اما واصل كسي است كه هرگاه كسي پيوند خويشاوندياش را قطـع ميكند او ميرود و آن را بـرقـرار كرده و وصل ميكند.
حديث (9)
(نهي كردن از كسانيكه در هديه خود بازگشت ميكنند)
عبدالله بن عباس م گويد: رسول الله ص فرمودند: ((الْعَائِدُ فِي هِبَتِهِ كَالْكَلْبِ يَقِيءُ ثُمَّ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ)). متفق عليه( ).
كسي كه هبه اش را پس ميگيرد، مانند سگي است كه استفراغ ميكند، سپس دوباره استفرغش را ميخورد.

حديث (10)
(نيكوكاري و گناه)

نواس بن سمعان ا گويد كه از رسول الله ص در باره نيكوكاري و گناه پرسيدم آنحضرت ص فرمودند: ((الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالإثْمُ مَا حَاكَ فِي صَدْرِكَ وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ)) رواه مسلم( ).
نيكوكاري، خوش اخلاقي است، و گناه ناراحتي است كه در دل پديد ميآيد و دوست نداري مردم از آن آگاه شوند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:18.txt">11.مسلمان كسي استكه مسلمان ديگر از اذيت او مصون باشد</a><a class="text" href="w:text:19.txt">12.از خصلتهاي ايمان گفتار نيك و مراعات حقوق همسايگان و ميهمانان است</a><a class="text" href="w:text:20.txt">13.ياري و كمك مؤمنين به يكديگر</a><a class="text" href="w:text:21.txt">14.قضاء حوائج مسلمانان</a><a class="text" href="w:text:22.txt">15.حق مسلمان بر مسلمان ديگر</a><a class="text" href="w:text:23.txt">16.برادري اسلام و حقوق مسلمان</a><a class="text" href="w:text:24.txt">17.نهي از قهر كردن بيش از سه روز</a><a class="text" href="w:text:25.txt">18.سواره بر نشسته، وافراد كم بر افراد بسيار سلام ميكنند</a><a class="text" href="w:text:26.txt">19.سلام بر شناخت و غير شناخت است</a><a class="text" href="w:text:27.txt">20.مستحب است با چهره باز و روي خوش برخورد كني</a></body></html>حديث (11)
(مسلمان كسي استكه مسلمان ديگر از اذيت او مصون باشد)

عبدالله بن عمرو(رض)از رسول الله ص روايت ميكند كه فرمودند: ((الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَي اللَّهُ عَنْهُ)) متفق عليه( ).
مسلمان كسي است كه ساير مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند، و مهاجر (واقعي) كسي است كه از آنچه حدا منع كرده است، هجرت نمايد. (يعني آنها را ترك كند).

حديث (12)
(از خصلتهاي ايمان گفتار نيك و مراعات حقوق همسايگان و ميهمانان است)

أبو هريره (رض) از رسول الله ص روايت ميكند كه فرمودند: ((مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يُؤْذِ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ)) متفق عليه( ).
كسي كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد، بايد سخن نيك بگويد، يا خاموش و ساكت شود، و كسي كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد، بايد همسايه خود را گرامي بدارد، و كسي كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد، ميهمان نوازي كند.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="text" href="w:text:4.txt">مقدمه</a><a class="text" href="w:text:5.txt">مقدمهء مؤلف</a><a class="folder" href="w:html:6.xml">احاديث 1- 10</a><a class="folder" href="w:html:17.xml">احاديث 11-20</a><a class="folder" href="w:html:28.xml">احاديث 21-30</a><a class="folder" href="w:html:39.xml">احاديث 31-40</a><a class="folder" href="w:html:50.xml">احاديث 41-50</a></body></html>حديث (13)
(ياري و كمك مؤمنين به يكديگر)

أبو موسي (رض) از رسول ص روايت ميكند كه فرمودند: ((الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا ثُمَّ شَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَكَانَ النَّبِيُّ ص جَالِسًا إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَسْأَلُ أَوْ طَالِبُ حَاجَةٍ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ اشْفَعُوا فَلْتُؤْجَرُوا وَلْيَقْضِ اللَّهُ عَلَي لِسَانِ نَبِيِّهِ مَا شَاءَ)) متفق عليه( ).
مؤمن در همكاري با مؤمن مانند ساختماني (استوار) است كه برخي از آن برخي ديگر را محكم ميسازد (و براي بيان حالت آن) ايشان ص انگشتان خويش را در هم پنجه زدند، و در حاليكه پيامبر ص نشسته بود مردي، يا صاحب حاجتي بر ما داخل شد طلب حاجتي نمود، آن حضرت ص فرمود: درباره همديگر شفاعت كنيد، و حاجت همديگر را برطرف سازيد، و خداوند آنچه خواهد بر زبان پيامرش جاري مينمايد.

حديث (14)
(قضاء حوائج مسلمانان)

أبوهريره (رض) از رسول الله ص روايت ميكند كه: ((مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَن