ش مي خواند. دينداري انسان، نعمت محبت و دوست داشتن رسول الله صلي الله عليه و سلم و پيروي از اوامر آن حضرت صلي الله عليه و سلم و دوري از نواهيش را بدنبال دارد و لذا چنين کسي آراسته به رفتاري نيکو است چون که خلق نيکو جزئي از دين او به حساب مي آيد. فرد ديندار در ارتباط با خويشان و همسايگانش پرخير و برکت بوده و عضوي سودمند براي جامعه است.

يک مرد مسلمان زني ديندار را برمي گزيند تا در امور دين يار و مددکارش باشد و وضعيت او را در ارتباط با پروردگارش بعد از ازدواج از آنچه قبلاً بوده بهتر گردد. چنين زني نيمي از دين شوهرش بوده و ياريگر او در زمينه ي معنوي و همسفر وي در مسيرشان به سوي  بهشت برين خواهد بود. مواردي از سستي و کم کاري در مسائل ديني که در بيشتر زنان و پس از ازدواجشان ديده مي شود که در قرائت قرآن سهل انگاري نموده يا در انجام عبادات تنبلي به خرج مي دهند غالباً به خاطر مشکلات زندگي بوده و اصولاً اين اشکال در رابطه با زنان ديندار رخ نمي دهد. زن متدين و پايبند اوامر و نواهي ديني خويش بايد در تبعيت از آداب و سنت هاي پيامبرش صلي الله عليه و سلم کوشيده و سعي کند تا نمونه اي زنده از تمسک به کتاب خداوند و سنت هاي رسول الله صلي الله عليه و سلم باشد.

2- خوشرفتاري: يکي از شرايط اصلي انتخاب زني براي همسري خوش اخلاق بودن اوست. اين ويژگي درگاهي است که فرد را به خشنودي پروردگار و بهشت او رهنمون مي شود. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إن الفحش والتفحش ليسا من الإسلام في شيء، وإن أحسن الناس إسلامًا أحسنهم خلقًا) يعني: «بدزباني و ياوه گويي بهره اي از اسلام ندارند و نيکوترين مردمان در اسلام نيکورفتارترين آنان است.» [احمد، و طبراني] بنابراين بهترين زنان خوشرفتارين آنانند و هيچ مردي خوش ندارد با زني زشت گفتار و زشت رفتار که او و تمام خانواده را با زبان و شرارت هايش آزار دهد ازدواج نمايد.

برخي حکما سفارش کرده اند که مردان در هنگام ازدواج از زنان فاقد اخلاق مناسب دوري گزينند و نيز به زنان نصيحت مي کنند که از خصوصياتي که مردان را از آنان دور مي کند بپرهيزند.

 در يکي از اين گفته ها چنين آمده که: از ازدواج با شش دسته از زنان اجتناب کنيد:
"1. أنَّانه  2. منَّانه   3. حنَّانه  4. حدَّاقه   5. برَّاقه   6. شدَّاقه."

أنانه: آنکه بسيار ناله و شکايت مي کند، پيوسته خود را به مريضي مي زند و در ازدواج با او خيري نيست.
منَّانه: آنکه بخاطر کاري که مي کند بر شوهرش منت گذارده و مي گويد: من براي تو چنين و چنان کردم.
حنَّانه: به مردان ديگر (غير از شوهرش) از جمله خويشاوندان و نزديکان خود تمايل داشته و مهر مي ورزد که در اين حالت زندگي زناشويي دوام نيافته و دچار آشفتگي مي شود.
حدَّاقه: آنکه هرچه مي بيند را آرزو کرده و شوهرش را به دردسر و مشقت انداخته و بيش از توانش از او انتظار دارد.
برَّاقه: بيشتر وقت خود را صرف آرايش و زيبايي خود کرده و در آرايش زياده روي مي کند.
شدَّاقه: در مورد چيزهايي که ارتباطي به او ندارند بسيار حرف زده و سخن بيهوده ي بسيار مي گويد.

از مزاياي اشخاص ديندار و خوشرفتار آنست که براي شوهرش قابل اطمينان بوده و مال و ناموس او را در امان نگاه مي دارد. رسول خدا صلى الله عليه و سلم در اين باره مي فرمايد: (ثلاثة من السعادة وثلاثة من الشقاء، فمن السعادة: المرأة الصالحة تراها تعجبك، وتغيب عنها فتأمنها على نفسك ومالك، والدابة تكون وطيئة فتلحقك بأصحابك، والدار تكون واسعة كثيرة المرافق. ومن الشقاء: المرأة تراها فتسوؤك، وتحمل لسانها عليك، وإن غبت عنها لم تأمنها على نفسها ومالك....) يعني: «سه چيز نشانه ي خوشبختي و سه چيز علامت بدبختي هستند، اما نشانه هاي خوشبختي: زني شايسته که چون ببيني اش خوشنودت سازد، چون از او دور شوي او را در مورد خويش و دارائي هايت امين يابي، و مرکب راهواري که ترا به يارانت برساند، و خانه اي که داراي اسباب عيشهاي بسيار باشد. اما از موارد بدبختي: زني که ديدنش ترا اندوهناک سازد و زبانش را بر تو بکار گيرد و اگر از او دور باشي او را بر خويش و دارائي هايت امين نداني ...» [حاكم]

نتيجه مي توان گرفت که بر هر زن مسلماني لازم است تا در کسب اخلاق و رفتار نيک و پسنديده بکوشد و درپي رها شدن از هرگونه خلق و خوي ناپسند احتمالي باشد. چه زيباست که او بدنبال آرستن خويش به اخلاق شايسته بوده و بر ارج و قدر خود افزوده و ارزش خويش را نزد شوهرش بالاتر ببرد. اخلاق زيباي زن در زندگي مشترک با شوهر و خانواده اش بهره اي بس بزرگ براي مرد و هديه ي ارزنده از جانب همسرش از آغازين لحظات شروع زندگي مشترکشان مي باشد.

3- زيبايي: زيبايي و جمال در نفوس آدميان تأثير بسزايي داشته و زيبايي دوستي امري است که خداوند آن را در سرشت بشر نهفته است. زيبايي حقيقي تنها با جذابيت شکل و دلربائي اندام تحقق نميابد بلکه زيبايي يک ارزش کلي و شامل زيبايي روح، خوش خلقي، درک و فهم بالا، گفتار نرم و ملايم، بردباري و سعه ي صدر و ديگر خصوصيات و رفتارهاي زيبا مي باشد. بنابراين مردي که در اشتياق ازدواج با خانمي فاقد تمام شرايط مذکور بوده و تنها در اشتياق ظاهر زيباي او باشد و توجهي به اصول و معيارهاي ديني و اخلاقي ننمايد، در اشتباه است و همينطور دختري که گمان مي کند خوبرويي او در زندگي مشترک برايش سعادت و خوشبختي مي آورد به خطا رفته است. شکي نيست که نفس انسان به سمت زيبايي ظاهر گرايش دارد ولي اين مزيت تنها در راستاي پاسخ گويي به نيازهاي نفساني و شهوت فرد بوده و برقرار نمودن تعادل ميان تلاش براي داشتن ظاهر زيبا و توجه به زيبايي درون حايز اهميت فراواني در پايه ريزي خانواده اي خوشبخت و استمرار همراه زندگي زناشويي با موفقيت و کاميابي مي باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم کسي را که درصدد ازدواج بود را سفارش نمود که به صورت و دستان دختر مورد نظرش نگاه کند. چرا که رخسار چکيده ي زيبايي هاي فرد و جايگاه پسند و قبول بوده و دستان فرد نيز بيانگر شرايط اندام و بدن او و لاغري يا پرگوشت بودن اوست. مغيرة بن شعبه -رضي الله عنه- به خواستگاري زني از انصار رفت، رسول الله صلى الله عليه و سلم به او فرمود: (هل نظرت إليها فإن في أعين الأنصار شيئًا (يعني أنها ضيقة) [ فقال شعبة: قد نظرتُ إليها.]) يعني: «آيا به چشمانش نگاه کردي؟ چون چشمان انصار موردي دارد.(يعني کوچک هستند.) [شعبه گفت: به آن نگاه کردم.]» [مسلم] همچنين پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده است: (إذا خطب أحدكم امرأة فلا جناح عليه أن ينظر إليها، إذا كان إنما ينظر إليها لخطبتها، وإن كانت لا تعلم) يعني: «هرگاه به خواستگاري زني رفتيد ايرادي ندارد که به او بنگريد، چنانچه هدف تان خواستگاريش باشد و گرچه او نداند.»_[احمد، و بزار، و طبراني] 

رسول الله صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا خطب أحدكم المرأة، فإن استطاع أن ينظر منها ما يدعوه إلى نكاحها، فليفعل) _يعني: «هرگاه کسي از شما به خواستگاري زني رفت، چنانچه توان