) ذکوریت (6) تندرستی (7) توانائی جنگ.
اسیران کفار دو نوع اند: (1) به مجرد اسیر شدن برده می شود«رقیق» وآنها بچه وزنها هستند (2) به مجرد اسیر شدن برده نمی شود وآنان مردان بالغ اند.
در این صورت امام در برگزیدن چهار چیز مختار است: (1) کشتن (2) برده نمودن انان (3) آزاد کردن آنان (4) فدیه گرفتن وآزاد کردن آنان«فدیه یا مال است یا رها کردن اسیران مسلمان» درهر کدام مصلحت است امام باید آنرا انجام بدهد. کسی که قبل از اسیر شدن مسلمان شود سبب نگهداری و مصونیت مال و نفس خود وبچه های کوچک او می باشد«نه اولاد بالغ او زیرا مسلمان شدن پدر انان سبب عصمت آنان نخواهد شود».
به وجود سه چیز حکم به اسلام بچه می شود: (1) مسلمان شدن یکی از والدین او (2) مسلمانی او را اسیر کرده باشد بدون پدر و مادرش (3) در مملکت اسلام او را برداشته باشد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:349.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:350.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : ومَنْ قَتَلَ قَتِيلاً أُعْطِیَ سَلَبَهُ و تُقَسَّمُ الْغَنِيمَةُ بَعْدَ ذلِکَ عَلَی خَمْسَةِ أَخْمَاسٍ فَيُعْطَی أَرْبَعَةُ أَخْمَاسِهَا لِمَنْ شَهِدَ الْوَقعَةَ و يُعْطَی لِلْفَارِسِ ثَلاَثَةُ أَسْهُمٍ و لِلرَّجِلِ سَهْمٌ و لاَيُسْهَمُ إلاَّ لِمَنِ اسْتَکْمَلَتْ فِيهِ خَمْسُ شَرَائِطَ الإسْلاَمُ و الْبُلُوغُ و الْعَقْلُ و الْحُرِّيَّةُ و الذُّکُورِيَّةُ فَإنِ اخْتَلَّ شَرْطُ  مِنْ ذلِکَ رُضِخَ لَهُ و لَمْ يُسْهَمْ و يُقْسَمُ الْخُمْسُ عَلَی خَمْسَةِ أَسْهُمٍ سَهْمٌ لِرَسُولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ يُصْرَفُ بَعْدَهُ لِلْمَصَالِحِ و سَهْمٌ لِذَوِی الْقُرْبَی وهُمْ بَنُو هَاشِمٍ وبَنُو المُطَّلِبِ و سَهْمٌ لِلْيَتَامَی و سَهْمٌ لِلْمَسَاکِيْنِ و سَهمٌ لِأَبنَاءِ السَّبِيلِ.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:36.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:37.txt">ترجمه</a></body></html>هر مسلمانی «خواه، مرد، آزاد یا برده» کافری را بکشد باید کلیه لباس و آلات جنگ و مروکوب او را به قاتل بدهند، سپس غنیمت را به پنج قسمت تقسیم کرده چهار پنجم آنرا به حاضران جنگ می دهد وباید به سوار سه سهم داده شود«دو سهم برای اسب او و یک سهم برای خود او» وپیاده یک سهم.
غنیمت به کسی داده مس شود که دارای پنج صفت باشد: (1) اسلام (2) بلوغ (3) عقل (4) آزادی (5) ذکوریت.
اگر یکی از صفات بالا نباشد «مثل اینکه: بچه، دیوانه، برده، مؤنث یا ذمی باشد» دارای سهم نمی باشد ولی مقداری ناچیز به وی داده می شود ونیز یک پنجم مانده را به پنج قسمت دیگر تقسیم می نمایند: (1) برای حضرت که اکنون در مصارف خیریّه صرف می شود (2) برای خویشاوندان نزدیک او که فرزندان هاشم و فرزندان عبدالمطلب می باشند (3) برای یتیمان (4) برای مسکینان (5) برای مسافران.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:352.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:353.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : و يُقْسَمُ مَالُ الْفَیْءِ عَلَی خَمْسِ فِرَقٍ يُصْرَفُ خُمْسُهُ عَلَی مَنْ يُصْرَفُ عَلَيهِمْ خُمْسٌ الْغَنِيمَةِ و يُعْطَی أَرْبَعَةُ أَخْمَاسِهَا لِلْمُقَاتِلَةِ وفی مَصَالِحِ الْمُسْلِمِينَ.
مال غارت و تاراج بر پنج گروه تقسیم می شود: (1) یک پنجم آن برای مستحقان (2) چهار پنجم آن برای لشکریان جنگی ومصالح مسلمانان.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:355.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:356.txt">ترجمه</a></body></html>فصل : وشَرَائِطُ وُجُوبِ الْجِزْيَةِ خَمْسُ خِصَالٍ الْبُلُوغُ و الْعَقْلُ و الْحُرِّيَّةُ و الذُّکُورِيَّةُ وأَنْ يَکُونَ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ أَوْ مِمَّنْ لَهُ شُبْهَةُ کِتَابٍ و أَقَلُّ الْجِزْيَةِ دِينَارٌ فی کُلِّ حَوْلٍ و يُؤْخَذُ مِنَ الْمُتَوَسِّطِ دِينَارَانِ ومِنَ الْمُوسِرِ أَرْبَعَةُ دَنَانِيرَ و يَجُوزُ أَنْ يُشْتَرَطَ عَلَيهِمُ الضِّيَافَةُ فَضْلاً عَنْ مِقدَارِ الْجِزْيَةِ و يَتَضَمَّنُ عَقْدُ الْجِزْيَةِ أَرْبَعَةَ أَشْيَاءَ أَنْ يُؤَدُّوا الْجِزْيَةَ وأَنْ تَجْرِیَ عَلَيهِمْ أَحْکَامُ الإسْلاَمِ وأَنْ لاَيَذْکُرُوا دِينَ الإسْلاَمِ إلاَّ بِخَيْرٍ وأَنْ لاَيَفْعَلُوا مَافِيهِ ضَرَرٌ عَلَی الْمُسْلِمِينَ و يُعْرَفُونَ بِلُبْسٍ الْغِيَارِ وشَدِّ الزُّنَازِ و يُمْنَعُونَ مِنْ رُکُوبِ الْخَيْلِ.
در احکام جزیه: «یعنی خراجی که در مقابل حفظ نفس مال واجازه اقامت در کشور اسلام از ذمیان گرفته می شود».
شروط واجب شدن جزیه پنج است: (1) بلوغ (2) عقل (3) آزادی (4) ذکوریت (5) جزیه دهنده اهل کتاب یا اهل شبه کتاب باشد«مانند مجوسی» حداقل جزیه هر ساله یک دینار است وبرای متوسط هر سال دو دینار وبرای ثروتمند چهار دینار است ورواست که علاوه بر پرداخت جزیه تعهد مهمان داری هم بنماید مطابق عرف وعادت.
وپیمان جزیه مشتمل بر چهار چیز است: (1) پرداخت خراج (2) جاری شدن احکام اسلام بر آنان«هرچه از مال ونفس مسلمانان را تلف کنند ضامن شوند وحدود شرع اسلام بر آنان جاری شود، وهرگاه مرتکب گناهی شوند که خودشان معتقد حرمت آن باشند حد بر آنان جاری شود» (3) دین اسلام را مذمت نکنند ومرتکب عملی نشوند که برای اسلام زیان آور باشد (4) لباس آنان باید با لباس مسلمان مغایرت داشته باشد، باید ذمی روی پیراهن خود چیزی که با لباسش مغایر باشد بر دوش خود بدوزد. بهتر است که یهودی رنگ زرد ومسیحی کبود و آتش پرست سیاه و قرمز باشد وبستن زنار«ریسمان کلفتی است که در کمر بالای لباسهای خود ببندند» برای انان لازم است. واز سواری اسبهای گرانبها باید جلوگیری شوند«اما سوار شدن خر عیب ندارد».



<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:358.xml">شکار</a><a class="folder" href="w:html:361.xml">گوشت</a><a class="folder" href="w:html:364.xml">در احکام اضحیه قربانی</a><a class="folder" href="w:html:367.xml">در احکام عقیقه</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:359.txt">عربي</a><a class="text" href="w:text:360.txt">ترجمه</a></body></html>کتاب الصيد و الذبائح
ومَا قُدِرَ عَلَی ذَکَاتِهِ فَذَکَاتُهُ فی حَلْقِهِ و لَبَّتِهِ ومَا لَمْ يُقْدَر عَلَی ذَکَاتِهِ فَذَکَاتُهُ عَقْرُهُ حَيْثُ قُدِرَ عَلَيهِ و کَمَالُ الذَّکَاةِ أَرْبَعَةُ أَشْيَاءَ قَطْعُ الْحُلْقُومِ و الْمَرِیْءِ و الْوَدَجَيْنِ و الْمُجْزِیءُ مِنْهَا شَيْئَانِ قَطْعُ الْحُلْقُومِ و الْمَرِیْءِ و يَجُوزُ الإصْطِيَادُ بِکُلِّ جَارِحَةٍ مُعَلَّمَةِ مِنَ السِّبَاعِ ومِنْ جَوَارِح الطَّيْرِ و شَرَائِطُ تَعْلِيمِهَا أَرْبَعَةٌ أَنْ تَکُونَ إذَا أُرْسِلَتْ اسْتَرْسَلَتْ وإذَا زُجِرَتْ اُنْزَجَرَتْ وإذَا قَتَلَتْ شَيْئاً لَمْ تَأْکُلُ مِنْهُ شَيْئاً وأَنْ يَتَکَرَّرَ ذلِکَ مِنهَا فَإنْ عُدِمَتْ إِحْدَی الشَّرَائِطِ لَمْ يَحِلَّ مَا أَخَذَتْهُ إلاَّ أَنْ يُدْرَکَ حَيّاً فَيُذَکَّی و تَجُوزُ الذَّکَاةُ بِکُلَّ مَايَجْرَحُ إلاَّ بِالسِّنِّ و الظُّفْرِ وتَحِلُّ ذ