مْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى) (لأنفال: من الآية41)  
همچنين در آيه فيء‌ در سوره حشر، ‌اگر اين نيز چنين مي آمد استدلال اين مرد درست مي بود.

تفسير روافض
روافض در باره اين آيه حديث جعليُ دروغين را از ابن عباس رضي‌الله عنه  نقل مي كنند كه وقتي آيه:
 (قُلْ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)‌ نازل شد گفتند اي رسول خدا قرابت شما كيست كه مودتشان برما واجب شده است فرمودند: (علي و فاطمه و ابناء هما).
 جعلي بودن اين روايت بقدري آشكار است كه نيازي به بحث ندارد چون سوره شوري و تمام سوره هايي كه با حم شروع مي شود (حواميم سبعه) در مكه نازل شده كه در آن زمان هنوز ازدواجي بين علي و فاطمه نبوده تا اينكه فرزند داشته باشند!.
اما محبت ايشان واجب است كما اينكه محبت عموم صحابه واجب است، ‌بويژه سابقين اولين كه در ايمان از بقيه سقبت گرفتند و او بدون شك از سابقين است و دلائلي كه امام صادق رحمت الله‌ عليه  عليه در باره محبت صديق فرموده اند اينجا نيز انطباق دارد.
علت دومي كه سبب وجوب محبت ايشان مي شود قرابت (‌پسر عمو) و مصاهرت (داماد) ‌ايشان با پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم است زيرا كه ايشان از پاك ترين و نيكوترين افراد اهل بيت پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم بودند كه مراعات حقوق آنانيكه از اين بيت طاهره مؤمن هستند بر ما واجب است.آيه مذكور از سوره حشر است كه در واقع بين دوستان و دشمنان صحابه پيامبر فرق مي گذارد، ‌و مطلبي كه امام صادق رحمت الله‌ عليه  عليه فرمودند را نيز در بر مي گيرد.
 كما اينكه علماء فرموده اند بنابر مفاد اين آيه كريمه كسي كه صحابه پيامبر را دشنام دهد و لعن كند و با آنان كينه داشته باشد در مال فيء سهمي ندارد.
و ابوبكر سردار صحابه و افضل ترين آنان است، ‌و جزو اولين كساني است كه مشمول آيه كريمه سوره توبه (آيه 100) قرار مي‌گيرد كه مي فرمايد:
 (وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ) (التوبة:100) 
«پيشروان نخستين از مهاجران و انصار و كسانيكه به نيكوكاري از آنان پيروي كردند، خداوند از آنان خوشنود شده و (آنان نيز) از او خشنود شدند  و برايشان باغهايي كه فرو دست آن جويباران روان است آماده ساخت كه در آنجا هميشه جاودانه اند اين كاميابي بزرگ است.
و ديگر آياتي كه ايشان و ساير صحابه را مدح و ستايش مي‌كند،‌ و همچنين احاديث صحيح بي شماري كه در اين زمينه آمده است.وامام صادق درست فرموده اند كه بغض ابوبكر صديق كفر است،‌ زيرا بغض ايشان بغض كسي است كه خدا ورسول از او ستايش كرده و او را دوست داشته و به او مژده بهشت داده است.
 و همچنين دشنام و لعن و تكفير و اتهام صديق به نفاق در واقع دشنام و اتهام كسي است كه از وي ستايش كرده وراضي شده گويا چنين شخصي حرف خدا و پيامبر را رد ‌كرده و آنها را تكديب مي‌كند كه بدون شك اين كفر است.
 ‌لذا اين نص و ارشاد صريح امام صادق براي بسياري از كساني كه مدعي امامت و عصمت و پيروي از حضرت هستند جاي تأمل است، ‌بويژه كساني كه نه تنها صديق را لعن و تكفير مي‌كنند و بشمول ساير صحابه همه را مرتد و كافر مي‌خوانند كه لعن ونفرين و كينه پروري عليه آنان را از بهترين عبادتها مي‌دانند!.حديث را با اين لفظ حاكم در مستدرك (3/167)‌ از عبدالله ابن مسعود رضي الله عنه آورده آنرا صحيح گفته است،‌ وامام ذهبي نيز با او موافقت كرده است،‌  و طبراني در معجم كبير و هيثمي در مجمع الزوائد (‌9/189) آورده و اضافه مي‌كند وفيه عبد الرحمن ابن زياد ابن انعم و فيه خلاف، ‌و بقية رجاله رجال الصحيح.
كما اينكه حديث را با اين لفظ شيخ الباني در سلسله الاحاديث الصحيحه (1/358) حسن قرار داده است.
اما تمام حديث غير از جمله (وابوهما خيرمنهما) ‌لفظ متواتر است كه مناوي آنرا در الفيض آورده پيش از وي هم امام احمد آنرا در چند جاي از مسندش آورده است (‌3/3 و 62 و 64 و 80)‌ و (‌5/391)‌ و امام ترمذي نيز درجامعش آنرا آورده است ( 4/329) و (‌2/307)‌و ديگران.
اين حديث از گروهي از صحابه از جمله ابوسعيد،‌ وحذيفه وعمر وعلي و ابن عمر و براء ابن عازب و ابوهريره و جابر و قره ابن اياس رضي الله عنهم نقل شده است.
اين اسناد جيد است جز اينكه امام زين العابدين از جدش علي مستقيما حديث روايت نكرده است زيرا ايشان در سال 37ه‍ متولد شده است، كه اين خود ميرساند اسناد نسخه ظاهريه درست است.
 ‌اين حديث از گروهي از صحابه از جمله علي و انس و ابي جحيفه،‌ و جابر و ابوسعيد رضي ‌الله عنهم نقل شده است.
و اين حديث علي را عبدالله از احمد در مسند (1/80) ابن عساكر در تاريخ دمشق (‌9/307) و ترمذي در جامع ( 4/310) و ابن ماجه قزويني در سنن ( شماره 94-100) و ديگران آورده اند.
و شيخ الباني آنرا در سلسله صحيحه (‌شماره 844)‌ مفصل تخريج كرده و حكم به صحت آن كرده است.امام صادق رحمت الله‌ عليه  عليه قصدا در اينجا از جواب دادن طفره رفته،‌ زيرا اين سؤال بي نتيجه است چه نتيجه اي حاصل مي‌شود اگر عايشه بهتر از فاطمه يا فاطمه بهتر از عايشه رضي الله عنه باشد.
 ‌يكي دخت گرامي رسول الله صلي الله عليه وآله سلم و سردار زنان بهشت و ديگري همسر و محبوبه و همراه ايشان در بهشت است و كينه و دشمني و لعن و نفرين هر يك از آنان دشمني با خود رسول الله صلي‌الله عليه وآله وسلم است. 
عايشه محبوبه رسول خدا صلي‌الله عليه وآله وسلم بلكه محبوبترين زنان در نزد ايشان است،‌ چنانكه درصحيحين از حديث انس آمده است كه از رسول خدا صلي‌الله عليه واله وسلم پرسيده شد:
 محبوبترين مردم در نزد شما كسيت فرمودند: عايشه. ‌پرسيده شد از مردان چه كسي؟‌ فرمودند: (ابوها) ‌پدرش.
 و چنانكه در صحيح مسلم آمده كه رسول گرامي صلي‌الله عليه وآله وسلم به فاطمه رضي الله عنها فرمودند: (‌أي بنية‌ الست تحبين ما أحب).
 دختر عزيزم! مگر نه اين است كه هر چه من دوست داشته باشم تو هم دوست مي داري؟ عرض كرد بله، ‌فرمودند: (‌فأحبي هذه)‌ پس عايشه را دوست داشته باش.
 (‌اين زماني بود كه بين همسران پيامبر صلي الله عليه وآله سلم با حضرت عايشه رقابت وجود داشت وحضرت فاطمه از طرف آنان خدمت پيامبر آمده بود تا شكايت آنان را به حضرت برساند و از پيامبر بخواهد كه عايشه را بر ديگر همسرانش ترجيح ندهد.
چنانكه در صحيحين (‌از حديث انس) ‌آمده است كه حضرت فرمودند: (فضل عايشه علي النساء كفضل الثريد علي سائر الطعام).
و در صحيح بخاري آمده است كه عمار ابن ياسر رضي الله عنه بر منبر كوفه خطبه خواند وعلي و امام حسن نشسته بودند،‌ در باره عايشه رضي‌الله عنها فرمود:
 إني أعلم أنها زوجته في الدنيا و الآخرة‌ من يقين دارم كه عايشه در دنيا و آخرت همسر پيامبر است، ‌اما خدا