سلم بود زيرا ابوطالب فرزندان زيادي داشت و در آمدش كم بود، ‌لذا رسول الله صلي الله عليه و آله وسلم بخاطر آنكه باري از دوش عمويش كم كرده باشد پرورش فرزندش علي را به عهده گرفت.
3-	اين پرورش و تربيت خود به تنهايي كافي بود كه او را از شرك محفوظ نگه دارد.
بنابر اين با توجه به آنچه گذشت ايمان علي كم سن و سال كه هنوز به سن تكليف نرسيده با ايمان كساني كه از شرك توبه كردند هرگز قابل مقايسه نيست و اين قياس مع الفارق است.
4-	كسي كه از شرك توبه كرده و باز گشته قابل طعن و مؤاخذه نيست زيرا اسلام و توبه همه گناهان را نه تنها نابود مي كند كه به نيكي تبديل مي كند.
چنانكه در آخر سوره فرقان و غيره آمده:
(فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً) (الفرقان:70)
 «پس اينانند كه خداوند بديهايشان را تبديل به نيكيها تبديل مي كند و خداوند امرزنده مهربان است»0
5-	شرك نكردن علي اختياري نبود،‌ بلكه اولا هنوز سنش كوچك بود و ثانيا چون در خانه پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم پرورش مي يافت خداوند از بركت تربيت پيامبر او را از شرك مصون داشت.
وانگهي از كجا معلوم كه اگر او هم در حالي بزرگ مي‌شد كه در خانه پدرش مي‌بود و شرك آنان را مي‌ديد متأثر نمي شد و مبتلا به شرك نمي گشت؟!.
 بويژه اينكه برادران بزرگترش مانند عقيل و غيره به شرك متبلا شدند كه مانند بقيه صحابه بعدها مسلمان شدند،‌ بنابرين شرك نكردن علي و سجده نكردن او در برابر بتها با اينكه يك ويژگي اوست اما هرگز به اين دليل فضيلتي بر ديگر صحابه مانند عمر و عثمان حاصل نمي كنند،‌ كه قبلا به شرك مبتلا شدند و بعدها خداوند آنانرا نوازش كرد و تاج افتخار ايمان برسرشان گذاشت. اين آيه از سوره زمر در اول جزء‌ است:
 (فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جَاءَهُ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْكَافِرِينَ) (الزمر:32)
«پس چه كسى ستمكارتر است از آن كسى كه بر خدا دروغ ببندد و سخن راست را هنگامى كه به سراغ او آمده تكذيب كند؟! آيا در جهنم جايگاهى براى كافران نيست»؟!.
 آنچه غالب و در نزد مفسران مشهور است همين است كه امام صادق عليه السلام فرمودند:‌ 
ابن جرير طبري به سندش از علي رضي الله عنه در تفسير اين آيه (24/3)‌ مي نويسد:
 قال: جاء‌ به اي محمد صلي الله عليه وآله وسلم و صدق به اي أبوبكر رضي الله عنه.
 از امام ابوبكر خلال نقل شده كه شخصي از ايشان در باره اين آيه پرسيد فرمود: 
در باره ابوبكر نازل شده است، سؤال كننده گفت: بلكه در باره علي نازل شده، ‌امام خلال فرمود: دنباله آيه را بخوان: 
‌(‌أولئك هم المتقون …… ليكفر عنهم أسوأ‌ الذي عملوا)  ‌آيه 35 همين سوره (زمر) 
سائل بي جواب ماند، ‌زيرا مرد از گروهي بود كه علي رضي الله عنه را معصوم مي‌دانند، ‌اگر علي معصوم است پس (‌أسوأ‌ الذي عملوا)‌ چيست؟!.
‌متأسفانه بعضي اگر خود شان دروغ و مبالغه و مغالطه نساخته اند شكار دروغها و مبالغه ها ومغلطه هاي ديگران شده اند! ‌اين حالت عده بسيار معدودي است. 
 خوشبختانه امروز نسل جوان به دنبال تحقيق مي رود و ديگر شكار افسانه ها و خيالبافي ها نمي شود بنابر اين آيه كريمه اگر عموميت آنرا در نظر بگيريم هم صديق و هم ساير صحابه را شامل مي شود. اما بيش از بقيه و بطور كاملتر شامل حال ابوبكر صديق رضي الله عنه است،‌ چنانكه خواهد آمد.
 ‌ولي عموم آيه صفتي است كه ممكن است به همه انطباق داشته باشد،‌ چون هر كسي كه به پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم ايمان آورده و او را تصديق كرده مي تواند مشمول اين آيه كريمه قرار گيرد.
و الحمدلله علي سعة رحمته و عموم فضله.ايمان و تصديق ابوبكر به پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم يك حالت عمومي دارد يعني اينكه ايشان در اول دعوت ابوبكر رضي الله عنه بدون اينكه دليل بپرسد باور و تصديق كرد و ايمان آورد.
 و يك حالت خصوصي دارد كه  هنگام معراج بود وقتي پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم به معراج مشرف شدند و باز گشتند اينجا هم ابوبكر بلافاصله تصديق كرد.
 درمورد اول چنانكه در صحيح بخاري در كتاب تفسير در آخر سوره اعراف:
 (‌قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ) (لأعراف:158)
«بگو: اي مردم من فرستاده خداوند به سوي همه شما هستم كسي كه فرمانروايي آسمانها و زمين از آن اوست معبود (راستيني) جز او نيست زنده مي كند و مي ميراند پس به خداوند و رسول او آن پيامبر درس ناخوانده اي كه به خداوند و سخنان او ايمان دارد ايمان آوريد و از او پيروي كنيد باشد كه راه يابيد». 
 در حديث ابو درداء ‌رضي الله عنه آمده است كه فرمود:‌ بين ابوبكر و عمر بگو مگو پيش آمد، ‌ابوبكر عمر را ناراحت كرد،‌ عمر با ناراحتي راهش را كشيد و رفت، ‌ابوبكر به دنبالش براه افتاد و از او خواهش كرد كه او را ببخشد. ‌اما عمر نپذيرفت،‌تا اينكه به خانه رسيد و در را به روي خودش بست.
 ابوبكر نزد رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم آمد ما هم خدمت ايشان بوديم،‌ رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم فرمودند: (‌أما صاحبكم هذا فقد غامر)‌ اين رفيق شما كار سختي مرتكب شده است،‌ عمر از كارش پشيمان شد، ‌و خدمت رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم آمد و جريان را باز گفت: پيامبر صلي الله عليه وآله سلم ناراحت شدند،‌ در اين حال ابوبكر داشت مي گفت:
 و الله اي  رسول خدا من ظلم كرده ام، ‌پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم فرمودند: 
(‌هل انتم تاركون لي صاحبي؟ ‌هل انتم تاركون لي صاحبي؟‌ اني قلت يا ايها الناس اني رسول الله اليكم جميعا فقلتم كذبت و قال ابوبكر صدقت)‌.
 «آيا شما صحابي (‌يار) ‌مرا برايم به حال خودش مي گذاريد؟ آيا شما صحابي مرا برايم به حال خودش مي گذاريد؟‌ من گفتم: اي مردم به سوي همه شما پيامبر فرستاده شده ام،‌ گفتيد دروغ مي گويي، ‌ابوبكر گفت: راست مي فرمائيد».
 و در روايت .......... كه امام بخاري رحمه الله عليه آنرا در فضائل صديق رضي الله عنه آورده است پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم فرمودند: 
 (‌إن الله بعثني إليكم فقلتم كذبت، ‌و قال أبوبكر صدقت، ‌و واساني بنفسه و ماله فهل أنتم تاركون لي صاحبي؟)‌.
  «خداند مرا به سوي شما مبعوث فرمود گفتيد: دروغ مي گويي، ‌ابوبكر بود كه گفت: راست مي گويد، ‌و جان و مالش را در اختيار من گذاشت پس آيا شما صحابه مرا به حال خودش مي گذاريد. دو مرتبه اين جملات را تكرار فرمودند.
‌ بعد از آن ديگر صديق مورد اذيت قرار نگرفت اين گواهي صادق ترين انسان روي زمين رسول صادق و امين صلي الله عليه و آله وسلم در باره ايمان و صداقت و شجاعت و فدا كاري يار جان نثارشان، ‌ابوبكر صديق رضي الله عنه است