صیت کند به حفظ دین و به اهمیت اسلام.آیه 20 الی 21
متن آیه:
يحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يذْهَبُوا وَإِنْ يأْتِ الْأَحْزَابُ يوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يسْأَلُونَ عَنْ أَنْبَائِكُمْ وَلَوْ كَانُوا فِيكُمْ مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا(الأحزاب/20) لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يرْجُو اللَّهَ وَالْيوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(الأحزاب/21)
ترجمه: گمان می‌کردند که احزاب (لشکر ابو سفیان) نرفته‌اند و اگر احزاب بیایند اینان دوست دارند که در میان اعراب بیابان باشند و از اخبار شما جویا شوند و اگر میان شما باشند جز اندکی کار زار نکنند (20) بتحقیق برای شما به رسول خدا اقتدای نیکو نمودن است برای هر کس که امید به خدا و روز جزاء دارد و بسیار ذکر خدا کند(21).
نکات: مقصود از يحْسَبُونَ.... این است که منافقین از بس دوست داشتند که مسلمین مغلوب و مقهور گردند باور نمی‌کردند که سپاه احزاب رفته‌اند و میل داشتند ایشان برگردند. و جملة:لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ دلیل است بر اینکه مسلمین باید به رسول خدا (ص) اقتدا کنند، چگونه او در جنگ‌ها مقاومت می‌کرد و کسان خود را فدا می‌داد و به بدن متحمل جراحات گردید و همچنین در کارهای دیگر. و این آیه دلیل است بر این که سنت و روش رسول خدا(ص) برای مسلمین لازم الاتباع است. در مقدمة 14 راجع به این موضوع توضیح داده‌ایم، مراجعه شود. آیه 22 الی 24
متن آیه:
وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا(الأحزاب/22) مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ ينْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا(الأحزاب/23) لِيجْزِي اللَّهُ الصَّادِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَيعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ إِنْ شَاءَ أَوْ يتُوبَ عَلَيهِمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا(الأحزاب/24)
ترجمه: و چون مؤمنین احزاب را دیدند گفتند: همین است که خدا و رسول او به ما وعده دادند و خدا و رسول او راست گفتند و ایشان را جز ایمان و تسلیم زیاد نشد(22) از جملة مؤمنان مردانی هستند که بر آنچه پیمان با خدا بستند وفا کردند، پس بعضی از ایشان تعهد خود بسر برده (و شهادت یافته) و بعضی از ایشان منتظرند و به هیچ وجه تغییری نیافتند(23) باید خدا راستگویان را برای راستیشان پاداش دهد و منافقان را اگر بخواهد عذاب کند و یا بر آنان ببخشد زیرا خدا آمرزندة رحیم است(24). 
نکات: هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ دلالت داد که رسول خدا(ص) به اهل ایمان خبر ورود احزاب را داده بود و ممکن است هذا اشاره به امتحان و افتتان و شدتی که خدای تعالی برای مؤمنین مقدر کرده است، باشد. و مقصود از مَنْ قَضَى نَحْبَهُ کسانی است که به پیمان و نذر خود وفا کردند و در راه خدا شهید شدند مانند شهدای بدر و احد، زیرا نحب بمعنی نذر و عهد آمده است. آیه 25 الی 27
متن آیه:
وَرَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيظِهِمْ لَمْ ينَالُوا خَيرًا وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيا عَزِيزًا(الأحزاب/25) وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا(الأحزاب/26) وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرًا(الأحزاب/27)
ترجمه: و خدا کافران را با خشمشان برگردانید در حالی که هیچ خیری نیافتند (به فتح و غنیمتی نرسیدند) و خدا کارزار مؤمنی را کفایت کرد و خدا نیرومند عزیز است(25) و آن کسانی از اهل کتاب را که پشتیبانی احزاب کردند از قلعه‌هاشان فرود آورد و هراس در دلشان افکند گروهی را می‌کشید و گروهی را اسیر می‌کنید(26) و خدا زمین و خانه‌ها و اموال ایشان و زمینی را که قدم به آن نگذاشته بودید به شما ارث داد و خدا بر هر چیزی توانا است(27). 
نکات: مقصود از کافران با خشم، همان مردم مشرک احزاب بودند که بدون فتح و ظفر برگشتند. و مقصود از جملة الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ  بنی قریظه بودند که با رسول خدا(ص) پیمان بسته بودند که علیه او به دشمن او کمک نکنند و یاری ندهند، ولی نقض عهد کردند و پس از جنگ احزاب گرفتار شدند، و قصة ایشان این است که: چون مسلمین از اطراف خندق به طرف خانه‌هاشان آمدند، رسول خدا(ص) زره خود را به زمین گذاشت و غسل کرد و جبرئیل آمد در حالی که رسول خدا(ص) بخور می‌زد، و گفت: سلاح جنگ باز کردی، اکنون آمادة مقابله با بنی قریظه باش. پس بلال از جانب رسول خدا(ص) مردم را ندا داد که حرکت کنند و نماز عصر در بنی قریظه خوانده شود، پس مسلمین به حصار ایشان پرداختند، پانزده یا بیست و پنچ روز قلعة بنی قریظه که عهد و پیمان‌ها را نقض کرده بودند، در محاصرة مسلمین بود و هر روز با سنگ و تیر یکدیگر را جواب می‌دادند، تا خدا هراسی در دل‌ یهودیان انداخت و از محاصره بتنگ آمدند و از قلاع خویش بزیر آمده و به حکم سعد بن معاذ در حق ایشان راضی شدند، سعد گفت: حکم من این است که مردان بنی قریظه را بکشید (و این حکم، حکم تورات ایشان نیز بود، پس در واقع حکم کتابشان نیز برایشان حاکم و باجراء در آمد) و زنان و کودکانشان را برده گیرید و اموالشان را قسمت کنید، پس مردان ایشان را کشتند و زنانشان را اسیر شدند و پس از انجام امر بنی قریظه، زخم رگ اکحل سعد بن معاذ باز شد و بهمان جراحت از جهان فانی گذشت. رضوان الله علیه.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1284.txt">آيه 31-28 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1285.txt">آيه 34-32 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1286.txt">آيه 35 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1287.txt">آيه 38-36 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1288.txt">آيه 40-39 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1289.txt">آيه 44-41 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1290.txt">آيه 48-45 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1291.txt">آيه 50-49 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1292.txt">آيه 52-51 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1293.txt">آيه 54-53 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1294.txt">آيه 56-55 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1295.txt">آيه 58-57 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1296.txt">آيه 62-59 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1297.txt">آيه 65-63 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1298.txt">آیه 68-66 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1299.txt">آيه 71-69 (الأحزاب)</a><a class="text" href="w:text:1300.txt">آيه 73-72 (الأحزاب)</a></body></html>آیه 28 الی 31
متن آیه:
يا أَيهَا النَّبِي قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَينَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا(الأحزاب/28) وَإِنْ كُنْتُنّ