َ الْغَابِرِينَ(العنکبوت/33) إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْيةِ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يفْسُقُونَ(العنکبوت/34) وَلَقَدْ تَرَكْنَا مِنْهَا آيةً بَينَةً لِقَوْمٍ يعْقِلُونَ(العنکبوت/35)
ترجمه: چون فرستادگان ما با آن بشارت نزد ابراهیم آمدند، گفتند: ما هلاک کنندگان اهل این قریه هستیم زیرا اهل آن ستمگرند(31) ابراهیم گفت: لوط در آنجاست، گفتند: ما بهتر می‌دانیم آن را که در آنجاست، او را با کسانش نجات می‌دهیم مگر زنش را که از باقی ماندگانست(32) و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند بوجود ایشان اندوهناک شد و در کار ایشان دلتنگ شد، گفتند: نترس و اندوه مخور که تو و کسانت را نجات می‌دهیم مگر زنت را که از باقی ماندگانست(33) محققا ما بر مردم این دهکده عذابی از آسمان نازل می کنیم برای آنکه عادت به فسق دارند(34) و بتحقیق از این قریه نشانة عبرتی برای گروه خردمندان بجا گذاشتیم(35). 
نکات: فرشتگان مأمور عذاب برای قوم لوط نزد ابراهیم رفتند و خبر عذاب را با بشارت فرزندی که اسحق باشد به ابراهیم دادند، حضرت ابراهیم از عذاب قوم لوط متأثر و متأسف شد و گفت: در آن قریه لوط است، فرشتگان گفتند: ما او را نجات می‌دهیم با خانواده‌اش جز زوجه‌اش، زیرا زوجه‌اش از کفار و یا نمام و فاسق بود. آیه 36 الی 38
متن آیه:
وَإِلَى مَدْينَ أَخَاهُمْ شُعَيبًا فَقَالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيوْمَ الْآخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ(العنکبوت/36) فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ(العنکبوت/37) وَعَادًا وَثَمُودَ وَقَدْ تَبَينَ لَكُمْ مِنْ مَسَاكِنِهِمْ وَزَينَ لَهُمُ الشَّيطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ(العنکبوت/38)
ترجمه: و فرستادیم بسوی مدین برادرشان شعیب را، گفت: ای قوم من خدا را بپرستید و به روز دیگر (قیامت) امیدوار باشید و در این سرزمین به فساد مکوشید(36) پس او را دروغگو شمردند و زلزلة شدید ایشان را گرفت و در خانه‌هایشان بیجان گردیدند(37) و قوم عاد و ثمود را هلاک نمودیم آنانکه مساکنشان را بعیان دیده‌اید و شیطان اعمالشان را در نظرشان بیاراست و از راه بازشان داشت در حالی که بینا بودند(38). 
نکات: از جملة: اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيوْمَ الْآخِرَ، استفاده می‌شود که اصول دین شعیب توحید و معاد بوده است. و جملة: تَبَينَ لَكُمْ مِنْ مَسَاكِنِهِمْ، دلالت دارد که مساکن قوم عاد و ثمود نزدیک حجاز بوده و آثاری از دیارشان باقی مانده که موجب عبرت همگان است و مقصود از مُسْتَبْصِرِينَ این است که قبلا بینا بودند و بعد منحرف شدند و یا اینکه با قوة بینائی گمراه شدند از جهت تکبر و زیادی نعمت و با اینکه متوجه بودند که خدا عذابشان خواهد کرد، و یا اینکه بگمان خود بینا و زیرک بودند یعنی خود پسند بودند و الأول أظهر. آیه 39 الی 40
متن آیه:
وَقَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مُوسَى بِالْبَينَاتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانُوا سَابِقِينَ(العنکبوت/39) فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنَا عَلَيهِ حَاصِبًا وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيحَةُ وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنَا بِهِ الْأَرْضَ وَمِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنَا وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيظْلِمَهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يظْلِمُونَ(العنکبوت/40)
ترجمه: و قارون و فرعون و هامان را هلاک نمودیم و موسی با معجزات نزد ایشان آمد پس بزرگی فروختند در آن سرزمین و از قدرت ما فرار نتوانستند(39) پس هر یک را بگناهش گرفتیم، بر بعضی باد ریگ افشان فرستادیم و بعضی را صیحه گرفت و بعضی را به زمین فرو بردیم و بعضی از آنها را غرق نمودیم و خدا به ایشان ستم نکرد ولیکن آنان به خودشان ستم می‌کردند(40). 
نکات: خداوند هلاک اقوام گذشته را که عصیان و طغیان کردند برای این أمت مکرر تذکر می‌دهد تا عبرت بگیرند و ضمنا تقویت و تسلی برای رسول او باشد. اما قومی که مبتلا به باد ریگ افشان شدند قوم لوط بودند و قومی که مبتلا به صیحه شدند قوم ثمود و شعیب بودند و آنان که به زمین فرو رفتند قارون و رفقایش بودند و آنکه غرق شد فرعون و قوم او و قوم نوح بود. آیه 41 الی 43
متن آیه:
مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيوتِ لَبَيتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يعْلَمُونَ(العنکبوت/41) إِنَّ اللَّهَ يعْلَمُ مَا يدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيءٍ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(العنکبوت/42) وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ(العنکبوت/43)
ترجمه: حکایت آنان که غیر خدا را سرپرستانی گرفتند مانند عنکبوت است که خانه‌ای بساخت در حالی که سست‌ترین خانه‌ها محققا خانة عنکبوت است اگر می‌دانستند(41) حقا که خدا آنچه را که جز خودش می‌خوانند می‌داند و او عزیز حکیم است(42) و این مثل‌ها را برای مردم می‌زنیم و جز دانشمندان آنها را نمی‌فهمند(43). 
نکات: کسانی که به غیر خدا توکل کرده و غیر او را تکیه گاه خود قرار داده مانند عنکبوت می‌باشند از جهاتی: 1- عنکبوت هر جا خانة خرابه و کثافتخانه باشد لانه می‌سازد، پس آن که در غمخانه و آفت خانة دنیا خانه ساخته و به آن دل بسته مانند عنکبوت است. 2- عنکبوت لانة خود را از تارهای نازک می‌سازد اهل دنیا نیز به نیرنگ‌های باریک و به خیالات سست، دنیایی خود را آماده کرده‌اند. 3- عنکبوت برای صید مگس مفتخور، در گوشه‌ای تار می‌تند تا مگسی را به دام افکند، اهل دنیا نیز برای به دام انداختن یکدیگر و دوشیدن مردم خدعه‌ها و حقه‌ها دارند و اهل طمع و مفتخوران را به دام می اندازند. 4- عنکبوت خبر ندارد که مالک جائی که تار تنیده به یک جارو ممکن است بساط او را برچیند همانطور اهل دنیا غافلند از مأمور إلهی و از قابض ارواح بی‌خبرند. بهر حال کسانی که غیر خدا را سرپرست مدیر زندگی خود می‌دانند طبق این آیه عنکبوت صفتند. آیه 44 الی 45
متن آیه:
خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً لِلْمُؤْمِنِينَ(العنکبوت/44) اتْلُ مَا أُوحِي إِلَيكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ(العنکبوت/45)
ترجمه: خدا آسمان‌ها و زمین را بحق آفرید حقیقتا در این خلقت نشانة قدرتی است برای مؤمنین(44) آنچه از این قرآن به تو وحی شده بخوان و نماز را بپادار حقا که نماز از کارهای زشت و ناروا باز می‌دارد و البته ذکر خدا (از هر عبادتی) بزرگتر است و خدا می‌داند چه می‌کنید(45). 
نکات: معنی اتْلُ...... بخوان با طمأنینه است. جملة: تَنْهَى.... د