ر و حشر و نشر تا در محضر پروردگار و محکمة او، پس اگر موحد باشد فرشتگان رحمت با بهترین عطرها و نیکوترین منظره‌ها برای قبض روح او حاضر شوند و اگر غیر موحد باشد بعکس آن. آیه 31 الی 34
متن آیه:
قُلْ لِعِبَادِي الَّذِينَ آمَنُوا يقِيمُوا الصَّلَاةَ وَينْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يأْتِي يوْمٌ لَا بَيعٌ فِيهِ وَلَا خِلَالٌ(الإبراهيم/31) اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهَارَ(الإبراهيم/32) وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَينِ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيلَ وَالنَّهَارَ(الإبراهيم/33) وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ(الإبراهيم/34)
ترجمه: به بندگانم که ایمان آورده‌اند بگو: نماز را بپا دارند و از آنچه روزی ایشان کرده‌ایم قبل از اینکه روزی بیاید که در آن داد و ستد و دوستی نیست، پنهانی و آشکارا انفاق کنند(31) خداست که آسمان‌ها و زمین را آفرید و از آسمان آب را نازل کرد و با آن میوه‌ها را برای روزی شما از زمین در آورد و برای شما کشتی را مسخر کرد تا در دریا بامر او جاری شود و نهرها را برای شما مسخر کرد(32) و برای شما این آفتاب و ماه را مسخر کرد که هر دو بعادت خود بشتابند و برای شما این شب و روز را مسخر کرد (33) و به شما هر چه خواستید داد و اگر نعمت خدا را بشمارید بشماره نیاورید بدرستی که این انسان ستمکار و کفران‌کننده است(34). 
نکات: يقِيمُوا و ينْفِقُوا در آیة 31 بمعنی؛ لیقیموا و لینفقوا که امر غایب است می‌باشد تا جواب وقت شود برای قُلْ و لذا مجزوم شده است بحذف نون. و حق‌تعالی در این آیات ده قسم از نعمت‌های عمدة آشکارای خود را شمرده و از جملة خَلَقَ السَّمَاوَاتِ .... شروع کرده تا مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ ، که دلالت دارد هر چه مورد احتیاج بشر بوده خدا به او عطا فرموده و سپس فرموده اگر نعمت‌های او را بشمارید، بشماره نیاورید. آری چنین است هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات و چون بیرون آید مفرح ذات. جائی که در هر نفسی دو نعمت بلکه صدها نعمت باشد کی می‌توان تمام نعم ظاهری و باطنی و بدنی و روحی و دینی را شماره کرد؟ وی انسان در عوض شکر، کفران می‌کند. آيه 47 الي 48
متن آيه:
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْکُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْکُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ(47) وَاتَّقُواْ يَوْماً لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئاً وَلاَ يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلاَ يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ(48)

ترجمه: ای بنی‌اسرائیل نعمتی را که به شما عطا کردم و شما را بر جهانیان برتری دادم به یاد آرید(47) و بپرهیزید از روزیکه هیچ کسبه جای دیگری جزا داده نشود و شفاعت از کسی پذیرفته نگردد و فدا و عوض از کسی گرفته نشود و اهل قیامت یاری نشوند.(48)
نکات: خدا خطاب نموده به بنی‌اسرائیل تا دیگران بشنوند و متنبه شوند. و مقصود از "فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ" این است که برای شما پیغمبران فرستادم و سلطنت و تمکن دادم در میان جهانیان زمان خودتان، یعنی بر موحدین آن زمان شما را برتری دادم نه بر مردم قبل و بعد، پس آیه دلالت ندارد بر برتری بنی‌اسرائیل از تمام أمم. و دیگر اینکه آیة 48 صراحت دارد که روز قیامت چند چیز نیست: 
1-	کسی را به جرم کس دیگر جزا نمی‌دهند.
2-	شفاعت از کسی پذیرفته نگردد.
3-	فدا و عوض نمی‌گیرند.
4-	هیچ کس بیاری کس دیگر توانا نیست.
معلوم می‌شود در قیامت مانند دنیا پارتی‌بازی و رشوه و تملق نیست، و کسی نمی‌تواند رأی خدا را برگرداند، و از قوانین جزائی و کیفری که معین شده او را منصرف کند. اگر کسی بگوید پس آیاتیکه در اثبات شفاعت آمده چیست؟ گوئیم آیه‌ای در اثبات شفاعت که از طرف خلق باشد، نیامده، و شفاعتی که به تقاضای مردم ومیل مردم باشد در قرآن وجود ندارد، بلکه در آیات قرآن چنین شفاعتی به طور مطلق نفی‌شده، و از اثبات شفاعت به طور مطلق خبری و اثری نیست، و اگر شفاعتی در قرآن اثبات شده، یا برای امور دنیوی اثبات شده، و یا مربوط است به ابلاغ رحمت خدا در آخرت که بوسیلة مقربین انجام می‌شود، آن هم برای مؤمنین و کسانی که خدا از دین آنان و از اعمال آنان خوشنود باشد، و اگر معنی‌ شفاعت استغفار باشد، استغفار انبیاء و ملائکه، فقط از برای مؤمنین ممکن است نفع دهد. و اگر روایاتی در اثبات شفاعت طبق دلخواه مردم باشد، تماماً ضعیف السند و مخدوش المتن و از جعالان و کذابان و غالیان و بی‌دینان نقل شده، و مثلا مجلسی در جلد هشتم بحار جدید احادیثی آورده برای اثبات شفاعت که یک حدیث صحیح‌السند تام الدلاله در آن نیست که باید آن را طبق دستور رسول خدا(ص) و أئمة هدی(ع) به دیوار زد و بدور انداخت. اگرچه احادیثی بسیار نیز در نفی شفاعت از رسول خدا(ص) و أئمه(ع) در مقابل آن احادیث وارد شده که بعضی از آنرا ذکر خواهیم نمود. و انشاءالله در ذیل آیة 254 همین سوره معنی شفاعت وصحت و سقم و کیفیت آنرا بیان می‌کنیم. به هر حال کسانیکه قوانین خدا را معطل گذارند و مردم مسلمان را به معاصی جری کنند و بلکه اسلام را مسخره کنند آمدند شفاعت وسیعی بدون قیدوبند برای مردم تراشیدند و مردم را خسر الدنیا والاخره کردند. آیا قوانین إلهی که فرموده: 
(فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ(7) وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ(8)) (زلزال: 7-8)
(کُلُّ امْرِئٍ بِمَا کَسَبَ رَهِينٌ) (طور: 21)
(کُلُّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ رَهِينَةٌ) (مدثر: 38)
(يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ(11) وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ(12) وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْويهِ(13) وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ(14)) (معارج: 11-14)
می‌توان لغو شمرد؟، و آیا ممکن است خدائیکه قوانین کیفری او طبق عدل است دست از کیفر معین بردارد؟، و آیا ممکن است مخلوقی از اجرای کیفر الهی که طبق عدل است جلوگیری کند؟ جواب اینها را در ذیل همان آیه خواهیم داد.آیه 35 الی 37
متن آیه:
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِي أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ(الإبراهيم/35) رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ(الإبراهيم/36) رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيتِي بِوَادٍ غَيرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيهِمْ وَارْ