اک و ایشان در آنها جاویدانند.(25)
نکات: پس از ذکر توحید و نبوت، به ایمان‌آورندگان مژدة سعادت و نعمتهای بی‌حد داده شده. و از جملة «أتوا به متشابها» معلوم می‌شود که میوه‌های بهشت در لذت و خوشی شبیه به یکدیگرند، و شبیه به میوه‌های دنیا می‌باشند در کیفیت و صورت. و جملة ازواج مطهرة دلالت می‌کند که همسرهای بهشتی چرک و آلودگی به حیض و جنابت ندارند و همواره مورد رغبتند.آیه 77 الی 83
متن آیه:
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَذَا يوْمٌ عَصِيبٌ(هود/77) وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يهْرَعُونَ إِلَيهِ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوا يعْمَلُونَ السَّيئَاتِ قَالَ يا قَوْمِ هَؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيفِي أَلَيسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ(هود/78) قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ(هود/79) قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ(هود/80) قَالُوا يا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يصِلُوا إِلَيكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيلِ وَلَا يلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ(هود/81) فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ(هود/82) مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَمَا هِي مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ(هود/83)
ترجمه: و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند بدحال شد بواسطة ایشان وحوصله‌اش تنگ شد و گفت این روز سختی است(77) و قوم لوط آمدند بسوی او در حالیکه شتاب می‌کردند و از قبل کارهای بد می‌کردند. گفت: ای قوم من اینان دختران منند برای شما پاکترند. پس از خدا بترسید و مرا دربارة مهمانم رسوا مکنید، آیا در شما مرد رشیدی نیست(78) گفتند: بطور تحقیق می‌دانی که ما را در دختران تو حقی نیست، و براستی که تو می‌دانی چه می‌خواهیم(79) گفت: اگر برای من نیروئی بود نسبت به شما شما را دفع می‌کردم و یا پناه می‌بردم به پناهگاه محکمی(80) فرشتگان گفتند: ای لوط براستی که ما فرستادگان پروردگار توئیم اینان هرگز به تو نمی‌رسند، پس خانواده‌ات را در پاره‌ای از شب سیر بده و یکی از شما توجه به عقب نکند، مگر زنت، زیرا به او می‌رسد آنچه به ایشان می‌رسد، براستی که وعده‌گاه ایشان صبح است آیا صبح نزدیک نیست(81) پس چون فرمان ما آمد آن شهر را سرنگون و زیر آنرا روآوردیم و بر آن باراندیم سنگی از سنگ گل مهیا شدة پی‌درپی(82) (سنگهائی) نشان‌شدة نزد پروردگارت و این عذاب بدور از ستمگران نیست.(83)
نکات: چون فرشته اگر به شکل انسان مجسم شود به بهترین شکلی درآید و لذا حضرت لوط(ع) بدحال شد که اگر مهمان‌نوازی نکند برخلاف انسانیت است و اگر فرشتگان را به منزل برد ممکن است مورد سوءنظر همشهریانش بشوند این بود که گفت: روز سختی برایم پیش آمده و قوم او از بی‌حیائی به درب منزل او هجوم کردند. حضرت لوط(ع) گفت: دخترانم برای شما پاکیزه‌ترند، و مقصود از دختران او همان زنان قوم بود زیرا او پدر امت است و زنان امت حکم دختران او را دارند. یعنی به ازدواج زنان قناعت کنید و مرا رسوا مسازید. ولی چون قوم بی‌شرمی کردند به قدرت خدا و به اشارة فرشتگان کور شدند در حالیکه حضرت لوط(ع) تمنای نیروئی برای دفع ایشان داشت فرشتگان به او گفتند: ما مأمورین خدائیم یعنی بهترین نیرو برای دفع ستمکارانیم.آیه 84 الی 86
متن آیه:
وَإِلَى مَدْينَ أَخَاهُمْ شُعَيبًا قَالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيرُهُ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيكُمْ عَذَابَ يوْمٍ مُحِيطٍ(هود/84) وَيا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ(هود/85) بَقِيتُ اللَّهِ خَيرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَمَا أَنَا عَلَيكُمْ بِحَفِيظٍ(هود/86)
ترجمه: و بسوی مدین برادرشان شعیب را فرستادیم. گفت: ای قوم من خدا را بندگی کنید برای شما إلهی (ملجأی در حوائج) غیر او نیست، و پیمانه و ترازو را کم مکنید براستی که من شما را به خیر می‌بینم و براستی من بر شما از عذاب روزی که به شما احاطه کند می‌ترسم(84) و ای قوم من پیمانه و میزان را به عدالت تمام دهید، و چیزهای مردم را کم مکنید و در زمین خراب‌کاری نکنید در حالیکه فسادگر باشید(85) باقی‌گذاشتة خدا برای شما بهتر است اگر ایمان داشته باشید و من بر شما نگهبان نیستم.(86)
نکات: مقصود از وَإِلَى مَدْينَ ؛ إلی اهل مدین می‌باشد که شهری است بین شام و حجاز و چون هر پیامبری پس از دعوت به توحید، به دفع عیبی که بین مردم شایعتر است می‌پردازد و در قوم شعیب کم‌فروشی و نقص وکم‌گذاشتن متاع مردم، شیوع پیدا کرده بود، و لذا اولین سخن شعیب(ع) پس از توحید نهی از این کار است، و میزان به هر چیزی گفته شود که به آن اشیاء را می‌سنجند، چه ترازو باشدو چه قپان و چه متر و چه چیز دیگر که در تمام اینها باید اهل کسب و تجارت مواظبت کنند کم نکنند و کم ندهند و بعلاوه طبق جملة: أَوْفُوا... تمام بدهند. و مقصود ازجملة: وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ  تکرار وَلَا تَنْقُصُوا  نیست، بلکه اشیاء عام است و کیل و میزان خاص، در تمام چیزها باید حق مردم را مراعات کرد وکم‌حقوق نگذاشت. و مقصود از جملة: بَقِيتُ اللَّهِ خَيرٌ لَكُمْ، همان بقیة کاسبی و بهره‌ای است که می‌ماند که باید کاسب به آن اکتفاء کند و حرص نزند. عده‌ای از کسانی که قرآن را به میل خود تفسیر به رأی کرده‌اند، گفته‌اند مقصود از بَقِيتُ اللَّهِ امام داوزدهم شیعیان اثنی عشری است!! کسی نبوده به ایشان بگوید چگونه حق‌تعالی به قوم شعیب نامربوط نعوذبالله گفته باشد: امام دوازدهم برای شما بهتر است! زمان شعیب(ع) که امام و مأمومی نبوده جز أنبیاء(ع) و پیروانشان.آیه 87 الی 90
متن آیه:
قَالُوا يا شُعَيبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ(هود/87) قَالَ يا قَوْمِ أَرَأَيتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَينَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيهِ أُنِيبُ(هود/88) وَيا قَوْمِ لَا يجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَنْ يصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا ق