 چنانکه شاعری گوید: 
هر آن کس که آقاش حیدر بود
      چه پرواش از روز محشر بود

شاعران که قریحة شعری دارند باید بروند اول کتاب آسمانی قرآن را تدبر کنند و عقائد إلهی را فرا گیرند تا بر ضد آن شعر نگویند. متأسفانه هیچ شاعری این کار را نکرده و اکثر اشعارشان ضد قرآن است. حق‌تعالی شاعری که شعرش بر خلاف حق نباشد و دارای چند صفت باشد استثناء کرده و مذموم نداشته: 
1- «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ»، که شاعر؛ ایمان به خدا و رسول و کتب آسمانی داشته باشد و قیامت را معتقد باشد و اینکه ایمان بر عمل صالح مقدم شده زیرا تا جامعه ایمان نداشته باشد، به اجرای اعمال صالحه و قوانین اسلامی تن در نمی‌دهد و بشر در نتیجة ایمان به اصول و مقررات دینی و خداوندی که واضح قوانین است و خیر و شر او را می‌داند، می‌کوشد به قوانین إلهی که باعث سعادت دنیا و آخرت اوست عمل کند بدون آنکه جبر و زور او را وادار به اجرای این قوانین کند، و از اینجا امتیاز دیگر قوانین إلهی بر قوانین بشری آشکار می‌شود. زیرا در قوانین إلهی ایمان موجب عمل به قانون إلهی می‌گردد. 
2- «وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا»، در اشعار خود ذکر خدا و حمد و ثنای او باشد نه مدح و ثنای مخلوق، چنانکه رسول خدا(ص) فرموده «احثوا التراب فی وجوه المداحین»، یعنی؛ خاک بریزید در دهان مداحان. و علی(ع) در خطبة 207 نهج البلاغه فرموده: مرا مدح مکنید من راضی نیستم. و در خطبة همام در صفات اهل ایمان و تقوی فرموده: «عظم الخالق فی أنفسهم فصغر ما دونه فی أعینهم». یعنی؛ آنان خدا در نظرشان عظمت دارد و غیر خدا در دیدة آنان کوچک است. 
3- «وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا»، یعنی شاعری که نصرت جوید از مردم علیه ظالم. 
هر شاعری که این اوصاف در او باشد او مذموم نیست، اما چنین شاعری ما ندیده و سراغ نداریم! <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:1146.xml">جزء 19 (آيه 1 الي 60)</a><a class="folder" href="w:html:1163.xml">جزء 20 (آيه 61 الي 93)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1147.txt">آيه 6-1 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1148.txt">آیه 8-7 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1149.txt">آیه 12-9 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1150.txt">آيه 14-13 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1151.txt">آیه 19-15 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1152.txt">آیه 26-20 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1153.txt">آیه 28-27 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1154.txt">آیه 34-29 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1155.txt">آیه 37-35 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1156.txt">آیه 40-38 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1157.txt">آیه 42-41 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1158.txt">آيه 44-43 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1159.txt">آيه 47-45 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1160.txt">آیه 53-48 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1161.txt">آيه 58-54 (النمل)</a><a class="text" href="w:text:1162.txt">آیه 60-59 (النمل)</a></body></html>سورة نمل مکی و دارای 93 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 6
متن آیه:
طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَكِتَابٍ مُبِينٍ(النمل/1) هُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ(النمل/2) الَّذِينَ يقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يوقِنُونَ(النمل/3) إِنَّ الَّذِينَ لَا يؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَينَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يعْمَهُونَ(النمل/4) أُولَئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ(النمل/5) وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ(النمل/6)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. طا. سین. این آیات قرآن و کتاب روشن است(1) هدایت و بشارتست برای مؤمنان(2) آنان که نماز را بپا می‌دارند و زکات را می‌دهند و آنان به دنیای دیگر یقین دارند(3) محققا کسانی که به جهان دیگر ایمان ندارند اعمالشان را بر ایشان آراسته‌ایم پس ایشان حیرانند(4) همانانند که بر ایشان عذاب بدی است و ایشان در جهان دیگر زیانکارترند(5) حقا که به تو قرآن از جانب حکیم دانائی إلقا می‌شود(6). 
نکات: هُدًى وَبُشْرَى دلالت دارد که مؤمنین احتیاج به هدایت و بشارت دارند. «وَيؤْتُونَ الزَّكَاةَ»، دلالت دارد بر پرداخت زکات. و رسول خدا(ص) فرمود: «فیما سقت الأنهار و العیون و الغیوث أو کان بعلا العشر، و فیما سقی بالسوانی و الناضح نصف العشر». یعنی؛ زکات آنچه با جویها و چشمه‌ها و باران‌ها آبیاری می‌شود و یا از ریشه آب می‌گیرد یک دهم است، و آنچه بوسیلة دلوها و شترهای بارکش آبیاری می‌شود یک بیستم است. و علاوه بر آیات قرآن، روایات زیادی وارد شده که زکات در همة اموال است، مثلا در کتاب "دعائم الاسلام" می‌نویسد: «روینا عن أهل البیت علیهم السلام عن طرق کثیرة و بإسناد العامة عن رسول الله، و روینا عن جعفر بن محمد أنه سئل عن السمسم و الأرز و غیر ذلك من الحبوب هل تزکی»؟ فقال: «نعم کالحنطة و التمر»، یعنی؛ از اهل بیت نیز از رسول خدا(ص) روایت شده و همچنین از حضرت صادق روایت شده که از آن حضرت سؤال شد از زکات گنجد و برنج و غیر آن از دانه‌ها که آیا در آنها زکات داده می‌شود؟ حضرت فرمود: آری آنها هم مانند گندم و خرما هستند. و در کتاب محاسن و تحف العقول از امام صادق(ع) و حضرت رضا(ع) نقل شده که از هر دویست درهم پنج درهم باید زکات داد. و رسول خدا(ص) فرمود: «إن الله فرض علی أغنیاء المسلمین فی أموالهم بقدر الذی یسع فقرائهم و لن یجهد الفقراء إذا جاعوا و عروا إلا بما یضع أغنیائهم ألا و إن الله یحاسبهم حسابا شدیدا و یعذبهم عذابا ألیما». 
جملة: «زَينَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ»، با اینکه در جای دیگر فرموده: «وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُم» منافات ندارد، زیرا حق‌تعالی چون به کفار عمر و وسعت رزق و شهوت و قوت داده پس وسائل و اسباب توجه به اعمال سوء را به ایشان داده و در عمل آزادشان گذاشته و انتخاب هر عملی را که به خودشان واگذارده، پس فعل زینت را نسبت به مسبب داده نه به مباشر. و اما نسبت به شیطان چون او وسوسه و ترغیب به أعمال قبیحه می‌کند گویا او نیز سبب است و می‌توان نسبت فعل را به او نیز داد زیرا نسبت فعل به مرغب و محرک جایز است. آیه 7 الی 8
متن آیه:
إِذْ قَالَ مُوسَى لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ نَارًا سَآتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ(النمل/7) فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِي أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ(النمل/8)
ترجمه: چون موسی به خانوادة خود گفت که آتشی را بنظر آورده‌ام بزودی از آن برایتان بیاورم و یا جرقه‌ای برایتان گرفته بیاورم شاید شما گرم شوید(7) پس چون به آن آتش رسید، ندا شد که با برکت است آن که در این آتش و آن که اطراف آنست و منزه است خدائی که مالک و صاحب اختیار جهانیان است(8). 
نکات: برای «مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا» معانی متعددی کرده‌اند، یکی از آن معانی که ظاهرتر است همانست که ما بیان کردیم. باید دان