ریا خارج شدند، لشکر فرعون وارد دریا گشتند و در میان دریا آب ایشان را احاطه و غرق نمود. و این معجزه و قدرت إلهی بوده چنانکه در آیة: «إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً»، تذکر داده است. آیه 69 الی 82
متن آیه:
وَاتْلُ عَلَيهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ(الشعراء/69) إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ(الشعراء/70) قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ(الشعراء/71) قَالَ هَلْ يسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ(الشعراء/72) أَوْ ينْفَعُونَكُمْ أَوْ يضُرُّونَ(الشعراء/73) قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يفْعَلُونَ(الشعراء/74) قَالَ أَفَرَأَيتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ(الشعراء/75) أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ(الشعراء/76) فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/77) الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يهْدِينِ(الشعراء/78) وَالَّذِي هُوَ يطْعِمُنِي وَيسْقِينِ(الشعراء/79) وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يشْفِينِ(الشعراء/80) وَالَّذِي يمِيتُنِي ثُمَّ يحْيينِ(الشعراء/81) وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يوْمَ الدِّينِ(الشعراء/82)
ترجمه: و بر ایشان خبر ابراهیم را تلاوت کن(69) هنگامی که به پدرش و قومش گفت: چه می‌پرستید؟(70) گفتند: بتهائی را می‌پرستیم و پیوسته برای عبادت آنها معتکفیم(71) گفت: آیا ندای شما را می‌شنوند وقتی که آنها را می‌خوانید(72) و یا سود و زیانی برای شما دارند(73) گفتند: نه بلکه پدران خود را دیده‌ایم که چنین می‌کردند(74) گفت: آیا توجه داشته‌اید که چه چیز را می‌پرستیده‌اید(75) شما و پدران گذشتة شما(76) که محققا آنان دشمن منند جز پروردگار جهانیان(77) آن که مرا آفریده پس او مرا رهبری می‌کند(78) و آنکه او مرا اطعام می‌کند و سیرابم می‌کند(79) و چون بیمار شوم او مرا شفا می‌دهد(80) و آن که مرا می‌میراند، سپس مرا زنده می‌کند(81) و آنکه طمع دارم روز جزاء خطای مرا برای من بیامرزد(82). 
نکات: جملة: فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ دلالت دارد که بت‌پرستان به کار خود افتخار داشتند و إِذْ تَدْعُونَ دلالت دارد که خواندن غیر خدا ایشان را به شرک کشانیده بود و دلیلشان رفتار پدرانشان بود، چنانکه در زمان ما اهل بدعت و خرافات به اباطیل خود افتخار دارند و دلیلشان همان کردارهای خرافی پدرانشان است. و در جملات: «خَلَقَنِي» و «يهْدِينِ» و «يطْعِمُنِي» و ..... این افعال را به خدا نسبت داده، ولی بیماری را نسبت به خود داده است که فرموده: وَإِذَا مَرِضْتُ. و جملة: فَهُوَ يشْفِينِ دلالت دارد که شافی فقط خداست و پیامبران از خدا شفاء می‌طلبیدند. و جملة: «....يغْفِرَ لِي» دلالت دارد که غفران إلهی برای انتفاع حضرت احدیث نیست بلکه برای نفع بنده است. آیه 83 الی 104
متن آیه:
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ(الشعراء/83) وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ(الشعراء/84) وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ(الشعراء/85) وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ(الشعراء/86) وَلَا تُخْزِنِي يوْمَ يبْعَثُونَ(الشعراء/87) يوْمَ لَا ينْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ(الشعراء/88) إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ(الشعراء/89) وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ(الشعراء/90) وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ(الشعراء/91) وَقِيلَ لَهُمْ أَينَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ(الشعراء/92) مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ ينْصُرُونَكُمْ أَوْ ينْتَصِرُونَ(الشعراء/93) فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ(الشعراء/94) وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ(الشعراء/95) قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يخْتَصِمُونَ(الشعراء/96) تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ(الشعراء/97) إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/98) وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ(الشعراء/99) فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ(الشعراء/100) وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ(الشعراء/101) فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ(الشعراء/102) إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ(الشعراء/103) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ(الشعراء/104)
ترجمه: پروردگارا مرا حکمی عطا کن و قرین شایستگان نما(83) و نزد آیندگان نیکنامم گردان(84) و مرا از وارثان بهشت پر نعمت قرار ده(85) و پدر مرا بیامرز که از گمراهان بود(86) و روزی که مردم بر انگیخته و زنده گردند مرا خوار مکن(87) روزی که مال و فرزندان سودی ندهد(88) مگر آنکه با قلب سالم سوی خدا آمده باشد(89) و بهشت برای نیکوکاران نزدیک شود(90) و دوزخ برای گمراهان نمودار گردد(91) و به ایشان گفته شود آن چیزها که می‌پرستیدید کجایند(92) غیرخدا آیا شما را یاری می‌کنند و یا نصرت یابند(93) ایشان و گمراهان به رو دوزخ افکنده شوند(94) با سپاهیان ابلیس همه یکجا(95) و ایشان در حالی که در آن خصومت می‌کنند گویند(96) به خدا قسم که ما در گمراهی آشکار بودیم(97) زیرا شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌کردیم(98) و ما را گمراه نکردند جز بدکاران (99) پس برای ما شفیعانی نباشد(100) و نه دوست صمیمی(101) پس اگر برای ما بازگشتی به دنیا می‌بود از مؤمنین می‌شدیم(102) براستی که در این عبرتی است و بیشترشان مؤمنین نبودند(103) و براستی که پروردگارت البته خود عزیز رحیم است(104). 
نکات: بندگان صالح چنان مقامی دارند که حضرت ابراهیم(ع) تقاضا از خدا می‌کند که قرین ایشان باشد. و مقصود از جملة وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ این است که در میان آیندگان خوشنام و سرمشق ایشان باشم و دعای آن جناب مستجاب شده و در میان أمم یهود و نصاری و اسلام خوشنام و مورد توجه است. بعضی از خرافاتیین دعائی بنام دعای ندبه ساخته و در آنجا با این آیه نعوذ بالله بازی کرده و در جمله‌ای می‌گویند: «و سألك لسان صدق فی الآخرین فأجبته و جعلت ذلك علیا»، یعنی حضرت ابراهیم از تو سؤال کرد لسان صدقی در آیندگان، و تو او را اجابت کردی و آن را علی بن ابی طالب قرار دادی!.. این اشخاص برای آنکه ارادتی به علی بن ابیطالب(ع) اظهار کنند کتاب خدا را بازیچة خود قرار می‌دهند!!آیه 105 الی 110
متن آیه:
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ(الشعراء/105) إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ(الشعراء/106) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ(الشعراء/107) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ(الشعراء/108) وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِي إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ(الشعراء/109) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ(الشعراء/110)
ترجمه: قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند(105) وقتی که برادرشان نوح به آنان گفت: چرا پرهیز نمی‌کنید(106) بتحقیق که من برای شما پیغمبر امینم(107) پس از خدا بترسید و مرا اطاعت نمائید(108) و برای رسالتم از شما مزدی نمی‌خواهم، مزد من جز بر عهدة پروردگار جهانیان نیست(109) پس،