xt" href="w:text:335.txt">آيه 126-125 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:336.txt">آيه 127 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:337.txt">آيه 128 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:338.txt">آيه 130-129 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:339.txt">آيه 133-131 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:340.txt">آيه 135-134 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:341.txt">آيه 138-136 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:342.txt">آيه 141-139 (النساء)</a><a class="text" href="w:text:343.txt">آيه 146-142 (النساء)</a></body></html>آيه 92
متن آيه:
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَأً وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَدِيةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يصَّدَّقُوا فَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ بَينَكُمْ وَبَينَهُمْ مِيثَاقٌ فَدِيةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يجِدْ فَصِيامُ شَهْرَينِ مُتَتَابِعَينِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
ترجمه: مؤمن، مؤمنی را نمی‌کشد مگر به خطا، و کسی که به خطا مؤمنی را بکشد پس بندة مؤمنی آزاد کند ودیه‌ای تسلیم کسان مقتول نماید مگر اینکه ایشان عفو نمایند، پس اگر مقتول از قومی بود که دشمن شمایند(یعنی کافرند) و او(مقتول) مؤمن بوده، پس آزاد کند بندة مؤمنی را، و اگر مقتول از قومی بود که بین شما و ایشان پیمانی است پس باید به اهل او دیه‌ای داد و بندة مؤمنی را آزاد کرد، پس هر کس نیافت بر اوست دو ماه روزه پی‌درپی، این توبه‌ای است از دستور خدا و خدا دانا و حکیم بوده است.(92)
نکات: جملة فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ... تا آخر، دلالت دارد که قاتل در قتل خطایی باید دیه بدهد باضافه بر اینکه باید بنده‌ای آزاد کند. و کلمة: مُؤْمِنَةٍ، دلالت دارد که باید بنده مؤمن باشد. و جملة وَدِيةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ ، دلالت دارد که باید دیه را به اهل مقتول یعنی وارث او بدهند. و دیة انسانی چه در عمد و چه در خطا و چه شبه عمد هزار مثقال طلای خالص سکه‌دار18 نخودی است، و یا هزار گوسفند و یا دویست گاو و یاصد شتر، و شرح آن در کتاب احکام القرآن مسطور است. جملة:فَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ ، می‌گوید اگر مقتول، مؤمن بود، ولی قوم و بستگان او همه از کفارند، در اینجا بر قاتل کفاره لازم است نه دیه زیرا کفار استحقاق دیة مسلمان را ندارند. وجملة:وَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ بَينَكُمْ وَبَينَهُمْ ... می‌فرماید اگر مقتول مؤمن بود ولی قوم او از کفاری بودند که با مسلمین معاهده بسته‌اند باید قاتل به اضافة تحریر رقبة مؤمنه دیه را هم بپردازد أما به ورّاث مسلمانش، واگر وارث مسلمان ندارد باید کمترین دیه را بپردازد.آيه 93 الي 94
متن آيه:
وَمَنْ يقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا(النساء/93) يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَينُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيكُمْ فَتَبَينُوا إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا(النساء/94)
ترجمه: و کسی که مؤمنی را عمدا بکشد پس جزای او دوزخ است در حالیکه در آن جاوید است و خدا بر او خشمناک و لعنت کرده او را و مهیا نموده برای او عذاب بزرگی را(93) ای مؤمنین هنگامی که در راه خدا و جهاد سفر کردید پس تحقیق کنید و ندانسته کاری نکنید و به کسی که به شما اسلام و اظهار اسلام کرده نگوئید که تو مؤمن نیستی، شما متاع زندگی پست دنیا را می‌جوئید پس نزد خدا بهره‌های بسیاری است، شما کافر بودید از پیش. پس خدا منت گذاشت بر شما و اظهار اسلام شما را پذیرفت پس جستجو و تحقیق کنید، زیرا خدا به آنچه انجام دهید همواره آگاه بوده است.(94)
نکات: آیة 94 راجع است به لشکری که رسول خدا(ص) فرستاده بود بر سر قومی از کفار در اطراف فدک و در حق ایشان نازل شده، و ریاست لشکر با مقاد و یا با غالب نامی، بود، چون به آن محل رسیدند، تمام کفار فرار کردند، مگر «مرداس» نامی که چوپانی می‌کرد، او به اعتماد اینکه مسلمان شده فرار نکرد، و گوسفندان خود را در غاری از کوه جای داد. سپس چون لشکر اسلام نزدیک شدند و الله أکبر گفتند او نیز الله أکبر گفت و از کوه پایین آمد و شهادتین بر زبان جاری کرد. أما لشکر اسلام اعتناء نکردند با اینکه شهادتین اورا شنیدند، اسامة بن زید او را کشت و گوسفندان او را به غنیمت راند. چون رسول خدا(ص) خبر شد بسیار آشفته گردید و پریشان. و آیة فوق بر او نازل گردید. جملة: فَتَبَينُوا تکرار شده معلوم می‌شود تحقیق واجب مؤکد است و نباید ندانسته کاری کرد، خصوصا در تکفیر و قتل کسی. متأسفانه زمان ما بعکس این دستور روحانی نمایان به زودی بدون تحقیق این گناه بزرگ را مرتکب می‌شوند وتحقیق نکرده و سخن طرف را از خود او نشنیده، فوری او را تکفیر می‌کنند. جملة: أَلْقَى إِلَيكُمُ... دلالت دارد که هر كس شهادتین گفت باید پذیرفت و خون ومال و آبروی او محترم و محفوظ است، وجملة:تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا، دلالت دارد که تکفیرکنندگان مردم مسلمان و یا تفسیق‌کنندگانِ بدون تحقیق، دنیاپرست بوده و فعلا بسیاری از مراجع دینی که از قرآن و اسلام بیگانه‌اند وبرای حسد و کوته‌نظری و بی‌خبری مردم را لعن و تکفیر و تفسیق می‌کنند برای طمع دنیاست.آيه 95 الي 96
متن آيه:
لَا يسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(النساء/95) دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا(النساء/96)
ترجمه: آن عده از مؤمنین که از جهاد تقاعد می‌کنند باستثنای آنانکه صاحب عذر و ضررند، با آنانکه در راه خدا به اموال وجانها جهاد می‌کنند مساوی نیستند، خدا برتری داده مجاهدین به اموال و جانها را بر متقاعدین، به یک درجه، و هر یک را خدا وعدة نیکوتر داده، و برتری داده خدا مجاهدین را بر قاعدین به أجر بزرگ(95) و به درجاتی از جانب خود، و برتری داده ایشان را به آمرزش و رحمت، و خدا همیشه آمرزنده و رحیم بوده است.(96)
نکات: دراین آیه یکجا درجه مفرد آورده و یکجا درجات جمع آورده ومقصود این است که خدا برتری داده مجاهدین را بر قاعدین با عذر به یک درجه بدلیل کلمة درجه و بر قاعدین بدون عذر به درجاتی. و عذرهم بر دوقسم ا