ت/25) إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يخْشَى(النازعات/26)
ترجمه: آیا داستان موسی برای تو آمده است(15) وقتی که خداوندش به وادی مقدس طوی او را ندا کرد(16) که به سوی فرعون برو زیرا او سرکش شده است(17) پس بگو آیا تو را رغبتی هست تا پاک شوی(18) و تو را به سوی پروردگارت راه نمایم تا از خدا بترسی(19) پس آن آیت بزرگ و معجزة کبری را به او ارائه داد(20) پس او تکذیب نمود و نافرمانی کرد(21) آنگاه روگردانید و می‌کوشید(22) پس جمع‌آوری کرد وآواز داد(23) که گفت من برترین پروردگار شمایم(24) پس خداوند او را به عقوبت دنیا و آخرت گرفتار کرد(25) حقا که در آن سرگذشت عبرتی است برای آنکه بترسد.(26)
نکات: این آیات برای رسول خدا(ص) تسلیت و برای دیگران عبرت است و اما تسلیت برای اینکه خدا به او می‌فرماید تو از موسی کمتر نیستی و مخالفین و مشرکین از فرعون مهمتر نیستند خاطرت جمع باشد که ما دفع ایشان خواهیم کرد، و اما عبرت برای دیگران زیرا تاریخ گذشتگان عبرتی است برای آیندگان.
جهان سر بسر حکمت و عبرتست
		ولی سهم ما جهل و هم غفلتستآیه 27 الی 33
متن آیه:
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا(النازعات/27) رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا(النازعات/28) وَأَغْطَشَ لَيلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا(النازعات/29) وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا(النازعات/30) أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا(النازعات/31) وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا(النازعات/32) مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ(النازعات/33)
ترجمه: آیا شما از جهت خلقت سخت‌ترید یا آسمانیکه خدا آنرا بنا نمود(27) سقفش را برافراشت و آنرا هماهنگ و مناسب کرد(28) و شبش را تاریک و روزش را ظاهر ساخت(29) و زمین را پس از آن بغلطانید(30) و بیرون آورد از زمین آب و چراگاه آنرا(31) و کوهها را استوار و رفیع نمود(32) برای بهره‌مندی شما و چهارپایان شما.(33)
نکات: حق‌تعالی برای اثبات معاد و قدرت‌داشتن بر آن، آیاتی برای اظهار قدرت بیان نموده که چگونه این آسمانها و زمین با نظم و تدبیر را برای نفع شما آفریدیم و مرتب کردیم حیف نباشد که تو ای انسان به طغیان و عصیان پردازی. و مقصود از جملة دَحَاهَا غلطیدن و دور زدن زمین است به دور خورشید که این حرکت زمین پس از وجود خورشید بوده و مناسب آیه همین است که پس از وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا آمده ولیکن مترجمین دَحَاهَا که به معنای غلطیدنست را به معنی گستردن گرفته‌اند و حال آنکه خبر از غلطیدن زمین یکی از معجزات قرآن است.آیه 34 الی 41
متن آیه:
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى(النازعات/34) يوْمَ يتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَى(النازعات/35) وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يرَى(النازعات/36) فَأَمَّا مَنْ طَغَى(النازعات/37) وَآثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا(النازعات/38) فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِي الْمَأْوَى(النازعات/39) وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى(النازعات/40) فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِي الْمَأْوَى(النازعات/41)
ترجمه: پس چون آن بلیة بزرگ‌ترین بیاید(34) روزی که انسان آنچه کرده بیاد آرد(35) و دوزخ آشکار گردد برای هر که ببیند(36) فأما آنکه سرکشی کرده(37) و زندگی دنیا را ترجیح داده(38) پس محققا دوزخ همان جایگه اوست(39) و اما هر کس از مقام عظمت پروردگارش بترسد و خود را از خواهش نفس باز دارد(40) پس به یقین بهشت همان بهشت جای او است.(41)
نکات: خدا قیامت را مصیبت کبری خوانده، باید فهمید چه قدر شدائدی دارد که خدا چنین تعبیر نموده. و جملة وَآثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا، دلالت دارد که هر کس دنیا را بر آخرت ترجیح ندهد و برای آخرت نیز عمر خود را مصرف کند او دوزخ نمی‌رود و اما مَقَامَ در جملة: مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ، پس بدانکه خدا یک مقام عظمت و جلال دارد که نه تنزل دارد و نه ترقی زیرا در صفات او تغییری نیست، پس بعضی از دعاهای مانند دعای پنجم رجبیه که برای خدا مقاماتی قائل شده صحیح نیست زیرا خدا را مانند بنده فرض کرده و صدها خرافات در این دعاها برخدا بسته‌اند!!آيه 234 الي 235
متن آيه:
وَالَّذِينَ يتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيذَرُونَ أَزْوَاجًا يتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ(البقرة/234) وَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَكِنْ لَا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفًا وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّى يبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يعْلَمُ مَا فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ(البقرة/235)
ترجمه: و آنانکه از شما وفات می‌کنند و همسرانی می‌گذارند،آن همسران باید انتظار برند و به قدر چهار ماه و ده روز خودداری کنند، پس چون این مدت را به پایان رسانیدند، در آنچه در حق خودشان به خوبی و متعارف انجام دهند بر شما باکی نیست، وخدا به آنچه بکنید آگاه است (234) و بر شما باکی نیست در تعریض شما از خواستگاری زنان و یا در دل خود پنهان نمودنتان، خدا دانسته که شما به یاد زنان خواهيد بود، لیکن وعدة سری مگذارید مگر اینکه گفتار خوبی بگوئید، و عقدنکاح را قصد مکنید تا عدة لازمه به پایان رسد و بدانید که خدا آنچه رادر دلهای شماست می‌داند از او حذر کنید، و بدانید که خدا آمرزنده و بردبار است.(235)
نکات: دراین آیه عدة وفات را چهار ماه وده روز قرار داده، سپس در جملة فَلَا جُنَاحَ... فرموده که پس از پایان عده، زنان شوهر مرده هر کار مشروعی بکنند، آزادند، که شوهر بروند یا خیر. و پس از آن فرموده اگر با آن زنان تعریض کنید اشکالی ندارد، وتعریض آن است که؛ به آن زن بگوید در خدمت شما حاضرم، ویا من شما را دوست دارم، و از این قبیل جملات که آن زن بفهمد برای تزویج او بی‌میل نیست، ولی مادامیکه عده تمام نشده صریحا خواستگاری نکند، اگرچه در دل قصد خواستگاری داشته باشد. و وعدة سری بکار نامشروع نیزجائز نیست چنانکه در آیه ذکر شده. و در جملة:وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يعْلَمُ...، تهدیدی شدیدی است برای متخلفین از قانون إلهی.آیه 42 الی 46
متن آیه:
يسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيانَ مُرْسَاهَا(النازعات/42) فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا(النازعات/43) إِلَى رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا(النازعات/44) إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يخْشَاهَا(النازعات/45) كَأَنَّهُمْ يوْمَ يرَوْنَهَا لَمْ يلْبَثُوا إِلَّا عَشِيةً أَوْ ضُحَاهَا(النازعات/46)
ترجمه: از تو سؤال می‌کنند از ساعت قیامت که چه وقت است وقوع آن(42) در چه هستی تو از یاد آن (یعنی تذکر آن تو را چه باعث شده و دانستن آن به تو ربطی ندارد)(43) سرانجام آن به 