ود او پرسید. و طلاق به معنی رهاکردن، وی صیغة آن این است که طلاق‌دهنده در حضور دو عادل بگوید: "زوجتی فلانه طالق". (ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ) دلالت دارد که پس از وقوع طلاق زن باید سه طهر عده نگه دارد، و مطابق: وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ... شوهر او می‌تواند رجوع کند و طلاق کأن لم یکن می‌شود، واحتیاج به عقد جدیدی ندارد. و جملة وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي... دلالت دارد که هر یک از زوجین حقوقی بر دیگری دارند، أما حق زوجه عبارت است از مهر ونفقه و سکی و کسوه وحق هم‌خوابگی. و أما حق زوج عبارتست از اطاعت زوجه از او ومال و آبروی او را حفظ‌کردن و نطفة او را در رحم نگه‌داشتن، و کسی را بر فراش او نیاوردن، و از خانة او چیزی بدون اذن او بر ندارد و از هم‌خوابگی جلوگیری ننماید، و بدون اذن او از منزل او خارج نشود. و جملة وَلِلرِّجَالِ عَلَيهِنَّ درجه دلالت دارد که تصمیم و تشخیص نهائی در أمور زندگی را زوج بگیرد، و نیز گفته‌اند حق زوج مقداری زیادتر است مثلا زوجه بدون اذن او روزة مستحبی نگیرد، و مسافرت غیرواجب نرود، واگر زوج رجوع کرد بپذیرد طبق جملة:أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ . سورة جن مکی و دارای 28 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 6
متن آیه:
قُلْ أُوحِي إِلَي أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا(الجن/1) يهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا(الجن/2) وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًا(الجن/3) وَأَنَّهُ كَانَ يقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا(الجن/4) وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا(الجن/5) وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا(الجن/6)
ترجمه: بنام خدای کامل‌الذات والصفات رحمن رحیم. بگو به سوی من وحی شده که عده‌ای از جنیان گوش دادند(به قرائت من) پس گفتند ما قرآنی عجیب شنیده‌ایم(1) که به سوی راستی و کمال دعوت می‌کند پس به آن ایمان آوردیم و احدی را با پروردگار خود شریک نمی‌کنیم(2) و اینکه برتر است عظمت پروردگار ما، زن و فرزندی نگرفته است(3) و حقیقت این است که سفیه ما سخن دور از حق بر خدا می‌گوید(4) و حقیقت این است که ما گمان می‌کردیم که جن و انس هرگز بر خدا دروغی نسبت نمی‌دهد(5) و حقیقت این است که مردانی از بشر به مردانی از جن پناه می‌بردند پس اینان طغیان و گمراهی آنان را زیاد کردند.(6)
نکات: از این آیات معلوم می‌شود موجوداتی بنام جن هستند که از عقلا می‌باشند و آنان مؤمن و کافر دارند و عده‌ای ببرکت قرآن هدایت شده‌اند. و جملة: يقُولُ سَفِيهُنَا دلالت دارد که بزرگان ایشان موجب دوری ایشان از خدا شده اند. و جملة: وَأَنَّا ظَنَنَّا... دلالت دارد که ایشان مقلد بودند و دین ایشان از روی گمان بود و بعد متوجه شده و دست از تقلید برداشته‌اند، و این آیات دلالت بر بطلان تقلید دارد. و جملة: كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ .... دلالت دارد بر اینکه عده‌ای از آدمیان پناه به جن می‌برده‌اند و خیال می‌‌کرده‌اند جن حافظ ایشان می‌شوند و عادت عرب این بود که به هر بیابانی وارد می‌شده می‌گفته: أعوذ بعزیز هذا الوادی من شر سفهاء قومه. و شاید آیاتی که از عابد جن مذمت شده همین کسان بوده‌اند که در سوره سبأ، آیه41 خدا فرموده: «... يَعْبُدُونَ الْجِنَّ...». از یکی از اصحاب رسول خدا(ص) نقل شده که گفت: در ابتدای ورود رسول خدا(ص) به مدینه به سفر رفتم، چون شب شد به نزد چوپانی رفتم نیمة شب گرگی بیامد و بره‌ای بگرفت، چوپان صدا زد: یا عامر الوادي جارك‌ جارك، در جواب او صدائی آمد: یا سرحان أرسله، آوازی شنیدم و کسی را ندیدم، گرگ بره را رها کرد و گزندی به وی نرسید. و عجب این است که این کار یعنی پناه به جن و استمداد از جن را که مفهوم قرآن و به منزلة شرک است شیعیان غلات به امام محمد باقر نسبت داده‌اند، در احوالات حضرت او به کتاب بحار نظر کنید، و این دروغ را به آن جناب نسبت داده‌اند برای اثبات اعجاز برای او.آیه 7 الی 10
متن آیه:
وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا(الجن/7) وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا(الجن/8) وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يسْتَمِعِ الْآنَ يجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًا(الجن/9) وَأَنَّا لَا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا(الجن/10)
ترجمه: و اینکه گمان کرده‌اند چنانکه شما گمان کردید که خدا احدی را هرگز مبعوث نمی‌کند(7) و بدرستیکه ما به آسمان نزدیک شدیم پس آنرا پر از پاسبانان با شدت و تیرهای آتشبار یافتیم(8) و ما چنین بودیم که در کمینگاه برای شنیدن وحی می‌نشستیم، ولی الآن هر کس گوش فرا دهد می‌یابد که تیرهای آتش‌بار در کمین او است(9) و براستیکه ما نمی‌دانیم آیا برای اهل زمین شر اراده شده ومقدر گردیده یا اینکه پروردگارشان برایشان ارادة صلاح کرده است.(10)
نکات: لَنْ يبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا دو احتمال دارد: اول: که ظاهرتر است اینکه؛ لن یبعث أحدا للقیامة که مشرکین مکه معتقد بودند. دوم: لن یبعث الله أحدا للرسالة و هو غیر ظاهر، وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ ... راجع به زمان قبل از بعثت است که شیاطین با آسمانها تماس داشتند و استراق سمع می‌‌کردند و خبرهای غیبی را از فرشتگان می‌گرفتند و برای کاهنان می‌آوردند، ولی چون محمد(ص) مبعوث شد شیاطین رانده شدند با تیرهای شهاب آتشبار طبق خبرهای بسیار و ظاهر کلمات قرآن، اگر چه حقیقت این قضیه و کیفیت آن برای ما مستور است.آیه 11 الی 17
متن آیه:
وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَلِكَ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا(الجن/11) وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا(الجن/12) وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَى آمَنَّا بِهِ فَمَنْ يؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلَا يخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا(الجن/13) وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولَئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا(الجن/14) وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا(الجن/15) وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَينَاهُمْ مَاءً غَدَقًا(الجن/16) لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَمَنْ يعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا(الجن/17)
ترجمه: و اینکه بعضی از ما صالحند و بعضی پست‌تر از آن، ما مذاهب متفرقه و فرق مختلفه بوده‌ایم(11) و اینکه چنین دانستیم که هرگز بر قدرت خدا غلبه نخواهیم کرد و از محیط اقتدراش فرار نتوانیم کرد(12) و اینکه چون شنیدیم هدایت را به آن ایمان آوردیم پس آن