ما گریزی نداشتند و قدرت ما را به یادآور و در پنج وقت، حمد خدا و تسبیح او را فراموش مکن که ذکر خدا و نماز موجب آرامش دل است. و اوقات نمازهای پنجگانه از این آیات استفاده می‌شود زیرا قبل از طلوع خورشید وقت نماز صبح است و قبل از غروب نماز ظهر و عصر است و قسمتی از شب همان وقت مغرب و عشا می‌باشد، و تسبیح واجب و حمد واجب همان تسبیحات و حمدی است که در این نمازها می‌باشد. آیه 41 الی 45
متن آیه:
وَاسْتَمِعْ يوْمَ ينَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ(ق/41) يوْمَ يسْمَعُونَ الصَّيحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يوْمُ الْخُرُوجِ(ق/42) إِنَّا نَحْنُ نُحْيي وَنُمِيتُ وَإِلَينَا الْمَصِيرُ(ق/43) يوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ذَلِكَ حَشْرٌ عَلَينَا يسِيرٌ(ق/44) نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يقُولُونَ وَمَا أَنْتَ عَلَيهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يخَافُ وَعِيدِ(ق/45)
ترجمه: و بشنو روزی را که منادی ندا کند از مکانی نزدیک(41) روزی که آن صیحه را به واقع و یقین بشنوید این است روز بیرون شدن از قبر(42) حقا ما زنده می‌کنیم و می‌میرانیم و سرانجام به سوی ما است روزی که زمین بشکافد و از روی ایشان بر طرف شود در حالی که بسرعت حاضر شوند این روز حشری است که بر ما آسان است(44) ما به آنچه می‌گویند داناتریم و تو بر ایشان مسلط نیستی پس با این قرآن تذکر بده هر که را از وعدة عذاب من می‌ترسد(45). 
نکات: مقصود از اسْتَمِعْ این است با گوش دل بشنو تا آن روز مانند دیگران وحشت نکنی، و جملة: وَمَا أَنْتَ عَلَيهِمْ بِجَبَّارٍ، دلالت دارد که رسول خدا(ص) تسلطی بر مردم ندارد و قدرتی به او داده نشده که بتواند مردم را به چیزی مجبور سازد، پس غلات باید از این آیات متنبه شوند و برای او و اولادش قدرت تکوینی قائل نشوند. و جملة فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ دلالت دارد که تذکر دادن مردم باید بواسطة قرآن و قرآئت آن باشد نه بچیز دیگر. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1579.txt">آيه 6-1 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1580.txt">آيه 14-7 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1581.txt">آيه 19-15 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1582.txt">آيه 23-20 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1583.txt">آيه 30-24 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1584.txt">آیه 37-31 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1585.txt">آيه 40-38 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1586.txt">آيه 45-41 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1587.txt">آيه 54-46 (الذاریات)</a><a class="text" href="w:text:1588.txt">آيه 60-55 (الذاریات)</a></body></html>سورة ذاریات مکی و دارای 60 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 6
متن آیه:
وَالذَّارِياتِ ذَرْوًا(الذاريات/1) فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا(الذاريات/2) فَالْجَارِياتِ يسْرًا(الذاريات/3) فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا(الذاريات/4) إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ(الذاريات/5) وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ(الذاريات/6)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. قسم به بادهای وزان که بذرافشانی کنند(1) پس قسم به ابرها که بار سنگینبار باران را بدوش گیرند(2) آنگاه قسم به چیزهائی که بآسانی جریان دارند(3) آنگاه قسم به تقسیم‌کنندگان امر(4) که آنچه وعده داده می‌شوید راست است(5) و اینکه روز جزا واقع شدنی است(6). 
نکات: در این چهار قسم اول سوره ممکن است بگوئیم آن چهار وصف برای یک موصوف است. و ممکن است موصوف هم متعدد باشد اما اگر موصوف واحد باشد پس موصوف باد است که دارای چهار وصف است به ترتیب، و «فاء» هم برای ترتیب است: اول قسم به وصف و زندگی و بذر افشانی آن که تخم نباتات و همچنین غبار زمین را به هر کجا پراکنده می‌کند. دوم وصف حمل باد، بخار را از دریا که آب‌های سنگینی است. سوم وصف جریان باد به بلاد و قصبات. چهارم به تقسیم بارش و دانه‌های باران را به هر جای مناسب. و ممکن است این اوصاف برای ملک و فرشتگان که نیروهای عالم غیب هستند بوده باشد و هدف از این قسمها در سورة نازعات بیان خواهد شد. آيه 201 الي 203
متن آيه:
وَمِنْهُمْ مَنْ يقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ(البقرة/201) أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ(البقرة/202) وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيامٍ مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يوْمَينِ فَلَا إِثْمَ عَلَيهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيهِ تُحْشَرُونَ(البقرة/203)
ترجمه: و بعضی از مردم می‌گویند پروردگارا ما را در دنیا نیکی بده و در آخرت نیکی بده و ما را از عذاب آتش نگهدار(201) ایشانند که بر ایشان بهره‌ای است از کارشان و خدا حساب را بسرعت می‌رسد(202) و خدا را در روزهای چندی یاد کنید، پس هر کس در دو روز تعجیل کند گناهی بر او نیست، و کسی که تأخیر کند گناهی برایش نیست اگر پرهیز نماید، و از خدا بترسید و بدانید که شما به سوی او محشور می‌شوید.(203)
نکات: کسیکه طالب آخرت است طبق «لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا» باید سعی و کوشش داشته باشد. و مقصود از «وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيامٍ مَعْدُودَاتٍ» گفتن تکبیرات است، پس از نماز عید اضحی، و پس از نمازهای ظهر روز عید تا نماز صبح دوازدهم بگوید: " الله اکبر الله اکبر لا إله إلا الله، الله اکبر و لله الحمد، الله اکبر علی ما هدانا، و الحمدالله علی ما ابلانا، الله اکبر علی ما رزقنا من بهیمة الأنعام". و اگر تا روز 13 ماند تا بعد از نماز صبح روز 13 بگوید، یعنی پس از أداء 15 نماز. و مقصود از جملة:(فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يوْمَينِ)، این است که برای رجوع به وطن، روز 12 عجله کند و از منی خارج شود، و من تأخر این است که تا روز 13 بماند در منی. و أیام معدودات روز عید است تا روز13.آیه 7 الی 14
متن آیه:
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ(الذاريات/7) إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ(الذاريات/8) يؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ(الذاريات/9) قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ(الذاريات/10) الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ(الذاريات/11) يسْأَلُونَ أَيانَ يوْمُ الدِّينِ(الذاريات/12) يوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يفْتَنُونَ(الذاريات/13) ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ(الذاريات/14)
ترجمه: قسم به آسمانی که دارای راه‌ها است(7) که در گفتار اختلاف دارید(8) روگردان می‌شود هر که از آن روگردان شده(9) مرده باد دروغ‌بافان(10) آنان که در گرداب جهالت سرگردانند(11) می‌پرسند که روز جزاء کی و کجا است(12) روزی که ایشان بر آتش مبتلا شوند(13) بلیة خود را بچشید این است آنچه که بدان شتاب می‌کردید(14). 
نکات: الْحُبُكِ بمعنی طُرُق است، و ظاهرا مقصود راههای نجوم و کواکب است و جملة: يؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ، ممکن است مدح باشد برای مؤمنین و یا ذم باشد برای مشرکین، اگر مدح باشد معنی آن چنین است: از اختلاف روگردان می‌شود هر کس روگردان شده. و اگر ذم باشد معنی چنین است: از قرآن 