رسند تا پسران به رشد طبیعی خود. آیه 68 الی 76
متن آیه:
هُوَ الَّذِي يحْيي وَيمِيتُ فَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يقُولُ لَهُ كُنْ فَيكُونُ(غافر/68) أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يجَادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ أَنَّى يصْرَفُونَ(غافر/69) الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتَابِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا فَسَوْفَ يعْلَمُونَ(غافر/70) إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يسْحَبُونَ(غافر/71) فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يسْجَرُونَ(غافر/72) ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَينَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ(غافر/73) مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُو مِنْ قَبْلُ شَيئًا كَذَلِكَ يضِلُّ اللَّهُ الْكَافِرِينَ(غافر/74) ذَلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ(غافر/75) ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ(غافر/76)
ترجمه: اوست که زنده می‌کند و می‌میراند و چون امری را بخواهد پس همانا به آن گوید باش، پس آن وجود یابد(68) آیا به آنان که در آیات خدا مجادله و خصومت می‌کنند نظر نکردی که به کجا برده می‌شوند(69) آنان که به این کتاب و به آنچه پیامبرانمان را بدان فرستادیم تکذیب کردند، بزودی خواهند دانست(70) وقتی که غلها و زنجیرها در گردنشان باشد و به دوزخ کشیده شوند(71) در آب جوشان سپس در آتش سوخته شوند(72) سپس به ایشان گفته شود کجا است آنچه را که شریک او قرار می‌دادند(73) غیر از خدا گویند گم شدند از ما و از نظر ما بلکه ما از پیش چیزی را نمی‌خواندیم بدینگونه خدا کافران را گمراه می‌گذارد(74) اینها بواسطة آن تفریح‌ها و خوشحالی‌هاست که در زمین بناحق داشتند و بآن خوشی‌هاست که در آن بودید(75) از درهای دوزخ داخل شوید در حالی که در آن جاودانه بمانید که بد است جایگاه متکبران(76). 
نکات: یکی از دلائل بر اثبات خدا حیات و ممات است که بدون خواست کسی از مخلوقات حیات و موت عارض می‌شود، اگر ذاتا دارای حیات بودند نباید بمیرند و اگر ذاتا دارای موت بودند نباید زنده شوند و این تغییرات دلیل بر وجود مؤثری است. و جملة: بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُو مِنْ قَبْلُ شَيئًا، حمل بر یکی از دو معنی ممکن است: اول اینکه اینها چیزی که قابل پرستش باشند نبودند تا ما آنها را بخوانیم یعنی سالبه بنفی موضوع باشد. دوم اینکه مشرکین دروغگو باشند و می‌گویند اصلا ما چیزی را نخوانده‌ایم چنانکه در آیات دیگر هم که می‌گویند: «و الله ما کنا مشرکين»، و حتق قسم دروغ هم می‌خورند. آیه 77 الی 78
متن آیه:
فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَإِمَّا نُرِينَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّينَّكَ فَإِلَينَا يرْجَعُونَ(غافر/77) وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنَا عَلَيكَ وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيكَ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يأْتِي بِآيةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ فَإِذَا جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِي بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُونَ(غافر/78)
ترجمه: پس صبر کن که وعدة خدا حق و واقع شدنی است پس یا این است که به تو می‌نمایانیم برخی از آنچه به ایشان وعده کرده‌ایم و یا تو را وفات می‌دهیم پس به سوی ما رجوع داده شوند(77) و بتحقیق پیش از تو پیامبرانی فرستادیم بعضی از ایشان را برای تو نقل کردیم و بعضی از ایشان را نقل برای تو نکردیم و هیچ پیغمبری حق نداشت آیه‌ای بیاورد جز باذن و ارادة خدا پس چون فرمان خدا بیاید حکم بحق شود و آنجاست که اهل باطل زیان کنند(78). 
نکات: مقصود از بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ قتل و اسر کفار است در جنگ‌های مسلمین و عذاب‌های دیگر دنیوی است. و مقصود از جملة مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيكَ قصص سایر پیامبرانست که خدا احوال آنان را برای محمد(ص) نقل نکرده و عده و احوال ایشان را جز خدا نمی‌داند. و اما پیامبر اسلام(ص) احوال همانان که برای او نقل شده بوحی می‌داند و شاید شمارة پیامبرانی که احوال آنان نقل نشده بیشتر از مذکورین باشد. روایت شده که شمارة انبیاء صد و بیست و چهار هزار و یا سیصد هزار بوده و بیشتر از این هم شاید بوده است و غیر از خدا کسی نمی‌داند. آیه 79 الی 82
متن آیه:
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعَامَ لِتَرْكَبُوا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ(غافر/79) وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوا عَلَيهَا حَاجَةً فِي صُدُورِكُمْ وَعَلَيهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ(غافر/80) وَيرِيكُمْ آياتِهِ فَأَي آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ(غافر/81) أَفَلَمْ يسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَينْظُرُوا كَيفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الْأَرْضِ فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يكْسِبُونَ(غافر/82)
ترجمه: خداست که برای شما چهارپایان را قرار داد تا بعضی از آنها را سوار شوید و از بعضی از آنها بخورید(79) و برای شما در آنها منافعی است و تا بر آنها به حاجتی که در دلتان دارید برسید و بر آنها و بر کشتی حمل می‌شوید(80) و او آیات خود را به شما می‌نمایاند پس به کدام آیات خدا انکار می‌کنید(81) پس آیا در زمین سیر نکردند که ببینند سرانجام آنان که پیش از ایشان بودند چگونه بود، آنان بیشتر از ایشان در زمین به نیرو و آثار نیرومندتر و بهتر بودند پس کاری بر ایشان نساخت و ایشان را بی‌نیاز نکرد آنچه بدست آورده بودند(82). 
نکات: در این آیات نیز برای تسلی رسول خدا(ص) قدرت خود را بیان می‌کند و به کفار می‌گوید چرا عقل خود را به کار نمی‌اندازید و به آیات الهی انکار می‌کنید و از قدرت و سطوت گذشتگان عبرت نمی‌گیرید، آیا قدرت و اموال و آثار ایشان به درد ایشان خورد و ایشان را از عذاب آخرت مصون داشت البته خیر، پس در آیة بعد سبب بدبختی ایشان را ذکر نموده: آيه 177
متن آيه:
لَيسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
ترجمه: نیکی این نیست که توجه خود را به طرف مشرق و مغرب بگردانید، ولیکن نیکی و نیکوکار کسی است که ایمان به خدا و روز قیامت و ملائکه و کتاب خدا و پیمبران آورد، و مال را به دوستی او به خویشان و یتمیان و مساکین و براه‌ماندگان و سؤال‌کنندگان و در آزادی بندگان بده