نجام می‌شود. تقیه در نظر اهل سنّت حالتی موقت است که مسلمان با اکراه و بی‌میلی بدان متوسل می‌شود، امّا در نظر شیعه، بعنوان یک ویژگی و عملکرد پسندیده و ستایش شده در آمده است، که در راستای مدح و تعریف آن، عبارت‌ها و نصوص فراوانی از ائمه آنها نقل شده است.(10) 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) تفسیر طبری (6/316).
2) تفسیر طبری (4/75)، فتح‌القدیر (1/331).
3) همان منبع (2/978).
4) همان منبع (2/978).
5) تفسیر ابن کثیر (1/371).
6) فتح الباری (12-314).
7) منبع سابق (12/317).
8) همان منبع (2/981).
9) اصول شیعة الامامیة(2/995).
10) العزلة و الخصلة، سلمان بن فهد عودة، ص 149.راوياني كه‌از علي بن ابي طالب(رض) حديث روايت كرده‌اند، معتقدند كه ‌امير مؤمنان علي در دوران خلافتش آگاه‌ترين فرد صحابه به سنّت بوده‌است. روايت است که در زمان خلافت علي(ع)، نام علي در مجلس ام المومنين عايشه (رضی الله عنها) ذکر شد، گفت: او در میان اصحابی که در قید حیات هستند، آگاه‌ترين فرد به سنّت است(1) . در حالی که (586) حديث از رسول‎ الله (ص) روايت كرده كه نسبت به روايات ديگر صحابه كمتر است، اين نيز اسباب و عللي دارد:
1- چون مشغول قضاوت و امارت و جنگ و جهاد بود فرصت کافی براي فتوا و جلسات درس نداشتند، لذا نتوانست همچون کسانی چون عبدالله بن مسعود و عبدالله بن عباس، جلسات درس و موعظه برگزار کند و موجب انتشار علم و معلومات شرعی شود.
2 - ظهور اهل بدعت و هواپرستانی كه در محبّت علي غلو و افراط و زياده روي كردند. اين امر موجب شد كه دروغهاي زيادي به نام او پخش شود، به همين دليل علماء تلاششان را در شناخت صحّت راههای سند روایاتی که به علی منتهی می‌شد به كار گرفتند.
3- كثرت فتنه و آشوبها در دوران علي موجب شد كه برخي از مردم بجاي اعتماد به علي(رض) به فتنه‌ها و رد و نقد آنها مشغول شوند، در نتيجه باعث شد امر مؤمنان علي(رض) به هر كسی اعتماد نكند و علمش را در اختيار هر كس قرار ندهد، به همين مناسبت از ايشان روايت است كه به سينه‌اش اشاره می‌کرد و مي‌فرمود: در اين جا علمی‌هست كه ‌اگر آن را سرازير كنم و بریزم، کسانی هستند که‌ آن آن را حمل کنند.(2) 
از شيوه و منهج امير مؤمنان علي(رض) در نقل و قبول حديث نکات ذیل را مورد نظر داشته‌ایم:
1- از اينكه دروغي به نام پيامبر گفته شود سخت برحذر بود، چون خود ايشان‌يكي از راويان این حديث است که می‌فرماید: «من كذّب علي معتمداً فليتبوأ معقده من النار».(3) : (هركس از زبان من عمداً دروغ بگويد جايگاهش را در جهنّم آماده می‌كند).
2- همواره در پي اين بوده كه نسبت به راویان اطمينان پيدا كند، لذا روايت کننده حدیث پیامبر(ص) را بر صحّت آن قسم می‌داد. از علي(رض) روايت است: «هرگاه خودم از رسول ‎الله (ص) حديثي مي‌شنيدم هر چه خواست خداوند بود از آن بهرمند می‌شدم و هرگاه كسي ديگر از رسول‎ الله (ص) به من حديث نقل مي‌كرد، از او مي‌خواستم سوگند بخورد كه‌از رسول‎ الله (ص) شنيده ‌است، وقتي قسم مي‌خورد او را تصديق و روايتش را قبول مي‌كردم.(4) 
3- روايات منكر و شاذ را نقل نمي‌كرد، از علي(رض) روايت است که گفت: احاديثي برای مردم روايت كنيد كه برايشان مأنوس و قابل درك باشد و آنچه نمي‌شناسند و برايشان قابل درك نيست، رها كنيد، آيا می‌خواهيد خدا و رسولش تكذيب شوند(5) ، علي(رض) از ابوبكر، عمر، مقداد بن اسود و همسرش فاطمه حديث روايت كرده و بسياري از صحابه و تابعين و اهل بيتش از او حديث روايت كرده‌اند. 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) الطبقات 2/338
2) فقه‌الامام علي 1/3 به نقل از اعلام الموقعين
3) صحيح سنن ابن ماجه 1/13 – آلباني گويد: صحيح است.
4) سنن ابن ماجه ش1395 اسناد آن صحيح است.
5) بخاري كتاب العلم 1/46.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:721.txt">1- اعتقاد به مهدی موعود در نزد شیعه</a><a class="text" href="w:text:722.txt">2- عقیده‌ي اهل سنت و جماعت پيرامون مهدي</a></body></html>یکی از بارز‌ترین عقاید شیعه که تقریباً همه کتاب‌هایشان را پر کرده، اعتقاد به مهدی موعود است. منظور امامیه از مهدی موعود، محمد بن حسن عسکری است که او را امام دوازدهم می‏دانند. اصطلاح «حجّت» و «قائم» را بر او اطلاق می‌نمایند(1) . به گمان آنها در سال (255 هجری) متولد شده و در سال (265ه-)‍ در سرداب (این راز معمای کسی است که دیده است) مخفی شده است. آنها منتظرند که وی در آخرالزمان بیرون آید تا از دشمنانشان - برای آنها - انتقام بگیرد و موفقیت و پیروزی را برای آنها به ارمغان بیاورد! (2)  و شیعه (به اصطلاح خودشان! ) همچنان در سرداب (معمای کسی که آن را دیده)(3)  وی را زیارت می‌کنند و از او در خواست بیرون آمدن می‭کنند(4) . ولی این مهدی که رافضه ادعا می‌کند، معدوم است و وجود خارجی ندارد: زیرا حسن عسکری که مهدی را به او نسبت می‌دهند، بدون این که فرزندی از خود به ‭یادگار بگذارد، وفات یافت، بنابر این ارث و ترکه‭اش را میان مادر و برادرش (جعفر) تقسیم کردند. این در حالی است که افسانه‌ واسطورههای دروغین بزرگی که هیچ انسان عاقلی آنها را باور نمی‌کند، همدم و همراه با این اعتقاد پیشرفته است! .
آنها معتقدند که مهدی از نسل حسین است(5) . در رابطه با ولادت او مطالب عجیب و غریبی(6)  نقل می‌کنند و می‌گویند: زمانی که ظهور می‌کند همه شیعیان از نقاط مختلف جهان در کنارش جمع می‌شوند(7) و صحابه را از قبرهایشان بیرون می‌آورد و آنها را عذاب می‌دهد(8) . عرب و قریش(9)  را می‌کشد، کعبه و مسجد نبوی و همه مساجد را منهدم و ویران می‌سازد(10) . برای دین جدید، کتاب جدید، حکومت و قضاوتی جدید مردم را دعوت می‏کند (11) . بوسیله‭ی تابوت یهود سرزمین‌ها را فتح می‌کند(12) . دو چشمه، یکی از آب و دیگری از شیر برایش می‌جوشند. هر نفر شیعه (به برکت آمدن او! ) دارای قدرت و نیروی چهل نفر می‌شود، گوش‌هایشان و چشم‌هایشان تیزتر و بازتر می‌شود و او با حکم و شریعت آل داود حکم می‌کند.(13) 
اعتقاد شیعه‭ی رافضی در مورد مهدی موعود به دلایل زیر باطل است: 
الف- تولد این مهدی ثابت نیست
حکمت خداوند دانای توانا چنین اقتضا کرد که حسن عسکری - امام یازدهم رافضه - بدون اینکه فرزندی از خود به جای گذارد، چشم از جهان فرو بندد و این خود آبروی آبرو و حیثیّت رافضی را لکه دار کرده است آخر چگونه باید امام بمیرد امّا فرزندی نداشته باشد که جای امامت او را بگیرد؟! مگر نه‭این است که در اعتقاد شیعه تأکید بر این است که بعد از وفات امام تنها کسی که می‭تواند جای او را بگیرد فرزند اوست و جایز نیست که امامت بعد از حسن و حسین به برادرانشان منتقل گردد! گذشته از همه‭ اینها به دنیا نیامدن مهدی موعود در مراجع شیعه ثابت شده است.(14) 
ب - اختفای مهدی هیچ معنا و توجیهی ندارد
اگر فرضاً بپذیریم که‭ این مهدی متولد شده است، در حقیقت مخفی شدن او در زیر زمین (سرداب) هیچ معنا و توجیهی ندارد، اگر از شیعه بپرسیم که چرا او مخفی شده، در جواب می‌گویند: چون امنیّت جانی نداشته و می