عال دارای وعده‭ای بودید و هم اکنون او می‌خواهد نسبت به شما به وعده‭ی خود عمل کند. آنگاه می‌گویند: آن چیست؟! ترازوی اعمال ما را سنگین کرد و سیماهای ما را نورانی و تابان، ما را وارد بهشت کرد و ما را از عذاب آتش نجات داد؟! آنگاه حجاب کنار می‌رود، و بهشتیان به خداوند متعال نگاه می‌کنند، از میان نعمت‌هایی که خداوند به آنها داده است، این نگاه کردن به سوی او، از همه‭ی آنها برایشان دوست‌داشتنی‌تر است! و این همان (معنای) زیاده است.(6) 
و خداوند متعال فرموده است: 
(کَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ) (مطففین / 15).
یعنی: هرگزاهرگز! قطعاً ايشان در آن روز (به سبب كارهائي كه كرده‏اند) از (رحمت) پروردگارشان محروم و (از بارگاه قرب و منزلت آفريدگارشان).
مرحوم شافعی و ائمه دیگر به‭این استناد کرده، گفته‏اند بهشتیان خداوند را می‌بینند. این نکته را طبری و دیگران از مزنی و شافعی نقل کرده‏اند. حاکم گفته است: تکه کاغذی از طرف اهالی مصر برای امام شافعی فرستاده شد که در آن نوشته شده بود: نظر شما دربارة این آیه چیست؟
(کَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ) (مطففین / 15)
 امام شافعی فرمود: وقتی که خداوند متعال بخاطر خشم و عصبانیت محجوب شده، در این دلیلی است بر اینکه اولیایش در حالت خشنودی او، وی را ملاقات می‌کنند(7) .در ارتباط با احادیث و سخنان پیامبر(ص) و اصحابش که بیانگر این رؤیت هستند، باید بگوییم که همگی متواتر هستند و صاحبان کتابهای صحاح و مُسانید و سنن(8)  آنها را روایت کرده‏اند. در حقیقت صحابه و تابعین و ائمه‭ی اسلام که معروف به امامت در دین هستند و سایر فرقه‏های اهل کلام منتسب به اهل سنّت و جماعت به ثابت شدن (دیدن) و رؤیت خداوند قائل شده‏اند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) بحار الانوار، (4/31).
2) کشف ‌الغطاء ص 417، اصول شیعة الامامیة(2/670).
3) اصول شیعه (2/670).
4) الفصول المهمه فی اصول الائمه، ص 12
5) مجمع الفوائد (7/112).
6) مسلم، شماره (181).
7) مناقب امام شافعی (1/419) بیهقی.
8) شرح طحاویه، ص 151.پیامبران برترین انسانها و سزوارترین آنها به رسالت و پیام آسمانی هستند؛ زیرا خداوند متعال آنها را برای کمال بندگی و دعوت و تبلیغ و جهاد و تلاش آماده ساخته است، (اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ) (انعام / 124)
(خداوند بهتر مي‌داند كه (چه كسي را براي پيامبري انتخاب و) رسالت خويش را به چه كسي حوالت مي‌دارد.)
بنابراین آنها به امتیاز و رتبه‭ی «رسالت» از بقیه‭ی مردم متمایز شده‏اند. خداوند متعال اطاعت کردن از آنها را بر انسانها واجب کرده، همانگونه که فرموده است: 
(وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ) (نساء / 64).
و هيچ پيغمبري را نفرستاده‌ايم مگر بدين منظور كه به فرمان خدا از او اطاعت شود.
هیچ انسانی بر آنها برتری ندارد. طحاوی در مقام بیان اعتقاد اهل سنّت می‌گوید: هیچ کسی از اولیاء را بر هیچ پیامبری علیهم السلام برتری و ارجاح نمی‌دهیم و می‌گوییم: یک پیامبر، برتر از همة اولیاء است(1) .برتری دادن ائمه بر انبیاء دیدگاه و روش رافضی‌های افراطی است، چنانچه عبدالقاهر بغدادی(2) ، قاضی عیاض(3) و ابن تیمیه(4)  به‭این مورد اشاره کرده‏اند. این مذهب ذاتاً، به ‭یکی از اصول و مبانی امامیه در آمده است، همانگونه نویسنده‭ی «الوسائل» بیان کرده که برتری بخشی ائمه بر انبیاء یکی از اصول و مبانی مذهب شیعه می‌باشد که آن را به ائمه نسبت می‌دهد(5) و اذعان کرده که روایت‌های آنها در این مورد بیشتر از آن هستند که در حیطه‭ی شمارش درآیند! (6)  مجلسی در بحارالانوار بابی را تحت عنوان «برتری ائمه بر انبیاء و همه خلایق، و پیامبران اولوالعزم بدین جهت اولوالعزم شدند که محبت و عشق ائمه را در دل داشتند درود و سلام خدا بر همة آنها باد» تعیین کرده است.(7) 
این دیدگاه امامیه، مشمول تغییرات و دگرگونی‌هایی شده و به سوی «زیاده‌ روی و غلو و افراط» سوق داده شده است، زیرا طبق قول اشعری در قضیه‭ی برتری بخشی انبیاء بر ائمه سه فرقه بوده‏اند: 
فرقة اول: می‌گویند: پیامبران از ائمه برترند، امّا بعضی از این گروه، جایز دانسته‏اند که ائمه از ملائکه بالاتر باشند.
فرقة دوم: گمان می‌برند که ائمه از پیامبران و از ملایکه برتر می‌باشند.
فرقة سوم: قایل به قول معتزله و به امامت هستند و می‌گویند: ملائکه و انبیاء برتر از ائمه هستند(8) . شیخ مفید در «اوائل المقالات» دیدگاه چهارمی‏را به آنها اضافه می‌کند که می‌گوید: ائمه از همه پیامبران جز اولو العزم برترند.(9) 
پس مذهب مورد قبول خود را از میان این چهار مذهب فاش نمی‌کند، بلکه ترجیح می‌دهد در این باره نظری ندهد.(10) 
امّا چنین به نظر می‌رسد که همه‭این مذاهب و موضع‌گیری‌ها، با تلاش و اقدام شیوخ حکومت صفوی و پیروان آنها متلاشی شدند و مذهب غلو اندیشی در مورد ائمه استقرار یافت. حتی مجلسی در یکی از بابهای کتاب بحار که به‭این منظور باز کرده می‌گوید: «پیامبران اولوالعزم بدین جهت اولوالعزم شدند که محبت و عشق ائمه را در دل داشتند درود و سلام خدا بر همة آنها باد.(11) »
کسی که به کتاب الله مراجعه می‌کند می‌بیند که در آن یادی از ائمه شیعه نشده، چه رسد به‭اینکه بر پیامبران و رسولان خداوند متعال مقدّم باشند! همانگونه که ملاحظه می‌شود پیامبران بخاطر امتیازی که دارند، قبل از دیگر بندگان شایسته خداوند متعال ذکر می‏شوند، و خداوند متعال می‭فرماید: 
(وَمَن يُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِکَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِکَ رَفِيقًا) (نساء / 69)
و كسي كه از خدا و پيغمبر (با تسليم در برابر فرمان آنان و رضا به حكم ايشان) اطاعت كند، او (در روز رستاخيز به بهشت رود و همراه و) همنشين كساني خواهد بود كه (مقرّبان درگاهند و) خداوند بديشان نعمت (هدايت) داده است (و مشمول الطاف خود نموده است و بزرگواري خويش را بر آنان تمام كرده است. آن مقرّباني كه او همدمشان خواهد بود، عبارتند) از پيغمبران و راستروان (و راستگوياني كه پيغمبران را تصديق كردند و بر راه آنان رفتند) و شهيدان (يعني آنان كه خود را در راه خدا فدا كردند) و شايستگان (يعني ساير بندگاني كه درون و بيرونشان به زيور طاعت و عبادت آراسته شد)، و آنان چه‏اندازه دوستان خوبي هستند! .
بنابراین خداوند متعال بندگان سعادتمند و برخوردار از نعمت را به چهار رتبه تقسیم کرده است (12) .کتاب خداوند متعال در همه‭ آیاتش دلالت بر آن دارد که انبیاء بر همه جهانیان برگزیده و انتخاب شده‏اند(13) .مؤمنان سه عصر اول، جمیعاً بر تفضیل و برتری بخشی انبیاء بر دیگر انسانها متفق هستند و این اجماع حجت بشمار می‌رود. ابن تیمیه رحمه الله گفته است: سلف امّت، ائمه، پیشوایان آن و سایر او