لي درود فرستادن به رسول‎الله (ص) را مورد تأكيد قرار مي‌دهد و مي‌فرمايد: هر كس نام رسول ‎الله (ص) را بشنود و بر او درود نفرستد بخيل است، از پيامبر(ص) روايت مي‌كند كه فرمود: «لبخيل الذي ذُكرتُ عنده فلم‌يصلِّ عليَّ»(7) : (بخيل كسي است نام من (رسول الله) در حضورش برده شود و بر من درود نفرستد.)
(ه)– محبّت علي نسبت به رسول‎ الله (ص)
خداوند می‌فرمايد:
(قُلْ إِن کَانَ آبَاؤُکُمْ وَأَبْنَآؤُکُمْ وَإِخْوَانُکُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ وَعَشِيرَتُکُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَاکِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْکُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ) (توبه/24)
بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و قوم و قبيله شما و اموالي كه فراچنگش آورده‌ايد و بازرگاني و تجارتي كه‌ از بي‌بازاري و بي‌رونقي آن مي‌ترسيد و منازلي كه مورد علاقه شما است، اينها در نظرتان از خدا و پيغمبرش و جهاد در راه ‌او محبوبتر باشد، در انتظار باشيد كه خداوند كار خود را مي‌كند (و عذاب خويش را فرو مي‌فرستد). خداوند كسان نافرمانبردار را (به راه سعادت) هدايت نمي‌نمايد.
اين نصي آشكار است بر وجوب محبّت الله تعالی و پيامبرش(ص) و واضح است كه به دليل همين آيه واجب است محبّت و دوستي اين دو را بر تمام محبّت‌ها ترجيح دهيم و مقدّم شماريم و در اين مسئله هيچ اختلافي بين امّت نيست.(8) 
همچنین خداوند مي‌فرمايد: 
(قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْکُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ) (آل عمران/31).
بگو: اگر خدا را دوست مي‌داريد، از من پيروي كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است.
 اين آيه به صورت ضمني اشاره‌اي است به وجوب محبّت پيامبر(ص) چون خداوند متعال، دليل روشن و برهان قاطع بر صداقت در ادعای دوستی خداوند متعال را پيروي از رسول‎ الله دانسته و پيروي از رسول ‎الله (ص) محقق نخواهد شد مگر بعد از ايمان آوردن به او، ايمان به پیامبر(ص) محقق نخواهد شد مگر بعد از تحقق شروط مخصوص كه آنهم دوست داشتن صادقانه‌ی پيامبر(ص) است. از ابوهريره روايت است كه رسول الله فرمود: «فو الذي نفسي بيده! لايؤمن احدكم حتّي اكون احبّ اليه من ولده و والده»: (سوگند به ذاتي كه جانم در دست اوست، كسي از شما ايمان ندارد تا آنكه من در نزد او از فرزندان و پدر و مادرش محبوبتر نباشم).
بدون ترديد صحابه به كامل‌ترين و بهترين شكل رسول ‎الله (ص) را دوست داشتند. به دليل اینکه محبّت و دوستي ثمره شناخت است، بديهي است كه صحابه نسبت به ديگران قدر و منزلت رسول‎الله (ص) را بيشتر مي‌شناختند و از همه در اين زمينه ‌آگاهتر بودند، در نتيجه ‌او را بيشتر از ديگران دوست مي‌داشتند.(9) 
از علي پرسيدند: محبّت شما با پيامبر(ص) چگونه بود؟ فرمود: سوگند به خدا او در نزد ما از اموال، اولاد، پدران، مادران و از آب سرد براي فرد بسيار تشنه محبوبتر بود(10) ، اين ويژگي مطلقاً به رسول‎ الله (ص) اختصاص دارد و هيچ كسي ديگر از چنين خصوصيت و امتیازی برخوردار نیست.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1) سنن ابن ماجه 1/13 – آلباني گويد: صحيح است.
2) بخاري كتاب العلم – 1/48.
3) فتح الباري 1/425 باب من خص بالعلم قوماً دون قومٍ.
4) مسند احمد 2/211 احمد شاكر – اسناد آن صحيح است.
5) درود خداوند ستايش از او در ميان ملائكه، و درود ملائكه دعا است.
6) تفسير ابن كثير 3/508 منهج علي بن ابي طالب في الدعوه/129.
7) صحيح سنن ترمذي 3/177 – اين حديث صحيح است.
8) تفسير طبري8/95.
9) حقوق النبي علي امته 1/314.
10) الشفاء2/568 قاضي عياض.امامیه به حکم همسایگی به معتزله، قایل به عدم رؤیت خداوند در روز قیامت شده‏اند. روایت‌های متعدّدی در این زمینه نقل است که ابن بابویه‭ی قمی‏ آنها را در کتابش «التوحید» ذکر کرده است، ولی بخش عمده‭ی آنها را نویسنده «بحار الانوار» گردآوری کرده است که همگی نصوص و متونی را که رؤیت خداوند در قیامت را برای مؤمنان ثابت می‌کنند، انکار می‌نمایند. برای مثال در روایتی، می‌بینیم با دروغ و افتراء می‏گویند: از ابوعبدالله جعفر صادق در این باره که‭ آیا خدا در روز قیامت با چشم دیده می‌شود یا نه سؤال شد، در جواب گفت: «خداوند متعال از این مبرّاست! دیدگان فقط چیزی را درک می‌کنند که دارای رنگ و کیفیت باشد، در حالی که خداوند متعال، خالق رنگ‌ها و کیفیت است.(1) »
شیخ و آیت شیعه جعفر نجفی نویسنده‭ی کشف الغطاء گفته است: اگر کسی بعضی از صفات - همچون دیدن او را - به خداوند متعال نسبت دهد، به ارتداد او حکم می‌کنیم(2)  و جناب حرّ عاملی نفی رؤیت را بعنوان یکی از اصول و بنیان‌های ائمه بر شمرده است و برای این مسأله، بابی را تحت عنوان «خداوند متعال در دنیا و آخرت با چشم قابل رؤیت و درک نیست» گشوده است(3) . یقیناً، پافشاری آنها بر اینکه مؤمنان در روزقیامت خداوند متعال را نمی‌بینند، موجب زیرپا گذشتن پیام‌ و مقتضیات نصوص شرعی و کنار زدن مذهب و دیدگاه اهل بیت است، چون بعضی از روایت‌های آنان، به‭این اعتراف کرده‏اند که خداوند (در جهان آخرت) قابل رؤیت است. مثلاً ابن بابویه قمی‏از ابوبصیر و از ابوعبدالله (ع) روایت کرده که به او گفتم: در مورد خداوند عزوجل به من خبر بده که‭ آیا مؤمنان او را در روز قیامت می‌بینند (یا نه)؟! گفت: آری(4) . این رؤیت، برای بهشتیان واقعی است و آنها بدون هیچ حجاب و مانعی خداوند متعال را مشاهده می‌کنند، همانگونه قرآن بدین مطلب سخن گفته است مانند این آیه که می‭فرماید: 
(وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ(22) إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ(23)) (قیامه/22، 23).
در آن روز چهره‌هائي شاداب و شادانند. ‏ به پروردگار خود مي‌نگرند.
و می‭فرماید:(لَهُم مَّا يَشَاؤُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ) (ق / 35).
هرچه بخواهند در بهشت براي آنان هست و افزون بر آن نزد ما نعمتهاي ديگري وجود دارد.
انس بن مالک(رض) فرمود: مراد از نعمتهای دیگر همان نگاه کردن به سیمای خداوند متعال است.(5) 
و این فرموده‭ی خداوند متعال:(لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ ) (یونس/26).
 كساني كه كارهاي نيكو مي‌كنند، منزلت نيكو (يعني بهشت) از آن ايشان است و افزون (بر آن هم) دارند.
حُسنی: یعنی بهشت، و زیادت: یعنی نگاه کردن به سیمای زیبا با شکوه الله تعالی. رسول‭الله(ص) و اصحاب بعد از او آن را اینگونه تفسیر کرده‏اند. همانگونه که مسلم در صحیحش از صُهیب روایت کرده که گفت: پیامبر(ص) این آیه را قرائت فرمود:(لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ ) سپس فرمود: «وقتی بهشتیان وارد بهشت می‌شوند و دوزخیان وارد دوزخ، ندا دهنده‌ای ندا سر می‌دهد که شما در نزد خداوند مت