اين نيست كه دين الهي و ديني را كه علي داشته كم و زياد كنند، بلكه دوست علي كسي است كه در دين بدعت نياورد و چيزهاي دروغي كه كذب آن روشن و در كتب معتبر از درجه ي اعتبار ساقط است به دين نيافزايد، متأسفانه حديث مذكور اگر صحيح باشد بر ضرر مدعيان تشيع است. زيرا اينان دين علي را تبديل به مذهب كرده و هزاران بدعت بر آن افزوده اند. پس دشمن علي ايشانند كه درباره ي او غلو كرده اند. ثانياًُ اصول دين همان چيزهايي است كه بايد به آن ايمان آورد و خدا آنرا در كتاب خرد معين نموده و شيعه آنرا كم و زياد كرده اند.) براي كسي كه كمترين بهره و شناختي از حديث دارد روشن است چه رسد به علماي حديث.گويد: ((و مردي به سلمان گفت چه قدر حب تو به علي شديد است. سلمان گفت از پيامبر صلى الله عليه و سلم  شنيدم كه ميفرمود: هر كس علي را دوست بدارد مرا دوست ميدارد. و از انس بطور مرفوع روايت شده كه خدا از نور صورت علي هفتاد هزار ملك خلق كرده كه براي علي و دوستانش تا قيامت استغفار مي كنند و از ابن عمر روايت شده كه گفت رسول خدا صلى الله عليه و سلم  فرمود: كسي كه علي را دوست بدارد خدا نماز و روزه ي او را قبول كند و دعاي او را مستجاب نمايد. آگاه باش كه هر كس علي را دوست بدارد. به هر رگي از بدنش خدا در بهشت به او شهري عطا كند، آگاه باشد هر كس آل محمد را دوست بدارد از حساب و ميزان صراط دوزخ ايمن است، آگاه باشد هر كس بر حب آل محمد بميرد من كفيل اويم كه در بهشت با انبياء باشد و هر كس آل محمد را دشمن بدارد روز قيامت در حالي بيايد كه بين دو چشم او نوشته شده از رحمت خدا مأيوس. و از ابن عمر روايت شده كه: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و سلم  در جواب سائلي كه گفت به چه زباني خدايت در شب ليلة المعراج با تو خطاب كرد؟ فرمود: به زبان علي، و به من الهام كرد كه گفتم يا رب تو خطاب به من كردي يا علي؟ فرمود: يا محمد من مانند اشياء نيستم و به مردم قياس نشوم و به صفت چيزي متصف نگردم، تو را از نور خود خلق كردم و علي را از نور تو خلق نمودم پس بر سرائر قلب تو مطلع شدم و در قلب تو محبوبتر از علي نيافتم و تو را به زبان او خطاب كردم تا قلب تو مطمئن شود. و از ابن عباس روايت شده كه گفت رسول خدا صلى الله عليه و سلم  فرمود: اگر باغها قلم و دريا مداد گردد، و جن حسابگر و انس نويسنده گردد فضائل علي را شمار كرده نتوانند، خدا بر ذكر فضائل علي اجر قرار داده كه شماره ندارد آن كس كه فضيلتي از فضائل او را ذكر كند و قرائت نمايد گناه گذشته و آينده او آمرزيده شود. و نظر به صورت علي عبادت، و ذكر او عبادت است، و ايمان بنده قبول نشود جز به ولايت او و بيزاري از دشمنان او. و از حكيم بن حزام بطور مرفوع روايت شده كه گفت: مبارزه علي با عمرو بن ود، از عمل است من تا روز قيامت بهتر است.( قرائن كذب و جعل در اين روايات باندازه اي زياد است كه هر عاقلي به جعلي بودن آنها پي مي برد و احتياجي به توضيح ندارد. با اينحال شايد بعضي از عوام گول اين روايات را بخورد لذا ما به بعض از خرافات آن اشاره مي كنيم:اول: گفتي اخباري مي آوريم كه حجت باشد، آنوقت اخباري آورده اي كه يا بي سند است، و تسلسل راوي ندارد و يا مقطوع است و يا مرسل و يا مجهول ا لرا وي.
ثانيا: اخباري در حب علي و حب آل محمد آورده اي، ولي حبي كه صدق باشد مخصوص اهل سنت است، زيرا اهل سنت دوست علي و آل محمدند كه در حق ايشان غلو نكردند و بنام ايشان افتراء نبستند و هزاران خبر جعل نكردند كجا علي و يا آل محمد گفتند ما مجيب الدعوات و يا شافي المرضي و يا واسطه در اين كارها هستيم.ثالثا: شما شيعيان انس و ابن عمر را كذاب ميدانيد چگونه از ايشان روايت نقل ميكنيد. به جلد اول رجال ممقاني به احوال انس رجوع كنيد و ببينيد كه تمام علماي رجال شيعه او را كذاب ميدانند. رابعا: حب علي را هر كس باشد، در هر ديني باشد دارا ميباشد حتي كمونيستها علي را دوست دارند، زيرا مرد با تقوي و شجلاع و عادل را همه كس دوست ميدارد پس بنابر روايات شما بايد تمام مذاهب به بهشت روند زيرا علي را دوست ميدارند، طبق روايات شما بايد قرآن را كه امر به ايمان به خدا و رسول و كتب الهي كرده از همه كس عمل خواسته كنار بگذاريم و فقط حب علي را مايه ي نجات و رفتن به بهشت بدانيم، در حاليكه دوستي به عمل است و فقط عمل موجب نجات است و حتي خدا به رسول خود فرمود كه: (قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ) خامساً: بسياري از اين روايات باندازه اي غرور انگيز و رسواست كه انسان از بيان و ذكر آن شرم دارد مانند روايتي كه گويد: دوست علي از حساب و كتاب و صراط و دوزخ در امان است در حالي كه خود علي حتي انبياء از حساب و كتاب و سؤال و جواب در امان نيستند چنانكه خداي تعالي در سوره ي اعراف آيه ي 6 فرسوده: (فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ) يعني: ما از تمام كساني كه بر ايشان رسول فرستاده ايم و نيز از خود رسولان سؤال مي نماييم. بنابراين رسولان الهي نمي توانند كساني را كه مستحق و مستوجب عذابند نجات دهند، حضرت نوح نتوانست پسر و زن خود را از عذاب نجات دهد، حضرت ابراهيم وقتي براي قوم لوط و ساطت مي نمود، خدا او را مورد عتاب و از اين سوال نهي نموده و فرمود عذاب رد نشدني به آنها خواهد رسيد (وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ) (هود:76)، خدا به محمد صلى الله عليه و سلم  ميفرمايد تو نميتواني مجرمين را نجات دهي چنانكه در سوره ي زمر آيه ي 19 به او ميفرمايد: (أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ) آري فقط عمل صالح و ايمان صحيح موجب نجات است چنانكه حق تعالي در سوره ي انعام ميفرمايد: (وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا) و در سوره ي نساء آيه ي 123 ميفرمايد: (لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ) و در سوره ي زلزال ميفرمايد: (فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ) بنابراين هيچ كس نبايد به رحمت خدا مغرور شود و خدا اگر رحمت خود را ذكر نموده عذاب خود را نيز بيان نموده چنانكه در سوره ي حجر آيه ي 50 ميفرمايد: (نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ) و چنانكه در سوره ي هود آيه ي 63 آمده حضرت صالح ميفرمايد (فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ) پس بايد مردم بيدار شوند و احاديث دروغين را بنشاسند.) در جواب او گوييم: سوگند به خداي عظيم كه اين احاديث دروغ است و خدا لعنت ميكند آن كسي را كه اين افتراءات را به خدا و رسول او بسته است، و خدا لعنت كند آن كسي كه علي را دوست نميدارد. پيش از اين گفتي ما اخبار صحيح را مي آوريم پس از كجا اين خرافات را آورده اي؟! و ليكن ما از اين اخبار يقين ميكنيم كه رافضيان دروغگوترين طوائفند و در صورتي كه عالم و بزرگش